Τετάρτη, 27 Απριλίου 2016

Στον Τιτάνα κάνεις μπάνιο...σε μεθάνιο. Cassini explores a methane sea on Titan

Οι θάλασσες του Τιτάνα διαθέτουν σίγουρα μεθάνιο. A new study finds that a large sea on Saturn's moon Titan is composed mostly of pure liquid methane, independently confirming an earlier result. The seabed may be covered in a sludge of carbon- and nitrogen-rich material, and its shores may be surrounded by wetlands. Sunlight glints off of Titan's northern seas this near-infrared, color mosaic from NASA's Cassini spacecraft. Credit: NASA/JPL/Univ. Arizona/Univ. Idaho

Έχει διαπιστωθεί ότι στην επιφάνεια του Τιτάνα υπάρχουν θάλασσες και λίμνες υγρών υδρογονανθράκων. Μια νέα μελέτη αναφέρει ότι μια από αυτές αποτελείται από καθαρό μεθάνιο.

Ξεχωριστός

A radar image of Titan’s north polar regions (centre), with close ups of numerous lakes (left) and a large sea (right). The sea, Ligeia Mare, measures roughly 420 x 350 km and is the second largest known body of liquid hydrocarbons on Titan. Its shorelines extend for some 2000 km and many rivers can be seen draining into the sea. By contrast, the numerous lakes are typically less than 100 km across and have more rounded shapes with steep sides. The radar images were created using data collected by the international Cassini spacecraft. Credit: Centre: NASA/JPL-Caltech/ASI/USGS; left and right: NASA/ESA. Acknowledgement: T. Cornet, ESA

Από όλους τους δορυφόρους στο ηλιακό μας σύστημα, ο Τιτάν είναι ο μόνος που διαθέτει πυκνή ατμόσφαιρα και μεγάλα υγρά αποθέματα, μοιάζοντας έτσι περισσότερο με πλανήτη. Αλλά ενώ η ατμόσφαιρά του, όπως και η γήινη, περιέχει κυρίως άζωτο (πάνω από 95%), διαθέτει ελάχιστο οξυγόνο και, αντί για αυτό, περιέχει άφθονο μεθάνιο. Καθώς η θερμοκρασία στον Τιτάνα είναι χαμηλή λόγω της μεγάλης απόστασης από τον Ήλιο, το μεθάνιο συσσωρεύεται στην επιφάνειά του σε υγρή μορφή.

How different organic compounds make their way to the seas and lakes on Titan, the largest moon of Saturn. A recent study revealed that Ligeia Mare, one of Titan’s three seas, consists of pure methane and has a seabed covered by sludge of organic-rich material. In the atmosphere of Titan, nitrogen and methane react to produce a wealth of organic molecules. Scientists believe that the heaviest of these molecules fall to the surface. When they reach the sea, either by directly falling from the air, via rain, or through the rivers, some are dissolved in the liquid methane (shown in yellow), while the insoluble ones – such as nitriles and benzene, shown in brown – sink to the sea floor. Credit: ESA

Εκτιμάται ότι περίπου το 2% της επιφάνειας του Τιτάνα καλύπτεται από υγρούς υδρογονάνθρακες. Υπάρχουν τρεις μεγάλες θάλασσες κοντά στο βόρειο πόλο του, οι οποίες περιβάλλονται από δεκάδες μικρότερες λίμνες, ενώ στο νότιο ημισφαίριό του υπάρχει μόνο μια λίμνη.

Τα ευρήματα

Ligeia Mare, shown here in a false-colour image from the international Cassini mission, is the second largest known body of liquid on Saturn's moon Titan. It measures roughly 420 km x 350 km and its shorelines extend for over 3,000 km. It is filled with liquid methane. The mosaic shown here is composed from synthetic aperture radar images from flybys between February 2006 and April 2007. Credit: NASA/JPL-Caltech/ASI/Cornell

Η νέα έρευνα, με επικεφαλής την Αλίς Λε Γκολ του Εργαστηρίου LATMOS (Laboratoire Atmospheres, Milieux, Observations Spatiales) του γαλλικού Πανεπιστημίου των Βερσαλλιών Σεν-Κεντέν, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η μεγάλη θάλασσα Ligeia Mare αποτελείται από μεθάνιο.

Οι εκτιμήσεις βασίσθηκαν στις παρατηρήσεις των θερμικών εκπομπών από τη Ligeia Mare σε μήκος κύματος μικροκυμάτων. Η εν λόγω θάλασσα εκτιμάται ότι έχει βάθος τουλάχιστον 160 μέτρων. Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Journal of Geophysical Research: Planets».

Πηγή: A. Le Gall, M. J. Malaska, R. D. Lorenz, M. A. Janssen, T. Tokano, A. G. Hayes, M. Mastrogiuseppe, J. I. Lunine, G. Veyssière, P. Encrenaz, O. Karatekin. Composition, seasonal change, and bathymetry of Ligeia Mare, Titan, derived from its microwave thermal emissionJournal of Geophysical Research: Planets, 2016; 121 (2): 233 DOI:10.1002/2015JE004920