Παρασκευή, 26 Ιανουαρίου 2018

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης, «Η Μάχη της Mαγνησίας». Constantine P. Cavafy, “The Battle of Magnesia”

Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς, Οι συνέπειες του πολέμου, 1638–1639

Έχασε την παληά του ορμή, το θάρρος του.
Του κουρασμένου σώματός του, του άρρωστου

σχεδόν, θάχει κυρίως την φροντίδα. Κι ο επίλοιπος
βίος του θα διέλθει αμέριμνος. Aυτά ο Φίλιππος

τουλάχιστον διατείνεται. Aπόψι κύβους παίζει·
έχει όρεξι να διασκεδάσει. Στο τραπέζι

βάλτε πολλά τριαντάφυλλα. Τι αν στην Μαγνησία
ο Aντίοχος κατεστράφηκε. Λένε πανωλεθρία

έπεσ’ επάνω στου λαμπρού στρατεύματος τα πλήθια.
Μπορεί να τα μεγάλωσαν· όλα δεν θάναι αλήθεια.

Είθε. Γιατί αγκαλά κ’ εχθρός, ήσανε μια φυλή.
Όμως ένα «είθε» είν’ αρκετό. Ίσως κιόλας πολύ.

Ο Φίλιππος την εορτή βέβαια δεν θ’ αναβάλει.
Όσο κι αν στάθηκε του βίου του η κόπωσις μεγάλη,

ένα καλό διατήρησεν, η μνήμη διόλου δεν του λείπει.
Θυμάται πόσο στην Συρία θρήνησαν, τι είδος λύπη

είχαν, σαν έγινε σκουπίδι η μάνα των Μακεδονία.—
Ν’ αρχίσει το τραπέζι. Δούλοι· τους αυλούς, τη φωταψία.

Δίδραχμο του Φιλίππου Ε, 184-179 π.Χ. Didrachm, Pella, Ca. 184-179. Diademed head of Philip V to right Rev. ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ Club with one monogram above and two below; all within oak wreath; to left, trident upwards.

(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)

The Battle of Magnesia

Umberto Boccioni, The Charge of the Lancers, 1915

He’s lost his old fire, his courage.
Now his tired, almost decrepit body
will be his first concern. And the rest of his life he’ll spend
without worrying. So Philip says, anyway.
Tonight he’s playing a game with dice;
he’s in a mood to amuse himself.
Cover the table with roses. What if Antiochos
was defeated at Magnesia? They say
the bulk of his brilliant army was totally crushed.
Maybe they’re stretching it a bit; it can’t all be true.
Let’s hope so anyway. Because though enemies, they do belong to our race.
But one “let’s hope so” is enough. Perhaps even too much.
Of course Philip won’t put off the festivities.
However much his life has worn him out,
one blessing remains: his memory is still intact.
He recalls the extent of their mourning in Syria, the kind of sorrow they felt,
when Macedonia, their motherland, was smashed to pieces.
Let the banquet begin. Slaves! The music, the lights!

Bronze from Pergamon, likely depicting the Battle of Magnesia, in 190 BC, with Roman infantry, Seleucid phalangites and Attalid cavalrymen.

Translated by Edmund Keeley/Philip Sherrard

(C.P. Cavafy, Collected Poems. Translated by Edmund Keeley and Philip Sherrard. Edited by George Savidis. Revised Edition. Princeton University Press, 1992) 


Γνάθος με δόντια αλλάζει την... ιστορία του Homo Sapiens. The earliest modern humans outside Africa

Το οστό εκτιμάται ότι είναι ηλικίας 177.000-194.000 ετών και ανήκει σε νεαρό ενήλικο άτομο – το φύλο του όμως παραμένει αδιευκρίνιστο. Aποδεικνύει ότι το ανθρώπινο είδος μετανάστευσε από την Αφρική σε πολύ παλαιότερο χρόνο απ' όσο πίστευαν μέχρι σήμερα οι επιστήμονες. This fossil jawbone found in Israel represents the oldest known human outside of Africa, dated to about 180,000 years ago. PHOTOGRAPH BY GERHARD WEBER, UNIVERSITY OF VIENNA

Γνάθος που φέρει δόντια και βρέθηκε σε σπήλαιο στο Ισραήλ είναι το παλαιότερο γνωστό λείψανο του Homo Sapiens πέρα από την Αφρική, γεγονός που αποδεικνύει ότι το ανθρώπινο είδος μετανάστευσε από τη «μαύρη ήπειρο» σε πολύ παλαιότερο χρόνο απ' όσο πίστευαν μέχρι σήμερα οι επιστήμονες.

Τα ευρήματα

Another view of the fossil jaw belonging to a modern human found in Israel. PHOTOGRAPH BY ISRAEL HERSHKOVITZ, TEL AVIV UNIVERSITY

Το οστό εκτιμάται ότι είναι ηλικίας 177.000-194.000 ετών, σύμφωνα με τους ερευνητές που ανακοίνωσαν την Πέμπτη την ανακάλυψή τους. Τα δόντια φέρουν χαρακτηριστικά του είδους Homo Sapiens που δεν υπήρχαν σε άλλους ανθρωπίδες της εποχής, όπως στους Νεάντερταλ. Το απολιθωμένο οστό του αριστερού τμήματος της επάνω σιαγόνας ανήκει σε νεαρό ενήλικο άτομο – το φύλο του όμως παραμένει αδιευκρίνιστο.

A view of Misliya Cave when approached climbing from the coastal plain. The cave is located some 90 meters above mean sea level and is part of a series of prominent prehistoric cave sites located along the western slopes of Mount Carmel, Israel. The cave had collapsed following the Early Middle Paleolithic human occupation, represented by rich lithic and faunal assemblages associated with the maxilla of a modern human. (Mina Weinstein-Evron, Haifa University)

Βρέθηκε στο σπήλαιο Μισλίγια, στη δυτική πλαγιά του όρους Καρμέλ, σε απόσταση περίπου 12 χιλιομέτρων νότια της Χάιφας. Μέσα στη μεγάλη σπηλιά, όπου κάποτε κατοικούσαν άνθρωποι, ανακαλύφθηκαν επίσης αιχμές και πέτρινα εργαλεία, πολλές εστίες και καμένα οστά ζώων.

«Πρόκειται για συναρπαστική ανακάλυψη»

A map shows the locations of some early modern human fossils found in Africa and the Middle East. PHOTOGRAPH BY ROLF QUAM, BINGHAMTON UNIVERSITY

Ο Homo Sapiens πρωτοεμφανίστηκε στην Αφρική. Τα παλαιότερα απολιθώματα που έχουν βρεθεί είναι ηλικίας 300.000 ετών. Ένα από τα σημαντικότερα ερωτήματα για τους επιστήμονες είναι το πότε μετανάστευσε το ανθρώπινο είδος για να κατοικήσει σε άλλες ηπείρους. Μέχρι σήμερα, τα παλαιότερα απολιθώματα – εκτός από αυτά της Αφρικής – προέρχονταν από δύο άλλα σπήλαια στο Ισραήλ και ήταν ηλικίας 90.000-120.000 ετών.

Η νέα ανακάλυψη στηρίζει τη θεωρία ότι οι άνθρωποι έφυγαν από την Αφρική ακολουθώντας βόρεια διαδρομή, την κοιλάδα του Νείλου και τα παράλια της ανατολικής Μεσογείου και όχι τον «νότιο διάδρομο» που οδηγεί, μέσω της νότιας Σαουδικής Αραβίας, στην ινδική υποήπειρο και την Ανατολική Ασία, όπως είπε ο παλαιοανθρωπολόγος του Πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ Ισραέλ Χέρσκοβιτς, επικεφαλής της έρευνας. 

The Misliya Cave Early Middle Paleolithic layers of the Upper Terrace of the cave, during excavation. Hearths were repeatedly constructed during the long habitation of the cave. The habitual use of fire is also evident from abundant wood ash, as well as burnt animal bones, flint implements and phytoliths. Charred laminated vegetal tissues make up the earliest evidence for bedding or matting to date. (Mina Weinstein-Evron, Haifa University)

«Πρόκειται για μια συναρπαστική ανακάλυψη που επιβεβαιώνει άλλες θεωρίες για την παλαιότερη μετανάστευση πέρα από την Αφρική», πρόσθεσε ο παλαιοανθρωπολόγος Ρολφ Κουάμ του Πανεπιστημίου Μπίνγκχαμπτον της Νέας Υόρκης, εκ των συγγραφέων της μελέτης που δημοσιεύεται στην επιστημονική επιθεώρηση Science. Οι άνθρωποι της Μισλίγια ήταν πιθανότατα νομάδες και ακολουθούσαν τις μετακινήσεις των θηραμάτων που κυνηγούσαν, ανάλογα με την εποχή, είπε επίσης ο Κουάμ. «Ήταν ικανοί κυνηγοί μεγάλων θηραμάτων, όπως άγριων βοοειδών και ελαφιών», συμπλήρωσε.