Αποχαιρετούμε το 2012 και καλωσορίζουμε το 2013 με αρχαϊκό μειδίαμα...

This roman statue is one of a set from one of the big gardens in Rome (afraid I didn't take a note of which gardens it was from). It's on the first floor of the Palazzo dei Conservatori in Rome. She is carved in the archaic style, with its characteristic enigmatic smile.

Etruscan temple decoration.The roofs of Etruscan temples were covered with flat and curving terracotta tiles. The lowermost curving tiles were closed off with a vertical relief plate, a so-called antefix. This specimen represents a woman's face. Her diadem, earrings and necklace are painted in pleasant colours. Judging from the subtle 'archaic smile' and the shape of the eyes, the antefix can be dated to the second half of the sixth century B.C.

AN ARCHAIC GREEK VOTIVE TERRA COTTA GODDESS. c. 5th century BC. The Korai style figure with long braided hair and wearing a polos on her head. 3 x 3 inches. Good example with good detail and remains of white pigment. Fine archaic smile!

AN ARCHAIC GODDESS, ca. 6th century BC. The terra cotta goddess wearing long robes and high polos, two long braids falling over her breasts, she sits on her throne with hands on her knees and bare feet emerging from undr the hem of her robes. 2.4 x 3.25 x 7 inches. A couple of flakes, otherwise in choice intact condition with marvelous detail especially in the face with its wonderful archaic smile.

Κεφαλή κούρου. Αρχαϊκή περίοδος, 6ος αι π.Χ.

Αντιπροσωπευτικό έργο της αρχαϊκής πλαστικής αποτελεί το κεφάλι μικρού κούρου, που το συνολικό του ύψος δεν ξεπερνούσε τα 0,40 μ. Το έργο διατηρείται σε θαυμάσια κατάσταση, μάλιστα, ανάμεσα στα μαλλιά σώζεται αμυδρά ελάχιστο από το κόκκινο χρώμα, που το διακοσμούσε. Το πρόσωπο είναι μάλλον πλατύ και λιπόσαρκο και οι λεπτομέρειές του αποδίδονται με λάξευση. Τα μάτια είναι στενά, λοξά και αμυγδαλωτά με βολβό που εξέχει, τα φρύδια ανεπαίσθητα και καλοσχεδιασμένα, η μύτη ελαφρά αποκεκρουμένη, ενώ στο στόμα με τα πολύ στενά χείλη διακρίνεται το αρχαϊκό μειδίαμα. Τα μαλλιά του μετώπου, τα αυτιά, και γενικά το πρόσθιο μέρος του κεφαλιού δηλώνονται με λεπτομέρειες και χαρακτηρίζονται από έντονο ρεαλισμό. Αντίθετα, η πλαστική διαμόρφωση του κρανίου και του οπίσθιου μέρους των μαλλιών του τραχήλου γίνεται με ενιαία και τελείως αδιακόσμητη και λεία επιφάνεια, γεγονός που δικαιολογείται μόνο αν υποτεθεί ότι ο κούρος ήταν κάπου στημένος και το πίσω μέρος του δεν ήταν ορατό.

Το μειδίαμα του Σπαρτιάτη.

Η ταινία έχει ως θέμα τη γυναικεία απεικόνιση στην αρχαία ελληνική γλυπτική, είτε πρόκειται για θεές, είτε για κοινές θνητές. Η ματιά του θεατή ταυτίζεται με τη ματιά μιας ομάδας σπουδαστών που προσπαθούν να αποτυπώσουν ζωγραφίζοντας τα μυστικά και τις λεπτομέρειες της γυναικείας μορφής σε όλη τη διάρκεια της Ελληνικής Αρχαιότητας.

Τα ονειρικά γυμνά της Marlo Broekmans. The dreamy nudes of Marlo Broekmans

The dove, from the series Self, 1986. Το γυμνό σώμα μέσα από ένα παιχνίδι με ακτίνες φωτός, σκιών και διπλοέκθεσης.

After Vermeer, from the series Self, 1986. Η φωτογραφική δουλειά της Broekmans σχετίζεται άμεσα και με τον κόσμο της ψυχολογίας. Επίσης, διαπραγματεύεται θέματα από την μυθολογία και τον ερωτισμό, με έντονο στοιχείο το γυναικείο γυμνό.

Η Marlo Broekmans είναι φωτογράφος από την Ολλανδία, η οποία γεννήθηκε το 1953 στο Hoorn, Dutch.

Σε νεαρή ηλικία η Marlo, μετακόμισε στην πόλη του Amsterdam όπου σπούδασε παιδαγωγικά και ψυχολογία από το 1970 έως το 1977. Αυτές οι δυο σπουδές επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό τη μετέπειτα φωτογραφική της πορεία.

Είναι αυτοδίδακτη φωτογράφος αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως το 1975 ήρθε με ωτοστόπ στην Ελλάδα με την πρώτη της μηχανή για να φωτογραφίσει. 

Παρά το γεγονός ότι φωτογράφιζε συχνά και στα χρόνια της ως σπουδάστρια, με το ακατέργαστο ταλέντο της να φαίνεται στις λήψεις, η φωτογραφική της καριέρα ξεκίνησε ουσιαστικά ένα χρόνο μετά την αποφοίτησή της, στην αρχή ως ελεύθερος επαγγελματίας φωτογράφος.

  

Το 1979 άρχισε να συνεργάζεται με την επίσης φωτογράφο Diana Blok, με την οποία δούλεψαν και δημιούργησαν μια σειρά φωτογραφιών με τον τίτλο «Invisible Forces». Ιστορικά είναι το μόνο παράδειγμα με δύο γυναίκες φωτογράφους να υπογράφουν το τελικό αποτέλεσμα. Η δουλεία τους βασίστηκε κυρίως σε προσωπικά πορτραίτα, όπου οι δύο καλλιτέχνες αυθόρμητα δημιουργούσαν συνθέσεις, αλλάζοντας εναλλάξ το ρόλο του μοντέλου και σκηνοθέτη πίσω και μπροστά από την κάμερα αντίστοιχα. 

Η συνεργασία και κυρίως το αποτέλεσμα αυτής της σειράς, δε βασίστηκε σε κάποια φεμινιστική πεποίθηση αλλά στην οικειότητα που είχαν αναπτύξει μεταξύ τους. Μοιράζονταν τα όνειρα και τις σκέψεις, τη λογική και την πνευματικότητα, με την αγάπη για κοινό οδηγό τους.

Από το 1981 η Broekmans έγινε ανεξάρτητη φωτογράφος και άρχισε να δουλεύει τις δικές της θεματικές, βελτιώνοντας αυτό που αποκαλούσε "autoescenificaciones", εικόνες που περιλάμβαναν σκηνικά από φώτα και ειδικά σκιές, μέσα στα οποία χρησιμοποιούσε διπλοέκθεση και μια μορφή θεατρικής παράστασης από τα μοντέλα ή και από τον εαυτό της.

Οι σκιές και η επίδραση που έχουν στα αντικείμενα καθώς επίσης και τις αντιδράσεις του φωτός σε αυτά, είναι βασισμένα σε ιδέες από δυο avant-garde κινήματα του 20ου αιώνα, τον Κυβισμό και τον Κονστρουκτιβισμό. 

Είναι χαρακτηριστικό το ύφος της με το γυμνό σώμα να διαγράφεται μέσα από ένα παιχνίδι με ακτίνες φωτός, σκιών και διπλοέκθεσης.

Η δουλειά της έχει εκτεθεί στα μεγαλύτερα μουσεία και γκαλερί της Ευρώπης και έχει επηρεάσει σε σημαντικό βαθμό τη τέχνη των 80ς.

Η Broekmans χρησιμοποίησε διάφορες τεχνικές στη φωτογράφηση αλλά και στην εκτύπωση, με κύρια την εκτύπωση σε ασπρόμαυρο αλλά και σε ασήμι όπως η δουλεία "Women of the light", το 1989.

In the photography of Marlo Broekmans, the autobiographical approach and the human body are at the core of her work. This can be seen in the many publications and exhibitions she has created -initially together with Diana Blok and later on her own- since the early eighties.

Πηγές: https://www.marlobroekmans.com/ - https://www.ifocus.gr/magazine/foto-grafies/315-ta-oneirika-gumna-tis-marlo-broekmans