Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2014

Σπάνιο πλάσμα του βυθού κατέγραψαν οι ερευνητές. What’s That Weird Purple Sea Creature?

Scientists aboard the E/V Nautilus research vessel, led by Titanic discoverer and National Geographic Explorer-in-Residence Robert Ballard, recently recorded this siphonophore swimming at the bottom of the Gulf of Mexico. Siphonophores, a member of the phylum Cnidaria, are among the group of organisms that includes the famous—and famously painful when it stings—Portuguese man-of-war.

Μια σπάνια και μυστηριώδης μορφή ζωής κατέγραψαν τα μέλη της διεθνούς ερευνητικής ομάδας Nautilus, στον Κόλπο του Μεξικό.

Siphonophores are not actually jellyfish; they’re “colonial animals” comprised of small, interdependent life-forms called zooids. They’re also tough to see. The species in the video is most likely Erenna richardi, Stefan Siebert of the Dunn Lab at Brown University, which specializes in Cnidaria, said by email. There are about 180 species of known siphonophores and five to six species in the genus Erenna, half which are currently undescribed, said Siebert, who was not involved in the Nautilus research.

Οι ερευνητές εντόπισαν στα βάθη του ωκεανού ένα πλάσμα που πιστεύεται ότι ανήκει στα σιφωνοφόρα (siphonophore), το οποίο καταγράφηκε σε ένα βίντεο υψηλής ευκρίνειας από υποβρύχια ρομποτική κάμερα.

Αν και εμφανίζονται ως ένα πλάσμα, τα σιφωνοφόρα αποτελούνται στην πραγματικότητα από πολλούς μικρότερους οργανισμούς και βρίσκονται να πλέουν σε λεκάνες ωκεανών σε όλο τον κόσμο. Κάθε αποικία έχει ως άξονα ένα υδρόσωμα, που στο ένα άκρο του, το πνευματοφόρο, φέρει μία φούσκα από αέρα που χρησιμεύει για να πλέει.

The Portuguese man-of-war is a siphonophore, an animal made up of a colony of organisms working together. Photograph by O.S.F./Animals Animals—Earth Scenes

Ένα διάσημο είδος της τάξης των σιφωνοφόρων είναι η θανατηφόρα Πορτογαλική "Man O 'War".



Πως ο Τυραννόσαυρος ρεξ έγινε... πουλάκι. No Single Missing Link Between Birds and Dinosaurs, Study Finds

Νέα μελέτη αποκαλύπτει το δέντρο της εξέλιξης των δεινοσαύρων σε πτηνά. Modern birds evolved gradually from their dinosaur ancestors, before diversifying into the thousands of species known today. Credit: Jason Brougham

Ερευνητές στη Βρετανία ανέπτυξαν μια νέα θεωρία για την καταγωγή των πτηνών και δημιούργησαν παράλληλα ένα νέο εξελικτικό δέντρο από τους μεγάλους δεινοσαύρους μέχρι και την εμφάνιση των ιπτάμενων ειδών το οποίο  κρίνεται ως το πλέον ολοκληρωμένο που έχει δημιουργηθεί μέχρι σήμερα.

Η θεωρία

Η κρατούσα θεωρία για την καταγωγή των πτηνών αναφέρει ότι τα πτηνά είναι απόγονοι των δεινοσαύρων οι οποίοι στην προσπάθεια τους να επιβιώσουν στις μεταβαλλόμενες συνθήκες του πλανήτη συρρικνώθηκαν σε μέγεθος, έβγαλαν φτερά και έμαθαν να πετούν. Σε όσους αμφέβαλαν για αυτή την θεωρία οι παλαιοντόλογοι προσκομίζουν συνεχώς νέα ευρήματα τα οποία την στηρίζουν. Έχουν ανακαλυφθεί πολλά άγνωστα μέχρι πρόσφατα είδη που θεωρούνται κρίκοι σε αυτή την εξελικτική αλυσίδα με τους ειδικούς να συνεχίζουν να αναζητούν τέτοια είδη που συνήθως χαρακτηρίζονται «χαμένοι κρίκοι» αυτής της αλυσίδας.

Η έκρηξη

Το εξελικτικό δέντρο που έφτιαξαν οι ερευνητές. Το δέντρο ξεκινά από τον βασιλιά των δεινοσαύρων, τον T.rex και δείχνει τις ανατομικές μεταβολές που υπήρξαν σε επόμενα είδη ώστε προοδευτικά να φτάσουμε στα σημερινά πτηνά. Τον μικρό σαρκοφάγο Κομψογνάθο ακολουθεί ο Ορνιθομιμόσαυρος με χαρακτηριστικά στρουθοκαμήλου και ο φυτοφάγος Θεριζινόσαυρος. Μετά υπάρχει η οικογένεια δεινοσαύρων που έτρωγαν έντομα και ονομάστηκαν Αλβαρεζόσαυροι από το όνομα των διακεκριμέονων επιστημόνων Γουόλτερ και Λουίς Αλβάρεζ (πατέρας και υιός) που διατύπωσαν πρώτοι τη θεωρία της εξαφάνισης των δεινοσαύρων από την πτώση ενός μεγάλου αστεροειδή. Ακολουθεί ο Οβιράπρορας, ένα είδος της οικογένειας των θηροπόδων το κύριο χαρακτηριστικό του οποίου ήταν ότι δεν διέθετε δόντια. Ο Τροοδοντίδης ήταν ένα είδος δεινοσαύρων με πιο έντονα χαρακτηριστικά πτηνών από τα προηγούμενα είδη ενώ επίσης θεωρείται ότι ήταν ιδιαίτερα έξυπνο ον. Ο Δρομόσαυρος ήταν ένας δεινόσαυρος με χαρακτηριστικά αρπακτικού πτηνού και στη συνέχεια αρχίζει η αλυσίδα των ιπτάμενων δεινοσαύρων που ξεκινά από τον διάσημο Αρχαιοράπτορα για να καταλήξουμε τελικά στα σημερινά πτηνά. Researchers examined the evolutionary links between ancient birds and their closest dinosaur relatives, by analyzing the anatomical make-up of more than 850 body features in 150 extinct species, and used statistical techniques to analyze their findings and assemble a detailed family tree. Credit: Steve Brusatte

Ερευνητική ομάδα με επικεφαλείς επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου ανατρέπουν τα δεδομένα υποστηρίζοντας ότι είναι...χαμένος χρόνος και κόπος να αναζητούμε χαμένους κρίκους στην αλυσίδα δεινοσαύρων-πτηνών γιατί πολύ απλά τέτοια είδη δεν υπάρχουν. Οι ερευνητές μελέτησαν τα ανατομικά και άλλα χαρακτηριστικά 150 εξαφανισμένων σήμερα ειδών πτηνών. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι δεινόσαυροι ξεκίνησαν κάποια στιγμή πριν από περίπου 200 εκ. έτη να αποκτούν ανατομικά και άλλα χαρακτηριστικά (πούπουλα, φτερά κ.α) των πτηνών.

Σύμφωνα με τους ερευνητές αυτές οι αλλαγές γίνονταν σε πολύ αργούς ρυθμούς για εκατομμύρια έτη όταν ξαφνικά πριν από 150 εκ. έτη υπήρξε μια ξαφνική «εξελικτική έκρηξη» όπως την χαρακτηρίζουν η οποία οδήγησε στην ταυτόχρονη εμφάνιση χιλιάδων νέων ειδών με ικανότητα να πετούν. Οι ερευνητές αναφέρουν μάλιστα ότι ορισμένα από αυτά τα είδη εξακολουθούν να ζουν και σήμερα. Για αυτό οι ερευνητές θεωρούν ανούσια την αναζήτηση «χαμένων κρίκων». Δημιούργησαν μάλιστα ένα δέντρο της εξέλιξης των δεινοσαύρων σε πτηνά το οποίο οι ειδικοί θεωρούν ότι είναι το πλέον ολοκληρωμένο που έχει υπάρξει μέχρι σήμερα. Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Current Biology».