Δευτέρα, 23 Οκτωβρίου 2017

Η διδακτορική διατριβή του Stephen Hawking. Stephen Hawking's 1966 doctoral thesis made available for first time

Stephen Hawking hopes that giving free access to his early work will inspire others to think, learn and share research. Photograph: Matt Dunham/AP

Η διδακτορική διατριβή του Stephen Hawking με τίτλο «Ιδιότητες των διαστελλομένων συμπάντων», γραμμένη το 1966 όταν ήταν 24 ετών μεταπτυχιακός φοιτητής στο Cambridge, είναι πλέον διαθέσιμη στο διαδίκτυο.

Ο ίδιος ο Stephen Hawking ελπίζει πως η ελεύθερη πρόσβαση στην πρώιμη εργασία του θα εμπνεύσει τους άλλους, όχι μόνο να σκεφτούν και να μάθουν, αλλά και να μοιράζονται το έργο τους. «Με την ανοικτή πρόσβαση στην διδακτορική μου διατριβή ελπίζω να εμπνεύσω τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο να κοιτάζουν ψηλά προς τα άστρα και όχι χαμηλά προς τα πόδια τους, να αναρωτηθούν για την θέση μας στο σύμπαν και να προσπαθήσουν να κατανοήσουν το σύμπαν. Ο καθένας στον κόσμο, πρέπει να έχει ελεύθερη, ανεμπόδιστη πρόσβαση, όχι μόνο στην έρευνά μου, αλλά και στην έρευνα όλων ερευνητών σε κάθε επιστημονικό πεδίο…».


Η διδακτορική διατριβή του Hawking εξετάζει τις συνέπειες της διαστολής του σύμπαντος και στα συμπεράσματά της περιλαμβάνεται το γεγονός ότι οι γαλαξίες δεν μπορούν να σχηματιστούν διαμέσου της αύξησης των αρχικά μικρών διαταραχών. Η διατριβή αυτή του άνοιξε τον δρόμο για να γίνει ένας από τους διασημότερους επιστήμονες στον κόσμο. Το Πανεπιστήμιο Κέιμπριτζ, χαρακτήρισε «ιστορική» τη διατριβή, ανακοίνωσε ότι αποτελεί ήδη το πιο δημοφιλές κείμενο, το οποίο έχει την μεγαλύτερη ζήτηση για κατέβασμα από το ηλεκτρονικό αποθετήριό του ανοικτής πρόσβασης Apollo. Ο Hawking δήλωσε ότι «κάθε γενιά στέκεται στους ώμους των προηγούμενων, ακριβώς όπως έκανα ως νεαρός φοιτητής στο Cambridge, εμπνεόμενος από τις εργασίες των Isaac Newton, James Clerk Maxwell και Albert Einstein. Ελπίζω να μην απογοητεύσω όσους τελικά διαβάσουν την διατριβή μου…».


Δεκαετίες μετά από την υποβολή της διατριβής του, ο Hawking έγραψε το βιβλίο «Το Χρονικό του Χρόνου» (1988) που έγινε ένα από τα πιο δημοφιλή στην ιστορία των επιστημονικών βιβλίων διεθνώς, πουλώντας περισσότερα από δέκα εκατομμύρια αντίτυπα σε πάνω από 40 γλώσσες …

Professor Hawking’s 1966 doctoral thesis ‘Properties of expanding universes’ is available in Apollo at https://doi.org/10.17863/CAM.11283 or in high resolution on Cambridge Digital Library at https://cudl.lib.cam.ac.uk/view/MS-PHD-05437/1/.

Πηγές: theguardian.com - physicsgg

Ο εγκέφαλος ικανοποιεί πρώτα τις δικές του ανάγκες και μετά των μυών. 'Selfish brain' wins out when competing with muscle power, study finds

Ενισχύεται η θεωρία του «εγωιστή» εγκεφάλου ο οποίος έχει εξελιχθεί ώστε να βάζει σε δεύτερη μοίρα τα περιφερειακά όργανα. New research on our internal trade-off when physical and mental performance are put in direct competition has found that cognition takes less of a hit, suggesting more energy is diverted to the brain than body muscle. Researchers say the findings support the 'selfish brain' theory of human evolution. Source: Pixabay/Public Domain

Αν κανείς πρέπει ταυτόχρονα να βάλει το μυαλό και τους μυς του να δουλέψουν σκληρά, σε ποιον από τους δύο τομείς, θα έχει τις μεγαλύτερες απώλειες; Στους μυς, απαντούν βρετανοί ερευνητές.

This is lead researcher Dr Danny Longman rowing with the Cambridge University Boat Club. This is an example of the type and standard of the sample population used in the study. Credit: Danny Longman

Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσαν στην επιστημονική επιθεώρηση Scientific Reports, ερευνητές του Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ, με επικεφαλής τον δρα Ντάνι Λόνγκμαν, έκαναν ένα συγκριτικό πείραμα με 62 φοιτητές μέλη της ομάδας κωπηλασίας του πανεπιστημίου, οι οποίοι είχαν ηλικία 21 ετών, κατά μέσο όρο.

Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν αρχικά σε δύο διαδοχικά τρίλεπτα τεστ: ένα νοητικό και ένα σωματικό σε μηχάνημα προσομοίωσης κωπηλασίας. Στη συνέχεια, οι φοιτητές έκαναν ταυτόχρονα τα δύο τεστ και τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν με τις επιδόσεις τους στα ξεχωριστά τεστ που είχαν προηγηθεί.

Διαπιστώθηκε, όπως αναμενόταν, πως όταν μυαλό και μύες δούλευαν ταυτόχρονα, είχαν χειρότερες επιδόσεις και τα δύο από ό,τι όταν δούλευαν μόνο το ένα ή μόνο το άλλο. Όμως, το  αξιοσημείωτο ήταν ότι οι απώλειες του μυαλού ήταν συγκριτικά μικρότερες από τις μυϊκές (κατά μέσο όρο 9,7% έναντι 12,6%).

Η μέση μείωση στη μυϊκή απόδοση ήταν περίπου 30% μεγαλύτερη από τη μέση μείωση στη νοητική απόδοση, όταν μυαλό και μύες δούλευαν μαζί.

Οι... εγωιστικές ανάγκες

This split-brain model from The Athlete's Way illustrates a highly speculative hypothesis that the cerebellum may be the seat of implicit learning and the cerebrum might facilitate explicit learning. Source: Photo and illustration by Christopher Bergland (Circa 2005)

Ο εγκέφαλος καλύπτει τις ενεργειακές ανάγκες του, σχεδόν αποκλειστικά από τον μεταβολισμό της γλυκόζης. Όταν ο άνθρωπος είναι σωματικά δραστήριος, οι μύες διεκδικούν ένα μεγάλο τμήμα της γλυκόζης του σώματος για τον εαυτό τους. Αλλά, ο εγκέφαλος φροντίζει να ικανοποιήσει πρώτα τις δικές του ανάγκες.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι, μετά τη νέα μελέτη, ενισχύεται η θεωρία του «εγωιστή» εγκεφάλου, ο οποίος έχει εξελιχθεί έτσι ώστε να προηγείται η ικανοποίηση των δικών του ενεργειακών αναγκών, σε σχέση με τις ανάγκες των περιφερειακών οργάνων.

«Ένας καλά τροφοδοτούμενος εγκέφαλος πιθανότατα μάς έχει προσφέρει μεγαλύτερες πιθανότητες επιβίωσης από ό,τι οι καλά τροφοδοτούμενοι μύες, όταν ο άνθρωπος ανέκαθεν βρισκόταν αντιμέτωπος με περιβαλλοντικές προκλήσεις», εξηγεί ο δρ  Λόνγκμαν και προσθέτει ότι «σε εξελικτικό επίπεδο, αυτό σημαίνει ότι η ανάπτυξη του εγκεφάλου είχε ως συνέπεια μια μειωμένη επένδυση στους μυς, καθώς κι ένα μικρότερο πεπτικό σύστημα».

Πηγές: Daniel Longman, Jay T. Stock, Jonathan C. K. Wells. A trade-off between cognitive and physical performance, with relative preservation of brain functionScientific Reports, 2017; 7 (1) DOI: 10.1038/s41598-017-14186-2 - http://www.tovima.gr/science/medicine-biology/article/?aid=910089