Benjamin West, Death
on a Pale Horse, 1796.
ώριο σφαχτάριν
έσταζε το αίμα του στο χορτάρι
κι απέ βουβάθηκαν
πουλιά ή σιγανά το πήραν
στου ποιητή την
ταραχή του παραπονεμένου
θολό στο
ρακοπότηρο κόμπιαζε το κρασί μας
βλόγηση δίχως
εκκλησιά κατακαμπής στ’ αλώνια
τέσσεροι σήκωσαν
το νιό κι οι τέσσερις σαν ένας
υψώθη γόος
κοριτσιών βλέμματα ξεχείλισαν
μα το λουκούμι του
νεκρού στυφό στο μύγδαλό του
σ’ αδράχτια
Θρήνους ύφαιναν για σένα ψεύτη κόσμε
στάχυα δε δώσατε
καρπό καρπός το χώμα εγίνη
μαυρολογάει η
φαμελιά κι η μάνα πρώτη πρώτη
γύρω-τριγύρω οι
ψυχές ορθές σ’ ένα συνάφι
κι ο χάροντας
ρουθούνιζε μ’ αφρούς στο χάσκο στόμα
ο χάρος ποδοπάταγε
σκληρά πεταλωμένος!
William Blake, Death
on a Pale Horse, c.1800.
Από
το αφιέρωμα στο έργο του ποιητή Κώστα Θ. Ριζάκη του περιοδικού Εμβόλιμον τ.79-80 Άνοιξη-Καλοκαίρι 2016.
Ο Κώστας
Θ. Ριζάκης γεννήθηκε το 1960 στη Λαμία, όπου και έζησε μέχρι το τέλος
της ζωής του (23 Φεβρουαρίου 2026), επιλέγοντας μια διαδρομή μονήρη και
απομονωμένη, αφοσιωμένη στην ποίηση.
Υπήρξε
ποιητής ιδιαίτερα απαιτητικός με το έργο του, φροντίζοντας με σχολαστικότητα
κάθε λεπτομέρεια των στίχων του. Τα ποιήματά του διακρίνονται για τη
μουσικότητα και την εσωτερική τους πνοή, τον πολυδουλεμένο και ρυθμικά
σμιλευμένο στίχο, αλλά και για τη βαθιά αίσθηση πόνου και πένθους που τα
διαπερνά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου