Τρίτη, 27 Μαΐου 2014

Αλλάζει τον εγκέφαλο η απόκτηση παιδιού. Does having a baby change your brain?

Pablo Picasso. Famille d'acrobates avec singes, Family of acrobats with monkeys, 1905. Gouache, aquarelle, pastel, encre de chine sur carton, 104x75 cm. H απόκτηση παιδιού προκαλεί σημαντικές μεταβολές στην εγκεφαλική λειτουργία των γονιών. Having a baby obviously changes the appearance of a woman's body, but studies have found that it may also change a mother's brain.

Τα ευρήματα μιας νέα μελέτης δείχνουν ότι οι άνδρες και οι γυναίκες που γίνονται για πρώτη φορά γονείς εμφανίζουν αξιοσημείωτες εγκεφαλικές μεταβολές που σχετίζονται με την νέα τους ιδιότητα. Ενδιαφέρον έχει επίσης το γεγονός ότι ανάλογες μεταβολές παρουσιάζονται και στους εγκεφάλους των ομοφυλόφιλων ανδρών που υιοθετούν ένα παιδί. Η έρευνα δείχνει ότι γενικότερα στον ανθρώπινο εγκέφαλο υπάρχουν νευρωνικά δίκτυα που ενεργοποιούνται, όταν κανείς αναλαμβάνει τις ευθύνες της ανατροφής, γεγονός που επιβεβαιώνει την «πλαστικότητά» του.

Η μελέτη

Νέα μελέτη παρουσιάζει τις… νοητικές μεταβολές των νέων γονιών. A study published Monday in the Proceedings of the National Academy of Sciences sought to determine whether mothers’ brains became hyper-reactive to emotional cues, like hearing their child cry after birth, because of hormonal changes or parenting experience. Researchers videotaped 89 new moms and dads taking care of their infants at home. They then measured parents’ brain activity in an MRI while the parents watched videos in which their children were not featured, followed by the footage shot in their home with their kids.

Τη μελέτη πραγματοποίησε διεθνής ομάδα ερευνητών με επικεφαλής την Ρουθ Φέλντμαν του Τμήματος Ψυχολογίας του ισραηλινού πανεπιστημίου Μπαρ-Ιλάν και του Τμήματος Μελέτης του Παιδιού του αμερικανικού Πανεπιστημίου Yale. Οι ερευνητές μελέτησαν τους εγκεφάλους 89 γονιών -ετεροφυλόφιλων και ομοφυλόφιλων- που είχαν γίνει για πρώτη φορά γονείς. Οι ερευνητές βιντεοσκόπησαν τις καθημερινές δραστηριότητες των γονιών με τα παιδιά τους στο σπίτι και, στη συνέχεια, ζήτησαν από τους γονείς να παρακολουθήσουν τις βιντεοταινίες στο εργαστήριο, ενώ παρακολουθούσαν τον εγκέφαλό τους σε μηχανήματα μαγνητικής απεικόνισης.

Τα ευρήματα

Pablo Picasso. La Famille, The Family, 1970. Huile sur Toile, 162x130 cm. A new study that could affect whether adoption agencies are willing to work with gay couples shows that after adopting, gay men's brain activity resembles that of both new moms and new dads Research has shown that a new mother’s brain activity changes after having a baby. Turns out, gay men’s pattern of brain activity also adapts to parenthood, and resembles that of both new moms and new dads, in findings published Monday.

Η μελέτη έδειξε σαφείς αλλαγές στον εγκέφαλο τόσο των μαμάδων που είχαν αναλάβει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανατροφή του παιδιού, όσο και των μπαμπάδων που είχαν υποστηρικτικό ρόλο. Οι γυναίκες που μεγαλώνουν ένα παιδί, εμφανίζουν πολύ πιο έντονη δραστηριότητα (πενταπλάσια) από ό,τι οι πατέρες στην περιοχή της αμυγδαλής του εγκεφάλου τους, εκεί όπου γίνεται η επεξεργασία των συναισθημάτων και ιδίως του φόβου.

«Οι γυναίκες είναι αυτές που ανησυχούν περισσότερο. Είναι πολύ πιο προετοιμασμένες από την εγκυμοσύνη και την ανατροφή του παιδιού να βρίσκονται σε συνεχή εγρήγορση για το παραμικρό σήμα κινδύνου εκ μέρους του παιδιού», δήλωσε η Φέλντμαν.

Από την άλλη, οι πατέρες εμφανίζουν μεγαλύτερη δραστηριότητα σε μια άλλη περιοχή του εγκεφάλου, στην άνω κροταφική αύλακα, η οποία εμπλέκεται σε λογικές δραστηριότητες σχετικές με την κοινωνική αλληλεπίδραση (π.χ. το ‘διάβασμα' των εκφράσεων του προσώπου του μωρού). «Στους πατέρες, η ανατροφή του παιδιού καθοδηγείται περισσότερο από την κατανόηση και την ενσυναίσθηση με λογικό τρόπο», ανέφερε η αμερικανο-ισραηλινή ερευνήτρια.

Όταν όμως είναι ο άνδρας αυτός που αναλαμβάνει τον βασικό ρόλο της ανατροφής τότε, όπως δείχνει η έρευνα, ενεργοποιούνται ταυτόχρονα και οι δύο περιοχές του εγκεφάλου τους, η «πατρική» και η «μητρική».

«Οι εγκέφαλοι των πατεράδων είναι πολύ εύπλαστοι. Όταν υπάρχουν δύο πατεράδες, τότε οι εγκέφαλοί τους πρέπει να ενεργοποιήσουν και τα δύο δίκτυα, το νοητικό και το συναισθηματικό, για να είναι σωστοί γονείς. Έτσι, έχουν τις νοητικές δομές του πατέρα, όμως η αμυγδαλή τους είναι ευαίσθητη ανησυχώντας για το παιδί, όπως μια μητέρα», δήλωσε η Φέλντμαν.

Ο βαθμός σύνδεσης ανάμεσα στην «πατρική» και στην «μητρική» περιοχή του εγκεφάλου σε όλους τους πατέρες (γκέι και μη) εξαρτάται από το πόσο χρόνο αφιερώνουν για τη φροντίδα του παιδιού. «Όσο περισσότερο οι πατέρες εμπλέκονται ενεργά στην ανατροφή, τόσο περισσότερο το ‘πατρικό' εγκεφαλικό δίκτυό τους θα ενεργοποιήσει το ‘μητρικό' δίκτυο», τόνισε η Φέλντμαν.

Η μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «PNAS» δείχνει επίσης για πρώτη φορά ότι κάτι ανάλογο συμβαίνει ακόμη και στους εγκεφάλους των ομοφυλόφιλων ανδρών που έχουν υιοθετήσει κάποιο παιδί. Το συγκεκριμένο εύρημα αναμένεται να παίξει ρόλο στον δημόσιο διάλογο για ένα από τα πιο επίμαχα κοινωνικά θέματα σε παγκόσμιο επίπεδο. Για το αν τα ζευγάρια των ομοφυλόφιλων ανδρών επιτρέπεται να υιοθετούν παιδιά.

Strange fruit: το συγκλονιστικό animation που δίνει γροθιά στον ρατσισμό. Strange Fruit from Hili Noy & Shimi Asresay

Το συγκλονιστικό animation με τον τίτλο «Strange Fruit» (Παράξενο Φρούτο), μιλά μέσα από μια αλληγορική ιστορία για τον ρατσισμό και πόσο εύκολα μπορούμε να μισήσουμε τον "ξένο" που μας πλησιάζει. Strange Fruit” is a great short film by Shimi Asresay and Hili Noy that deals with the phenomena of racism as an acquitted cultural epidemic. The film is an allegory that question our personal conscience versus the bigotry that we receive from our environment, families and culture. This short animation shows how we can quickly form hatred and fear towards someone different or foreign from us.

Είναι ο ρατσισμός επιδημία; Κι αν είναι πώς μπορούμε να σταματήσουμε την εξάπλωσή του και να πολεμήσουμε το κακό στη ρίζα του; Αυτά τα ερωτήματα πραγματεύεται το τρυφερό και συγκινητικό animation με τίτλο «Strange Fruit».

Η ειρηνική καθημερινότητα ενός πατέρα και του γιου του διακόπτεται από ένα άγνωστο αγόρι, διαφορετικού χρώματος από τους ίδιους.

Το βίντεο που σκηνοθέτησαν οι Shimi Asresay και Hili Noy έχει κερδίσει αμέτρητα βραβεία, μεταξύ των οποίων τη μαθητική διάκριση, στο 9ο Αnimfest της Αθήνας.

Πρόκειται για μία αλληγορία που πραγματεύεται τα φαινόμενα του ρατσισμού ως επίκτητη πολιτιστική επιδημία και το ζήτημα της προσωπικής συνείδησης του καθενός από εμάς, σε σχέση με την εκπαίδευση που λαμβάνουμε από την οικογένεια και το περιβάλλον μας.

Μπορούμε πραγματικά να επιμείνουμε στο προσωπικό μας σύστημα πεποιθήσεων, όταν αυτό που πρέπει να πιστέψουμε, υπαγορεύεται σε εμάς; Η ταινία παρουσιάζει το πόσο εύκολα μπορούμε να αποκτήσουμε το φόβο και το μίσος για τους «ξένους» καθώς και το πόσο εύκολα μπορεί τελικά να γίνουμε οι ίδιοι «ξένοι».

A father and son's peaceful daily routine is interrupted by an encounter with an unfamiliar boy of a different colour. An allegory of racism as an acquired cultural epidemic, Strange Fruit discusses whether this racism stems from our personal conscience or rather the education we receive from our families and environment. Can we really insist on having a personal belief system, when what we must believe is dictated to us?  Strange Fruit shows how easily we acquire fear and hatred of foreigners, as well as how easily we might become the "strangers" and "others" ourselves.

This is the cover art for Strange Fruit by the artist Billie Holiday. The cover art copyright is believed to belong to the label, Commodore, or the graphic artist(s).

Το Strange Fruit είναι τραγούδι της Μπίλι Χόλιντεϊ. Κυκλοφόρησε ως Β' πλευρά σε δίσκο γραμμοφώνου, αφού λόγω των στίχων του θεωρείτο αδύνατο να αναφέρεται ως Α' πλευρά. Είναι το πρώτο τραγούδι για τα δικαιώματα του πολίτη που κυκλοφόρησε σε δίσκο. Οι στίχοι του καταγγέλλουν το λυντσάρισμα δυο μαύρων Αμερικάνων στον νότο των ΗΠΑ. Η ερμηνεία του από την Χόλιντεϊ συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο Grammy Hall of Fame το 1978. Συμπεριλαμβάνεται επίσης στον κατάλογο Songs of the Century

On Aug. 7, 1930, Lawrence Beitler took what would become the most iconic photograph of lynching in America. Thomas Shipp and Abram Smith were lynched in the town center of Marion, Ind., for allegedly murdering a white factory worker, Claude Deeter, and raping his companion, Mary Ball. But the case was never solved. Lawrence Beitler/Bettmann/Corbis

Οι στίχοι του τραγουδιού προέρχονται από το ποίημα Bitter Fruit του Άμπελ Μέροπολ, ενός καθηγητή γυμνασίου του Μπρονξ. Ο Μέροπολ ήταν εβραίος από τη Ρωσία και μέλος του κομουνιστικού κόμματος των ΗΠΑ. Από φόβο για αντίποινα χρησιμοποίησε το ψευδώνυμο Λιούις Άλλαν (Lewis Allan). Το ποίημα εκφράζει την φρίκη του Μέροπολ βλέποντας τη φωτογραφία του Lawrence Beitler με τον Thomas Shipp και τον Abram Smith, δυο μαύρους που είχαν λιντσαριστεί και κατόπιν κρεμαστεί σε δέντρο στο Μάριον της Ιντιάνα. Κυκλοφόρησε τους στίχους το 1936 στο περιοδικό The New York Teacher, και το μελοποίησε μόνος του, αφού κανένας μουσικός δεν ήταν διατεθειμένος να τον βοηθήσει. Το τραγούδι αρχικά σημείωσε μικρή επιτυχία, και ο Μέροπολ μαζί με την γυναίκα του και μια μαύρη τραγουδίστρια, τη Λώρα Ντάνκαν, το ερμήνευσαν στο Madison Square Garden.

"Strange Fruit" is a song performed most famously by Billie Holiday, who first sang and recorded it in 1939. Written by the teacher Abel Meeropol as a poem, it exposed American racism, particularly the lynching of African Americans. Such lynchings had occurred chiefly in the South but also in other regions of the United States. Meeropol set it to music and with his wife and the singer Laura Duncan, performed it as a protest song in New York venues, including Madison Square Garden.