Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2016

Τα άλογα αναγνωρίζουν τα ανθρώπινα συναισθήματα. Horses can recognise human emotion, new study shows

Diego Vélasquez, Le Prince Baltasar Carlos à Cheval, 1635. Τα άλογα καταλαβαίνουν όπως φαίνεται τα βασικά ανθρώπινα συναισθήματα και πιθανώς ανταποκρίνονται αναλόγως. Psychologists have shown for the first time that horses are able to distinguish between positive and negative human facial expressions.

Τα άλογα είναι σε θέση να διακρίνουν ανάμεσα σε χαρούμενα και θυμωμένα πρόσωπα ανθρώπων, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα, που για πρώτη φορά επιβεβαιώνει ότι τα εν λόγω ζώα αναγνωρίζουν τα ανθρώπινα συναισθήματα, τουλάχιστον κάποια από αυτά.

Τα τεστ

Horses and humans can both raise the skin above their eyes, as seen in this video.

Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Σάσεξ πραγματοποίησαν τεστ σε 28 άλογα ιπποδρομιών. Οι επιστήμονες έδειξαν στα ζώα μεγάλες φωτογραφίες άγνωστων ανδρικών προσώπων και επιβεβαίωσαν ότι τα άλογα αντιδρούσαν, θετικά ή αρνητικά, ανάλογα με τα συναισθήματα των ανθρώπων. Όταν το άλογο αντιδρά αρνητικά, τότε κοιτάζει κάτι κυρίως με το αριστερό μάτι του, το οποίο αντιστοιχεί στο δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου του, που επεξεργάζεται τα αρνητικά ερεθίσματα. Ανάλογη αριστερόστροφη αντίδραση έχουν και άλλα θηλαστικά, όταν κάτι δεν τους αρέσει ή τους φοβίζει.

Εκτός από τις φωτογραφίες, οι επιστήμονες επιβεβαίωσαν τις αντιδράσεις των αλόγων, καταγράφοντας τους παλμούς της καρδιάς τους, οι οποίοι αυξάνονταν σημαντικά στη θέα θυμωμένων ανθρώπινων προσώπων, μία ένδειξη αυξημένου στρες. Οι επιστήμονες επεσήμαναν ότι τα άλογα αντιδρούν πιο έντονα στα αρνητικά παρά στα θετικά ερεθίσματα, πράγμα αναμενόμενο, καθώς ανέκαθεν έπρεπε να αναγνωρίζουν τις απειλές στο περιβάλλον τους.

Παρόμοια ευρήματα έχουν βρεθεί σε πρόσφατη μελέτη σε σκύλους. Οι βιολόγοι πιστεύουν ότι τα άλογα και οι σκύλοι μάλλον είχαν μια έμφυτη ικανότητα αναγνώρισης συναισθημάτων άλλων ζώων του είδους τους, την οποία επέκτειναν στους ανθρώπους για λόγους προσαρμογής, όταν εξημερώθηκαν από αυτούς. Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Biology Letters».

Βρέθηκαν εκατοντάδες κρυμμένοι γειτονικοί γαλαξίες. Scientists discover hidden galaxies behind the Milky Way

Η ανακάλυψη θα λύσει ένα μεγάλο κοσμικό γρίφο για τις βαρυτικές αλληλεπιδράσεις στο Σύμπαν. Καλλιτεχνική απεικόνιση των εκατοντάδων άγνωστων μέχρι σήμερα γαλαξιών. Almost 900 hidden nearby galaxies have been studied by an international team of astronomers, shedding new light on the Great Attractor — a diffuse concentration of mass 250 million light-years away, that’s pulling our Milky Way Galaxy, and thousands of other galaxies towards it. n artist’s impression of the galaxies found in the ‘Zone of Avoidance.’ Image credit: ICRAR.

Διεθνής ομάδας αστρονόμων ανακάλυψε εκατοντάδες γειτονικούς μας γαλαξίες που παρέμεναν όμως μέχρι σήμερα κρυμμένοι. Η ανακάλυψη αυτή αναμένεται να δώσει λύση σε ένα μεγάλο κοσμικό γρίφο που προκαλεί πονοκέφαλο στους επιστήμονες εδώ και δεκαετίες.

Το βαρυτικό μυστήριο

There's a strange place in the sky where everything is attracted. And unfortunately, it's on the other side of the Milky Way, so we can't see it. What could be doing all this attracting?

Το 1990, οι αμερικανοί αστρονόμοι Άλαν Ντρέσλερ και Σάντρα Φέμπερ υποστήριξαν ότι ο Γαλαξίας μαζί με τους γειτονικούς του ρέουν προς αυτή την κατεύθυνση σαν ένας ουράνιος ποταμός που έλκεται από το βαρυτικό πεδίο μιας μεγάλης συγκέντρωσης μάζας, που ονομάστηκε «Μεγάλος Ελκυστής». Υπολογίζεται ότι η μάζα του Μεγάλου Ελκυστη είναι ίση με εκείνη με εκείνη 5x1016 άστρων σαν τον Ήλιο. Ο Μεγάλος Ελκυστής απέχει 150-250 εκ. έτη φωτός από εμάς και το μεγαλύτερο μέρος του είναι καλυμμένο από τη σκόνη του δικού μας γαλαξία. Ο Μεγάλος Ελκυστής φαίνεται να έλκει προς το μέρος του τον γαλαξία μας, μαζί με χιλιάδες άλλους γαλαξίες, με μια πανίσχυρη ελκτική δύναμη. Το φαινόμενο προσπαθούν ανεπιτυχώς μέχρι σήμερα να εξηγήσουν οι επιστήμονες

Η ανακάλυψη

An animation showing the location of the galaxies discovered in the 'Zone of Avoidance'. Until now this region of space has remained hidden from view because of the gas and dust of the Milky Way which blocks light at optical wavelengths from reaching telescopes on Earth. By using CSIRO's Parkes radio telescope to detect radio waves that can travel through our galaxy's gas and dust, hundreds of new galaxies have been found in the region of space known to astronomers as the 'Zone of Avoidance'. This animation has been created using the actual positional data of the new galaxies and randomly populating the region with galaxies of different sizes, types and colours.

Ομάδα ερευνητών με επικεφαλής τον καθηγητή Λίστερ Στέϊβλι-Σμιθ του Πανεπιστημίου της Δυτικής Αυστραλίας και του Διεθνούς Κέντρου Έρευνας στη Ραδιο-Αστρονομία (ICRAR) κατάφεραν να εντοπίσουν στην επίμαχη περιοχή 883 γαλαξίες, από τους οποίους το ένα τρίτο ήταν άγνωστοι μέχρι σήμερα. Η ανακάλυψη έγινε με τη χρήση του μεγάλου ραδιοτηλεσκοπίου Παρκς διαμέτρου 64 μέτρων που είναι εγκατεστημένο στην Αυστραλία

Αν και απέχουν 250 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη - σχετικά μικρή απόσταση για τα αστρονομικά δεδομένα- οι εν λόγω γαλαξίες ήταν μέχρι σήμερα αόρατοι εξαιτίας του δικού μας γαλαξία, που εμποδίζει τις αστρονομικές παρατηρήσεις, παρεμβάλλοντας πυκνά στρώματα άστρων και διαστρικής σκόνης. «Ο γαλαξίας μας είναι πολύ όμορφος φυσικά, αλλά μπλοκάρει τελείως τη θέα των πιο μακρινών γαλαξιών πίσω του» ανέφερε ο Σμιθ.

Η έλξη    

Η ανακάλυψη μπορεί επίσης να ρίξει στο φως στο μυστήριο του Μεγάλου Ελκυστή. «Στην πραγματικότητα δεν καταλαβαίνουμε τι προκαλεί αυτή τη βαρυτική έλξη πάνω στον γαλαξία μας ή από πού προέρχεται. Αυτό που ξέρουμε, είναι ότι ο γαλαξίας μας κινείται προς μια περιοχή με ταχύτητα πάνω από δύο εκατομμύρια χιλιόμετρα την ώρα», δήλωσε ο Στέιβλι-Σμιθ.

Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι, αφού κάθε γαλαξίας περιέχει περίπου 100 δισεκατομμύρια άστρα, η ανακάλυψη εκατοντάδων νέων γαλαξιών πίσω από τον δικό μας αποκαλύπτει μια τεράστια μάζα άγνωστη έως τώρα. Τα νέα δεδομένα μπορεί να επιτρέψουν στους ειδικούς να βρουν απαντήσεις σε αυτή την κοσμική σπαζοκεφαλιά. Η ανακάλυψη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Astronomical Journal».