«Χωρισμός». “Separation”

Edvard Munch, Separation, 1896.

...όταν τελειώσει το αίσθημα δεν αναγνωρίζει τον εαυτό του

Αδειάζω, όλ' αδειάζω τη στιγμή απ' το παρόν

και μπαίνω σ' άλλο τώρα, πηχτό κι αδιαίρετο.

Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ

James Merril, Μια Ανανέωση

Edvard Munch, Separation, 1894.

Χρησιμοποίησα κάθε τέχνασμα

για να σε συγκινήσω, ψέματα, κόπωση, ακόμη κι αυτό του πάθους,

μα τώρα βλέπω μόνη λύση τον οριστικό χωρισμό.

Προσθέτω πως είμαι πρόθυμος να επωμισθώ την ευθύνη.

Edvard Munch, Les yeux dans les yeux, 1884.

Συγκατανεύεις. Ο φθινοπωρινός αέρας ξαφνικά δυναμώνει, αγριεύει'

Ένα καθαρό βάζο με ξερά φύλλα δονείται ασταμάτητα.

Κοιτάζουμε αμίλητοι. Όταν μιλάω και πάλι

ο έρωτας θάβεται μέσα μου βαθιά, για πάντα.

Μετάφραση: Χάρης Βλαβιανός

Κώστας Σταυρόπουλος, ΕΡΑΣΤΕΣ

André Masson, Couple dans la nuit, 1958.

Κι επειδή

δε βρήκε δύναμη άλλη

ν' αντιτάξει στην κραυγή

έφυγε

ανάμεσα απ' το βαθύ νερό

που τους χώριζε'

τ' άστρα δεν είδε

ν' ανάβουν πάλι ένα ένα

στη μικρή τους γειτονιά

νήστεψε για λίγο καιρό,

ύστερα βρήκε μια καινούργια

γωνιά ξένη

για να κρύψει το άχρηστο βιβλίο.

Κι όταν ύστερα από καιρό

-αρχές χειμώνα-

τυχαία συναντήθηκαν

δυο ξένοι

"βρήκες γωνιά να ζεσταθείς

κι ετούτο το χειμώνα;"

τον ρώτησε' και το βαθύ

νερό τους χώρισε

για άλλη μια φορά.

Joanna Murray-Smith, ΗΟΝOUR

Edvard Munch, Separation, 1896.

Γιατί φεύγουν οι άνθρωποι; Ο χωρισμός είναι ένας μικρός θάνατος. Αυτό που μέχρι τώρα σου έδινε ζωή, είναι αυτό που τώρα σου την αφαιρεί. Σαν κινούμενη άμμος σε κυκλώνει η απουσία. Κι εσύ βυθίζεσαι εκεί μέσα... χάνεσαι... και ψάχνεις. Και πρέπει τώρα να επαναπροσδιοριστείς... χωρίς να το έχεις επιλέξει.

Από το πρόγραμμα της παράστασης του θεάτρου Άλμα (2004-2005).

ΤI ΣΗΜΕΡΑ, ΤΙ ΑΥΡΙΟ, ΤΙ ΤΩΡΑ

Τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα

ας καθαρίσουμε μια ώρα αρχύτερα

Του χωρισμού μας έφτασε η ώρα

Μπορεί και για τους δυο να ’ναι καλύτερα,

ας καθαρίσουμε μια ώρα αρχύτερα

Τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα

κι αν περιμένουμε, τι θα κερδίσουμε;

Βασίλης Τσιτσάνης / Γεράσιμος Τσάκαλος

Πάνος Θασίτης, Χωρισμός

Edvard Munch, Separation, 1896.

Ήρθες και τίποτα δεν άντεξε πλάι σου

Έφυγες και τίποτα δε χάθηκε μαζί σου

Στα χέρια μου κρατώ και την ελπίδα και τη μνήμη σου

Το αίμα μου περνάει μέσ’ από σένα

Μοίρασα τον ίσκιο μου με σένα

Τίποτα δε μου λείπει· γιατί τίποτα δε χάθηκε μαζί σου.

ΣΑΑΝΤΙ (13ος αιώνας), ΝΥΧΤΑ ΧΩΡΙΣΜΟΥ

Edvard Munch, Despair, 1893-4.

Μονάχα όποιος πολύ πόνεσε από έρωτα χαμένο

νιώθει, πόσο του χωρισμού η νύχτα είναι ως την αυγή σκληρή.

Για να ξεχάσω τη θλίψη, σαν τρελλός στους δρόμους τριγυρνώ.

Ποιό κυπαρίσσι δε ζηλεύει την κορμοστασιά αυτής που αγαπώ;

Σ’ εκείνη που μ’ αρνήθηκε το μήνυμά μου ποιός θα πάει;

Κι αν συ από μένα έφυγες, σ’ έχω ακόμα στην καρδιά μου!

Να ορκιστώ «στη ζωή σου», έναν όρκο θα πω τόσο μεγάλο,

λοιπόν «στη σκόνη των ποδιών σου», δεν αξίζω τίποτ’ άλλο.

Έρημο κι αν μ’ άφησες και μού ’φερες τόση δυστυχία,

γίνομαι ολάκερος θυσία στον πόθο να σε ξαναδώ.

Έλα εκεί που αρχίζει ο δρόμος σου. Θα με βρεις ξαπλωμένο,

να με ποδοπατήσεις θέλω σαν παλιό χαλί, ξεθωριασμένο.

Όταν με πέπλο έχεις σκεπάσει το λεπτό κορμί σου,

θαρρούν όλοι πως το πέπλο σου ρόδο έχει καλύψει.

Καρτερώντας σε απόκαμα. Ούτε ν’ αναστενάξω δεν μπορώ.

Έλα να δεις πως στην καρδιά μου έχω βάρος σα βουνό.

Μετάφραση: Ι. Βασιλείου

Εβδομήντα δύο μολύβια για τη νέα σχολική χρονιά. Seventy-two pencils for the new school year

Εβδομήντα δύο μολύβια για τη νέα σχολική χρονιά. 72 Pencils is a geometric construction of 72 pencils, assembled into a work of art.  Restricted to a signed limited edition of twenty-five, each shares a common form, yet each is unique.  The form is an arrangement of four intersecting hexagonal tubes that penetrate each other in a fascinating three-dimensional lattice.  Each of the sculptures in the edition is constructed with a different type of pencil, so each is a one-of-a-kind object.

Τα «72 μολύβια» είναι ένα γλυπτό του διάσημου εικαστικού, μαθηματικού και καθηγητή στο Stony Brook University, George W. Hart. Σηματοδοτεί με πρωτότυπο τρόπο το ξεκίνημα της νέας σχολικής χρονιάς. Πρόκειται για μια γεωμετρική σύνθεση στην οποία διασταυρώνονται τέσσερις εξαγωνικοί “σωλήνες” από μολύβια, που διαπερνούν ο ένας τον άλλον, αποκαλύπτοντας ένα συναρπαστικό τρισδιάστατο πλέγμα.

The above instance was commissioned by John Sullivan, with specially printed ISAMA pencils. The view shows how it looks along a three-fold axis of symmetry. For some viewers, part of the interest lies in the form of the interior.  The four hexagonal tubes are hollow, so the sculpture as a whole is hollow.  But, what shape is its cavity? What would someone on the inside see?  To the mathematician, the answer is "the rhombic dodecahedron," a geometric solid bounded by twelve rhombuses.

Ορισμένοι θεατές του γλυπτού δεν θαυμάζουν μόνο την εξωτερική του όψη, αλλά θεωρούν αρκετά ενδιαφέρουσα και την εσωτερική του φόρμα. Οι τέσσερις εξαγωνικοί “σωλήνες” είναι άδειοι, έτσι ώστε ολόκληρο το γλυπτό να είναι κενό στο εσωτερικό του. Tι σχήμα έχει, όμως, αυτή κενή κοιλότητα; Τι μπορεί να δει κάποιος σε αυτήν αν την παρατηρήσει ; Η απάντηση ενός μαθηματικού θα ήταν: «βλέπω ένα ρομβοειδές δωδεκάεδρο», ένα γεωμετρικό στερεό που οριοθετείται από δώδεκα ρόμβους.

Geometer George W. Hart with his "12-part sculpture puzzle".

Αν θέλετε να θαυμάσετε μερικά ακόμα έργα τέχνης του μαθηματικού και γλύπτη George W. Hart μπορείτε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του στη διεύθυνση: www.georgehart.com.

Αύγουστος στη Θεσσαλονίκη, August in Thessaloniki

«Τι είναι θεός; Τι μη θεός και τι τ’ ανάμεσό τους;» αναρωτιέται ο Χορός στην Ελένη. Οι διαμάχες των θεών παιδεύουν τους ανθρώπους, πόλεμοι γίνονται για φαντάσματα. Μετά την πανωλεθρία στις Συρακούσες, ο Ευριπίδης γράφει το 412 π.Χ. ένα έργο στα όρια της τραγικωμωδίας. Δεκαεπτά χρόνια από την έναρξη της τρωικής εκστρατείας, η Ελένη συναντά πάλι τον Μενέλαο και ανατρέπει το μύθο της άπιστης γυναίκας.

Η Ελένη, αν και έχει πλούσια παραμυθένια δράση, έρωτα, ανατροπές και αίσιο τέλος, χαρακτηρίζεται από έντονο φιλοσοφικό υπόβαθρο. Παραγωγή: ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καλαμάτας - ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου

Η Πέμη Ζούνη ερμήνευσε το ρόλο της Ελένης, ενώ ο Αντώνης Καφετζόπουλος ως Μενέλαος κατάφερε να κινηθεί στα πλαίσια της ιλαροτραγωδίας, χωρίς να υπονομεύσει την τραγική  διάσταση του δράματος.

Ανοικτό Θέατρο Συκεών-Μάνος Κατράκης. Σκηνοθεσία: Βασίλης Νικολαΐδης.

Ο Αγαμέμνων είναι το πρώτο μέρος της τριλογίας Ορέστεια, της μόνης τριλογίας που έχει διασωθεί στο αρχαίο θέατρο. Θεωρείται μία από τις κορυφαίες τραγωδίες του αρχαίου δράματος και φυσικά της παγκόσμιας δραματουργίας.

Ο ποιητικός λόγος φτάνει σε πολύ μεγάλα ύψη, με ιδιοφυείς μεταφορές και βαθιά νοήματα για την ανθρώπινη φύση, την έννοια της ευθύνης και την μοίρα. Οι μορφές είναι εμβληματικές, σε επικά ύψη, αλλά όχι εξιδανικευμένες. 

Στο έργο κυριαρχεί τόσο το μίσος, ένα μίσος χολερικό, όσο και η αλαζονεία της εξουσίας. Ο Αγαμέμνονας, που πατάει στο κόκκινο χαλί, μια τιμή που αρμόζει μόνο σε Θεούς, είναι ένας αλαζονικός βασιλιάς. Και η Κλυταιμνήστρα έχει την ίδια πομπώδη έπαρση.

Ο Μηνάς Χατζησάββας ως Αγαμέμνων δίνει μια υποδειγματική ερμηνεία και ξεχωρίζει από όλους τους ηθοποιούς. Βγάζει την έπαρση της εξουσίας στον αφελή βασιλιά, που παγιδεύεται από την γυναίκα του και χρωματίζει πολύπλευρα και με αποτελεσματικό τρόπο τον ρόλο του, θυμίζοντας παράλληλα και απολυταρχικούς ηγέτες της πρόσφατης ιστορίας.

Επίσης, ιδιαίτερα καλή ήταν η Καρυοφιλλιά Καραμπέτη. Πειστική στον ρόλο της σκληρής και αλαζονικής βασίλισσας Κλυταιμνήστρας, με ένταση στην φωνή της και ένα διονυσιακό πάθος στην στιγμή που εμφανίζεται λουσμένη με αίμα στην σκηνή.

Όσο για τον χορό, η χρήση έμπειρων ηθοποιών και η σκηνοθετική επιλογή να λειτουργούν κυρίως ως μονάδες, δίνει μια νέα οπτική στον ρόλο του.

Η σκηνογραφία είχε αρκετά επιτυχημένες επιλογές. Όσο για την σκηνή με το φονικό, που η σκηνή πλημμυρίζει με αίμα, είναι λίγο σαν να προσπαθεί να συνδυάσει βίαιες εικόνες του μεταμοντέρνου θεάτρου με την ζωγραφική του Τζάκσον Πόλοκ.

Γενικά, ο «Αγαμέμνων» του Αισχύλου από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. ΚΟΖΑΝΗΣ στο Ανοικτό Θέατρο Συκεών «Μάνος Κατράκης» βασίζεται σε ένα πάρα πολύ δυνατό κείμενο με φοβερό λόγο και βαθιά νοήματα.

Από την πορεία διαμαρτυρίας στη Θεσσαλονίκη την 29-8-2013. Δυναμική η παρουσία των Καθηγητών και έπεται συνέχεια !

Το Myrό Antiques House και η Myrό Gallery, στο πλαίσιο της προσπάθειας του ιδρυτή τους Σταύρου Μυρωνίδη και της ομάδας συνεργατών του για την ανανέωση της ελληνικής εικαστικής ταυτότητας και της ανάδειξης της στο εξωτερικό, ανακοινώθηκε στην αρχή του καλοκαιριού του 2013 η Greek Marble Initiative, μία πρωτοβουλία για την διεθνή ανάδειξη του ελληνικού μαρμάρου και της σύγχρονης γλυπτικής σε μάρμαρο, η οποία θα αναλάβει σειρά πρωτοβουλιών προς αυτή την κατεύθυνση.