Arts Universe and Philology

Arts Universe and Philology
The blog "Art, Universe, and Philology" is an online platform dedicated to the promotion and exploration of art, science, and philology. Its owner, Konstantinos Vakouftsis, shares his thoughts, analyses, and passion for culture, the universe, and literature with his readers.

Σάββατο 10 Μαΐου 2014

Η Γη ζωντανά από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, Watch the ISS's View of Earth Live, Right Here, Right Now

Nasa tests out its new high definition Earth viewing system on Wednesday morning from the International Space Station. The four HD cameras are placed on the exterior of the space station with the purpose of streaming live video of Earth. The cameras are enclosed in temperature-specific housing and the harsh radiation of space is expected to teach engineers which cameras are the best to use on future missions. Photo credit: NASA

H ΝΑSA τοποθέτησε κάμερες υψηλής τεχνολογίας στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό που μεταδίδουν ζωντανά την εικόνα της Γης από το Διάστημα.

Οι τέσσερις κάμερες υψηλής τεχνολογίας είναι τοποθετημένες έξω από το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στο πλαίσιο ενός πειράματος αντοχής τους στο διαστημικό περιβάλλον..

NASA just switched on the High Definition Earth Viewing experiment, a live stream view of earth beamed directly from the International Space Station. See the view, hear the crew's radio communications—it's almost like being on board!

Οι κάμερες του πειράματος High Definition Earth Viewing (HDEV), που τέθηκαν σε λειτουργία στις 30 Απριλίου, περικλείονται σε ένα πεπιεσμένο και με ελεγχόμενη θερμοκρασία πλαίσιο.

Όταν ο ΔΔΣ περνά από τη σκοτεινή πλευρά της Γης οι εικόνες θα είναι προφανώς σκοτεινές και στις περιπτώσεις απώλειας επικοινωνίας με τον ISS ή αν το πείραμα δεν λειτουργεί, θα βλέπουμε γκρι χρώμα.


Το κοντινότερο άστρο «δραπέτης», Nearest Bright ‘Hypervelocity Star’ Found

Βρέθηκε το κοντινότερο σε εμάς και παράλληλα πιο λαμπρό άστρο υπερυψηλής ταχύτητας του γαλαξία μας. An astrophysicist-artist's conception of a hypervelocity star speeding away from the visible part of a spiral galaxy like our Milky Way and into the invisible halo of mysterious "dark matter" that surrounds the galaxy's visible portions. University of Utah researcher Zheng Zheng and colleagues in the U.S. and China discovered the closest bright hypervelocity star yet found. Photo Credit: Ben Bromley, University of Utah

Πριν από λίγο καιρό οι επιστήμονες εντόπισαν μια ομάδα άστρων στον γαλαξία μας την ύπαρξη των οποίων αγνοούσαμε μέχρι σήμερα. Πρόκειται για μοναχικά άστρα που κινούνται με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα από εκείνη των συμβατικών. Αυτού του είδους τα άστρα ονομάζονται άστρα υπερυψηλής ταχύτητας τα οποία σπάνε τα βαρυτικά δεσμά του γαλαξία μας και μπορούν να τον… εγκαταλείψουν. Διεθνής ομάδα ερευνητών εντόπισε ένα ακόμη τέτοιο άστρο που είναι το κοντινότερο στη Γη άστρο αυτού του είδους.

Η «σφεντόνα»


Τα άστρα υπερυψηλής ταχύτητας είναι γιγάντιοι υπέρθερμοι μπλε αστέρες που ανήκουν σε δυαδικά συστήματα τα οποία βρίσκονται κοντά στην κολοσσιαία μελανή οπή στο κέντρο του γαλαξία μας. Το ένα άστρο του συστήματος παγιδεύεται από τη βαρυτική έλξη μαύρης τρύπας δημιουργώντας μια κοσμική «σφεντόνα» που εκτοξεύει το άλλο άστρο προς την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση με τρομερή ταχύτητα επιτρέποντας του να βγει από τα γαλαξιακά σύνορα. Οι ειδικοί έχουν υπολογίσει ότι για να δημιουργηθεί μια κοσμική «σφεντόνα» είναι απαραίτητο να εμπλέκεται μια γιγάντια μελανή οπή ενώ η ταχύτητα που πρέπει να αναπτύξει το άστρο...βολίδα για να ξεφύγει από τη βαρυτική έλξη του γαλαξία του θα πρέπει να ξεπερνάει το 1,6 εκ.χλμ/ώρα.

Zheng Zheng, an assistant professor of physics and astronomy at the University of Utah, led a team of American and Chinese scientists who discovered the closest bright hypervelocity star of 20 yet found. Scientists believe each hypervelocity star began as part of a binary pair of stars near the center of our Milky Way galaxy, where extreme gravity from a supermassive black hole sucked in one star in the pair and, like a bolo, simultaneously hurled the other star -- a new hypervelocity star -- toward the edge of the galaxy. Photo Credit: Lee J. Siegel, University of Utah

Μέχρι σήμερα οι επιστήμονες είχαν εντοπίσει 18 άστρα «δραπέτες» στον Γαλαξία μας τα οποία βρίσκονταν όλα στο κέντρου του όπου ως γνωστόν υπάρχει μια γιγάντια μελανή οπή. Πρόσφατα όμως εντοπίστηκε μια ομάδα 20 τέτοιων άστρων που βρίσκονται πολύ μακριά από το κέντρο του γαλαξία μας προκαλώντας πονοκεφάλους στους ειδικούς.

Γειτονικό και λαμπρό

Zheng and his colleagues discovered the new hypervelocity star while conducting other research into stars with the Large Sky Area Multi-Object Fiber Spectroscopic Telescope, (LAMOST), also called the Guo Shou Jing Telescope is located at the Xinglong Observing Station of the National Astronomical Observatories of China, about 110 miles northeast of Beijing.

Ομάδα αστρονόμων από τις ΗΠΑ και την Κίνα έκαναν παρατηρήσεις με το τηλεσκόπιο LAMOST στο αστεροσκοπείο Xinglong που βρίσκεται 200 χλμ έξω από το Πεκίνο. Εντόπισαν ένα νέο άστρο υπερυψηλής ταχύτητας το οποίο είναι το πλέον κοντινό σε εμάς από όλα τα άστρα του είδους. Το άστρο ονομάστηκε LAMOST-HVS1, τρέχει με ταχύτητα περίπου 1,6 εκ. χλμ/ώρα και είναι το πιο φωτεινό από όλα τα άστρα υπερυψηλής ταχύτητας που έχουν εντοπιστεί μέχρι σήμερα. Η ανακάλυψη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Astrophsysical Journal Letters».

Παρασκευή 9 Μαΐου 2014

Σχετικά με το Προεδρικό Διάταγμα 152/2013 για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών

Victor Vasarely. L'Aveugle, The Blind, 1946.

Η ιεραρχική («από τα πάνω προς τα κάτω») αξιολόγηση των εκπαιδευτικών αποτελεί ένα από τα βασικά συστατικά στοιχεία των διαφόρων μειγμάτων των νεοφιλελεύθερων και νεοσυντηρητικών πολιτικών για την εκπαίδευση οι οποίες σταδιακά κυριάρχησαν διεθνώς από τη δεκαετία του 1970 και μετά. Δεν θα ασχοληθούμε εδώ αναλυτικά με τα γενικά πολιτικά δόγματα του νεοφιλελευθερισμού (όπως η πολυθρύλητη «σοφία της αγοράς»). Θα περιοριστούμε σε μια απαρίθμηση ορισμένων σημαντικών συστατικών των νεοφιλελεύθερων και νεοσυντηρητικών πολιτικών στην εκπαίδευση.

Victor Vasarely. Étude de mouvement, 1935.

Τέτοια συστατικά, τα οποία συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με την ιεραρχική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών είναι α) η συκοφάντηση της δημόσιας εκπαίδευσης ως σπάταλης, γραφειοκρατικής, υπεύθυνης για τη διόγκωση της ανεργίας, εξισωτικής και αναξιοκρατικής, καθώς και των εκπαιδευτικών ως ιδιοτελών και οκνηρών, β) η «επιστροφή» (δηλαδή η έμφαση) στα λεγόμενα βασικά μαθήματα (γλώσσα, μαθηματικά) και σε όσα παρέχουν δεξιότητες για την αγορά εργασίας (π.χ. ηλεκτρονικοί υπολογιστές), με αποτέλεσμα την υποβάθμιση εκείνων των μαθημάτων που έχουν ανθρωπιστικό, καλλιτεχνικό και κοινωνικό περιεχόμενο, γ) η δραστική περικοπή των δαπανών για τη δημόσια εκπαίδευση και η προώθηση – πριμοδότηση της ιδιωτικής, δ) η άμεση διείσδυση επιχειρήσεων σε τομείς της δημόσιας εκπαίδευσης και η εφαρμογή των ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων στη διοίκησή της και ε) η επιλογή σχολείου από τους γονείς στη βάση καταλόγων επιδόσεων των σχολείων οι οποίοι συντάσσονται κυρίως με βάση τα αποτελέσματα των μαθητών σε πανεθνικές εξετάσεις.

Victor Vasarely. Tigres, 1938.

Η εφαρμογή τέτοιων μειγμάτων νεοφιλελεύθερων και νεοσυντηρητικών εκπαιδευτικών πολιτικών έχει κυρίως αγγλοσαξονική προέλευση. Δημιούργησε μια τεράστια βιομηχανία παγκόσμιων διαστάσεων στην οποία πρωταγωνιστούν διεθνείς οργανισμοί όπως ο Ο.Ο.Σ.Α. και επιχειρήσεις (πολυεθνικές και εθνικές). Τα κέρδη για τις επιχειρήσεις είναι τεράστια, ιδιαίτερα στον τομέα της αξιολόγησης, είτε πρόκειται για αξιολογήσεις μαθητών είτε πρόκειται για αξιολογήσεις εκπαιδευτικών και θεσμών (σχολείων, πανεπιστημίων κ.α.). Όμως, οι υποστηρικτές των νεοφιλελεύθερων και νεοσυντηρητικών πολιτικών σπανίως μιλούν για τα αποτελέσματά τους, παρ’ όλο που στο λεξιλόγιό τους η έννοια της αποτελεσματικότητας κατέχει περίοπτη θέση.

Η σιωπή αυτή δεν είναι δύσκολο να ερμηνευτεί. Πολλές μελέτες έχουν δείξει τα καταστροφικά αποτελέσματα αυτών των πολιτικών για τη μεγάλη πλειονότητα των εκπαιδευτικών: πτώση του ηθικού τους, πρόωρη εγκατάλειψη του επαγγέλματος, αύξηση των ωρών εργασίας, μειώσεις μισθών, απολύσεις, επέκταση των ελαστικών σχέσεων εργασίας, επιδείνωση των συνθηκών εντός των οποίων διεξάγεται η διδασκαλία. Όσο για τη μεγάλη πλειονότητα των μαθητών, τα αποτελέσματα είναι αναλόγως αρνητικά: αντιμετώπισή τους ως εμπορεύματα, εμπέδωση των άτυπων διακρίσεων εναντίον των μαθητών με χαμηλές επιδόσεις από τη μεριά των διευθύνσεων για να μη βρεθούν τα σχολεία τους στην κατηγορία των αποτυχημένων που κλείνουν ή ιδιωτικοποιούνται, τυποποίηση και συντηρητικοποίηση των παιδαγωγικών πρακτικών με στόχο την προσαρμογή τους στις απαιτήσεις των πανεθνικών εξετάσεων, πτώση ή στασιμότητα των μαθητικών επιδόσεων σε μακροχρόνια βάση.

Victor Vasarely. Étude Axonométrique I, 1937.

Στη χώρα μας, το Προεδρικό Διάταγμα 152/2013 εντάσσεται στη γενικότερη νεοφιλελεύθερης έμπνευσης κυβερνητική εκπαιδευτική πολιτική των σαρωτικών περικοπών των λειτουργικών δαπανών και των συγχωνεύσεων των σχολικών μονάδων, των ελάχιστων διορισμών, των διαθεσιμοτήτων και των απολύσεων, της εξάλειψης της επιμόρφωσης και της μετεκπαίδευσης, της ενοχοποίησης των εκπαιδευτικών μέσω του νέου πειθαρχικού δικαίου και της οικονομικής υποβάθμισής τους, ιδιαίτερα των νέων.

Το Προεδρικό Διάταγμα συμπληρώνει ένα σύνολο κυβερνητικών μέτρων που δεν προωθεί την αναβάθμιση της παιδείας, αλλά την υποβάθμισή της. Η ατομική ιεραρχική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, συνδεόμενη με τη μισθολογική τους εξέλιξη προσλαμβάνει ένα σαφή τιμωρητικό χαρακτήρα και εάν εφαρμοστεί θα οδηγήσει σε εκπαιδευτικούς πολλών κατηγοριών, με σημαντικό μέρος τους να κινδυνεύει άμεσα με απόλυση. Η σύνδεση της ατομικής αξιολόγησης των εκπαιδευτικών με τις επιδόσεις των μαθητών παραγνωρίζει κρίσιμους παράγοντες που διαμορφώνουν τις τελευταίες σε σημαντικό βαθμό, όπως η κοινωνικοοικονομική – μορφωτική προέλευση των μαθητών. Η κατάταξη των εκπαιδευτικών σε κατηγορίες με βάση μια ολιγόωρη παρακολούθηση της διδασκαλίας τους η οποία επιχειρεί να συνοψίσει το τριετές έργο τους, κάθε άλλο παρά αξιόπιστη είναι. Η κατάτμηση αυτού του έργου σε ένα πλήθος συχνά αλληλοεπικαλυπτόμενων και ασαφών κριτηρίων παραγνωρίζει την πολυπλοκότητα, τον ζωντανό και πολλές φορές απρόβλεπτο χαρακτήρα της διδασκαλίας, παρομοιάζοντάς την με μια μηχανιστική διαδικασία και με ένα μετρήσιμο τεχνικό μέγεθος.

Victor Vasarely. Catch, 1945.

Η εφαρμογή του Προεδρικού Διατάγματος δεν πρόκειται να συμβάλει στη βελτίωση της ποιότητας της εκπαίδευσης στη χώρα μας. Καθιερώνει διαδικασίες ελέγχου οι οποίες θέτουν σε προτεραιότητα τη διαχείριση έναντι του δημιουργικού χαρακτήρα και της ουσίας της διδασκαλίας. Υπονομεύει τη συλλογικότητα και τη συναδελφικότητα. Προωθεί τη συγκρότηση μιας πολυδάπανης γραφειοκρατίας με υψηλό κόστος χρημάτων και χρόνου. Με την επαναφορά του παρωχημένου και καταδικασμένου στη συλλογική συνείδηση των εκπαιδευτικών επιθεωρητισμού, το Προεδρικό Διάταγμα προωθεί τον ατομικισμό και τον ανταγωνισμό, την άκριτη υποταγή και το φόβο, τον αυταρχισμό και την αυθαιρεσία αντί για τις αξίες της δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης και της ελευθερίας, αξίες ζωτικής σημασίας για μια δημοκρατική και ποιοτική εκπαίδευση όλων των παιδιών. Θέτει σοβαρότατα εμπόδια στις προσπάθειες των εκπαιδευτικών για να λειτουργεί το σχολείο ως συνεργατική κοινότητα, η οποία αποτιμά και προγραμματίζει συλλογικά το μορφωτικό έργο της μέσα από γνήσιες διαδικασίες διαλόγου.

Η παιδεία που αποσκοπεί στην ολόπλευρη και ολοκληρωμένη σωματική, γνωστική και ηθική ανάπτυξη των παιδιών με κατεύθυνση μια κοινωνία ελευθερίας, αλληλεγγύης, δικαιοσύνης και δημοκρατίας ασφυκτιά υπό τον ζυγό των αγγλοσαξονικής προέλευσης νεοφιλελεύθερων και νεοσυντηρητικών δογμάτων και των αντιγράφων των συνταγών με τις οποίες αυτά τα δόγματα εξειδικεύονται για να εφαρμοστούν. Το φθηνό σχολείο της αγοράς είναι εκείνο το σχολείο στο οποίο η μεγάλη πλειονότητα των εκπαιδευτικών και των μαθητών αντιμετωπίζονται ως εμπορεύματα και στερούνται δικαιωμάτων, το σχολείο όπου κυριαρχεί η ανασφάλεια, ο ασφυκτικός έλεγχος της ελευθερίας της σκέψης, ο φορμαλισμός, η αυτολογοκρισία, η αυθαιρεσία και η υποταγή στους εκάστοτε ισχυρούς. Στην έλευση αυτού του «νέου» σχολείου το οποίο προωθείται με αυταρχικό τρόπο μέσω (και) της ιεραρχικής αξιολόγησης των εκπαιδευτικών, ενός σχολείου που έχει στραμμένο το βλέμμα του σε σκοτεινές περιόδους του παρελθόντος, η συναίνεση ή η αδιαφορία των παιδαγωγών μπορεί να αποτελέσει ένα λάθος με ολέθριες συνέπειες.

Γιώργος Δ. Γρόλλιος. Καθηγητής Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Γεν. Γραμματέας Παιδαγωγικής Εταιρείας Ελλάδος.


Βρέθηκε ο χαμένος αδελφός του Ήλιου, Astronomers Find Our Sun's Long-Lost Sibling

A team of researchers led by University of Texas at Austin astronomer Ivan Ramirez has identified the first "sibling" of the Sun -- a star that was almost certainly born from the same cloud of gas and dust as our star. Ramirez' methods will help other astronomers find other "solar siblings," work that could lead to an understanding of how and where our Sun formed, and how our solar system became hospitable for life. The work will be published in the June 1 issue of The Astrophysical Journal. 

Οι αστρονόμοι ανακάλυψαν για πρώτη φορά έναν στενό συγγενή του Ήλιου, έναν «αδελφό» από καιρό χαμένο στο… διάστημα. Πρόκειται για το άστρο HD 162826, σε απόσταση 110 ετών φωτός, στον αστερισμό του Ηρακλή, το οποίο γεννήθηκε, όπως και το δικό μας άστρο, από το ίδιο νέφος αερίων και κοσμικής σκόνης.

Λίγο μεγαλύτερος

Χάρτης με την τοποθεσία που βρίσκεται το άστρο που είναι «συγγενής» με τον Ήλιο. Solar sibling HD 162826 is not visible to the unaided eye, but can be seen with low-power binoculars near the bright star Vega in the night sky. A high-resolution version of this chart is available at http://mcdonaldobservatory.org/news/releases/2014/05/08. (Credit: Ivan Ramirez/Tim Jones/McDonald Observatory)

Την ανακάλυψη έκανε ομάδα ερευνητών χρησιμοποιώντας τηλεσκόπια στις ΗΠΑ και τη Χιλή με επικεφαλής τον αστρονόμο Ιβάν Ραμίρεζ του Πανεπιστημίου του Τέξας στο Όστιν.

Το άστρο που σχεδόν σίγουρα προήλθε από την ίδια «μήτρα» με τον Ήλιο, έχει μάζα 15% μεγαλύτερη. Δεν είναι ορατό με γυμνά μάτια, αλλά μπορεί να παρατηρηθεί εύκολα με ένα ερασιτεχνικό τηλεσκόπιο, αρκετά κοντά στο λαμπρό άστρο Βέγας.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι σταδιακά θα καταφέρουν να βρουν και άλλα άστρα από την «οικογένεια» του Ήλιου - κάτι όχι εύκολο, αλλά το οποίο θα βοηθήσει να κατανοηθεί καλύτερα πώς και πού σχηματίστηκε ο Ήλιος μας και πώς το ηλιακό μας σύστημα έγινε φιλόξενο για τη ζωή.

«Θέλουμε να μάθουμε πού γεννηθήκαμε. Αν καταφέρουμε να εντοπίσουμε σε ποιό μέρος του γαλαξία μας δημιουργήθηκε ο Ήλιος, θα καταλάβουμε καλύτερα το πρώιμο ηλιακό μας σύστημα και γιατί εμείς σήμερα βρισκόμαστε εδώ», δήλωσε ο Ιβάν Ραμίρεζ.

Επίσης, σύμφωνα με τον αμερικανό αστρονόμο, υπάρχει «μία μικρή, αλλά όχι μηδαμινή» πιθανότητα τα άλλα άστρα που είναι «συγγενείς» του Ήλιου, να διαθέτουν και αυτά πλανήτες κατάλληλους για την ανάπτυξη ζωής. Γι’ αυτό, όπως είπε ο επικεφαλής αστρονόμος, αυτοί οι συγκεκριμένοι εξωπλανήτες, που πιθανώς περιφέρονται γύρω από τα «αδέλφια» του Ήλιου, πρέπει να είναι κατ’ εξοχήν στόχοι για την αναζήτηση εξωγήινης ζωής. Η ανακάλυψη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «The Astrophysical Journal».

Αναζητώντας τους συγγενείς

The Long-Lost Siblings of the Sun. CREDIT: RON MILLER

Ο εντοπισμός ενός άστρου συγγενικού με τον Ήλιο είναι μια πολύπλοκη εργασία. Οι ερευνητές εξετάζουν διάφορα πιθανά άστρα, συνδυάζοντας στοιχεία τόσο για την χημική σύνθεσή τους, όσο και για τις τροχιές τους. Το άστρο HD 162826 ήταν αντικείμενο μελέτης εδώ και περίπου 15 χρόνια, ανάμεσα σε αρκετούς άλλους υποψήφιους «συγγενείς».

Ο Ήλιος γεννήθηκε πριν από τουλάχιστον 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια σε ένα αστρικό σμήνος που περιείχε χιλιάδες ή και εκατοντάδες χιλιάδες άστρα, τα οποία έκτοτε έχουν διασκορπιστεί σε διαφορετικές «γειτονιές» του γαλαξία μας. Ελάχιστα, όπως το HD 162826, έχουν μείνει σχετικά κοντά στον Ήλιο, αλλά τα περισσότερα, κινούμενα σε διαφορετικές τροχιές γύρω από το γαλαξιακό κέντρο, έχουν βρεθεί πια πολύ μακριά.

Η νέα αποστολή «Γαία» του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), που θα μετρήσει τις αποστάσεις και κινήσεις ενός δισεκατομμυρίων άστρων, αναμένεται να βοηθήσει σημαντικά στον εντοπισμό και άλλων «αδελφών» του Ήλιου μέσα τα επόμενα χρόνια.

Το μαγνητικό «αποτύπωμα» του Γαλαξία. Milky Way’s Magnetic Fingerprint Revealed

Εντυπωσιακή εικόνα του πολωμένου φωτός που εκπέμπει η διαστρική σκόνη. The magnetic field of our Milky Way Galaxy as seen by ESA’s Planck satellite. This image was compiled from the first all-sky observations of polarised light emitted by interstellar dust in the Milky Way. The magnetic field is displayed using a visualisation technique called line integral convolution (LIC). Darker regions correspond to stronger polarised emission, and the striations indicate the direction of the magnetic field projected on the plane of the sky. The dark band running horizontally across the centre corresponds to the Galactic Plane. Here, the polarisation reveals a regular pattern on large angular scales, which is due to the magnetic field lines being predominantly parallel to the plane of the Milky Way. The data also reveal variations of the polarisation direction within nearby clouds of gas and dust. This can be seen in the tangled features above and below the plane, where the local magnetic field is particularly disorganised. The image is a Mollweide projection of the full celestial sphere, with the plane of the Galaxy aligned with the horizontal axis of the oval. Certain areas in the image, mostly at high Galactic latitude, have been masked out. The overall intensity in these regions is low, complicating the separation of foreground and CMB components. Further data analysis will improve this by the time of the full data release in late 2014. Credit: ESA and the Planck Collaboration

Μια διαφορετική και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα φωτογραφία έδωσε στη δημοσιότητα ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA). Πρόκειται για μια φωτογραφία που αποτελεί σύνθεση πολλών εικόνων που έχει καταγράψει το διαστημικό παρατηρητήριο Planck.

This image shows the all-sky maps recorded by Planck at nine frequencies during its first 15.5 months of observations. These were collected using the two instruments on board Planck: the Low Frequency Instrument (LFI), which probes the frequency bands between 30 and 70 GHz, and the High Frequency Instrument (HFI), which probes the frequency bands between 100 and 857 GHz. The Cosmic Microwave Background is most evident in the frequency bands between 70 and 217 GHz. Observations at the lowest frequencies are "polluted" by foreground radio emission from the interstellar material in the Milky Way, which is mostly due to synchrotron radiation emitted by electrons that spiral along the lines of the Galactic magnetic field. It also comprises bremsstrahlung radiation, emitted by electrons that are slowed down in the presence of protons, as well as emission from spinning dust grains. Observations at the highest frequencies are influenced by foreground emission from interstellar dust in the Milky Way.The combination of data collected at all of Planck's nine frequencies is crucial to achieve an optimal reconstruction of the foreground signals, in order to subtract them and reveal the underlying Cosmic Microwave Background. Credit: ESA and the Planck Collaboration

Το Planck αναζητά τα απομεινάρια της ακτινοβολίας που γέμισε το νεαρό Σύμπαν και τα ίχνη του πρώτου φωτός που εκπέμφθηκε μετά τη γέννηση του. Τα δεδομένα του Planck θα βοηθήσουν τους επιστήμονες να διαπιστώσουν αν οι κρατούσες θεωρίες για τη γέννηση και εξέλιξη του Σύμπαντος είναι ορθές.

Παρατηρήσεις του πολωμένου φωτός που εκπέμπει η διαστρική σκόνη (η σκόνη που υπάρχει ανάμεσα στα άστρα) επέτρεψαν στους ειδικούς της ESA να δημιουργήσουν μια εικόνα η οποία αποτελεί όπως αναφέρουν το μαγνητικό αποτύπωμα του γαλαξία μας. Οι στρόβιλοι, οι βρόχοι και οι αψίδες στην εικόνα αποτυπώνουν τη δομή του μαγνητικού πεδίου του γαλαξία μας. Μια εικόνα που θα μπορούσε κάποιος να πει ότι αποτελεί το… δακτυλικό αποτύπωμα του Γαλαξία.

Στην καρδιά της Φλόγας! Inside the Flame Nebula!

Καταπληκτική εικόνα από το εσωτερικό του νεφελώματος. This composite image shows one of the clusters, NGC 2024, which is found in the center of the so-called Flame Nebula about 1,400 light years from Earth. In this image, X-rays from Chandra are seen as purple, while infrared data from NASA's Spitzer Space Telescope are colored red, green, and blue. Image credit: X-ray: NASA /CXC /PSU /K.Getman, E.Feigelson, M.Kuhn & the MYStIX team; Infrared:NASA /JPL-Caltech

Η NASA έδωσε στη δημοσιότητα μια εντυπωσιακή φωτογραφία από το νεφέλωμα της Φλόγας που βρίσκεται σε απόσταση 1.400 ετών φωτός από τη Γη. Η φωτογραφία αποτελεί σύνθεση εικόνων που έχουν καταγράψει από το νεφέλωμα τα διαστημικά τηλεσκόπια Chandra και Spitzer.

Το νεφέλωμα της Φλόγας αποτελεί εργοστάσιο παραγωγής άστρων. An optical image, from the Digitized Sky Survey, of a large field centered on the Flame Nebula. A comparison with the composite image from Chandra and Spitzer - shown as an overlay - demonstrates how powerful X-ray and infrared images are for studying star forming regions. The central cluster of stars, NGC 2024, is clearly observed in the X-ray and optical images but is not visible in the optical image. Credit: DSS

Στην εικόνα εμφανίζονται με λεπτομέρεια ορισμένες από τις περιοχές γέννησης άστρων στο εσωτερικό του.

Astronomers have studied two star clusters to gain insight on how clusters of stars like our Sun form. These images show one of the clusters, NGC 2024 (located in the center of the Flame Nebula), in X-rays from Chandra and infrared data from Spitzer Space Telescope. A study of NGC 2024 and the Orion Nebula Cluster suggest that the stars on the outskirts of these clusters are older than those in the central regions. This is different from what the simplest idea of star formation predicts, where stars are born first in the center of a collapsing cloud of gas and dust when the density is large enough. (Credit: X-ray: NASA/CXC/PSU/K.Getman, E.Feigelson, M.Kuhn & the MYStIX team; Infrared:NASA/JPL-Caltech)

Το νεφέλωμα της Φλόγας ανήκει σε ένα κολοσσιαίο σύνθετο μοριακό νέφος που έχει ονομαστεί Μεγάλο Νεφέλωμα του Ωρίωνα. Εκεί βρίσκονται πολλά νεφελώματα με έντονη κοσμική δραστηριότητα και συνεχή παραγωγή άστρων.

Πέμπτη 8 Μαΐου 2014

Οργανισμός με «εξωγήινο» DNA, New life: Scientists create first semi-synthetic organism with 'alien' DNA

Η διπλή έλικα του DNA. Οι ερευνητές αύξησαν τα γράμματα του γενετικού αλφάβητου από τα τέσσερα στα έξι. Rendering of DNA (stock image). Credit: © abhijith3747 / Fotolia

Νέο κεφάλαιο ξημερώνει για την Εξέλιξη στη Γη: ο πρώτος οργανισμός στον πλανήτη που χρησιμοποιεί περισσότερα από τέσσερα γράμματα στο DNA του ζει και βασιλεύει σε αμερικανικό εργαστήριο.

Στο μέλλον, εκτιμούν οι δημιουργοί του καινοφανούς οργανισμού, «ημι-συνθετικά» μικρόβια που μιλούν τη δική τους γενετική γλώσσα θα μπορούσαν να παράγουν φάρμακα και άλλα προϊόντα, χρησιμοποιώντας μάλιστα πρώτες ύλες που δεν απαντώνται στη φύση.

Εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια, όλοι οι οργανισμοί στον πλανήτη κωδικοποιούν τη γενετική πληροφορία σε γονίδια γραμμένα σε τέσσερα γράμματα: τις βάσεις A, T, C και G (αδενίνη, θυμίνη, κυτοσίνη, γουανίνη). Μόρια DNA που περιέχουν τροποποιημένες μορφές αυτών των βάσεων, ή εντελώς νέες βάσεις, είχαν δημιουργηθεί και παλαιότερα στο εργαστήριο, δεν θα μπορούσαν όμως να λειτουργήσουν μέσα σε ζωντανά κύτταρα.

 Πριν
 Μετά
 Α-Τ
 Α-Τ
 C-G
 C-G
 d5SICS-dNaM
 Πρωτεΐνες από 20 αμινοξέα
 Πρωτεΐνες από 172 αμινοξέα
Αριστερά τα ζεύγη βάσεων στο φυσικό DNA, δεξιά τα ζεύγη βάσεων στο ημι-συνθετικό DNA. Το γενετικά τροποποιημένο βακτήριο μπορεί θεωρητικά να χρησιμοποιεί περισσότερα αμινοξέα.

Έπειτα από χρόνια προσπαθειών, η ομάδα του Δρ Φλόιντ Ρόμσμπεργκ στο Ερευνητικό Ινστιτούτο Scripps του Σαν Ντιέγκο αναφέρει στο περιοδικό Nature ότι προχώρησε ένα μεγάλο βήμα μπροστά.

Θαυματουργά μόρια

Σε πρώτη φάση, οι ερευνητές έπρεπε να βρουν μόρια που θα μπορούσαν να ενσωματωθούν στο μόριο του DNA στη θέση των φυσικών βάσεων. Επιπλέον, τα νέα αυτά μόρια θα έπρεπε να μπορούν να σχηματίσουν ζεύγη μεταξύ τους, όπως τα ζεύγη που σχηματίζουν οι φυσικές βάσεις στα μόρια της διπλής έλικας του DNA.

Low-temperature electron micrograph of a cluster of E. coli bacteria. Scientists have engineered a bacterium whose genetic material includes an added pair of DNA “letters,” or bases, not found in nature; the bacterium’s cells can replicate the unnatural DNA bases more or less normally, as long as the molecular building blocks are supplied.

Έπειτα από χιλιάδες δοκιμές στο εργαστήριο, βρήκαν δύο μόρια, με τις ονομασίες d5SICS και dNaM, που πληρούσαν αυτές τις προϋποθέσεις. Δημιούργησαν έτσι συνθετικά μόρια DNA (πλασμίδια) που περιείχαν τις φυσικές και τις τεχνητές βάσεις και τα εισήγαγαν στο κωλοβακτηρίδιο Escherichia coli.

Αυτό όμως δεν ήταν αρκετό. Το βακτήριο έπρεπε να αποκτήσει τη δυνατότητα να δημιουργεί αντίγραφα αυτών των μορίων DNA, μια διαδικασία για την οποία απαιτούνται πρώτες ύλες και ειδικά ένζυμα. Οι πρώτες ύλες, νουκλεοτίδια που περιέχουν τα μόρια d5SICS και dNaM προστέθηκαν στο θρεπτικό μέσο όπου αναπτύσσονταν τα βακτήρια. Όσον αφορά τα ένζυμα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι μια πρωτεΐνη που προέρχεται από ένα μονοκύτταρο φύκος μπορούσε να μεταφέρει τα νουκλεοτίδια αυτά στο μηχανισμό αντιγραφής του DNA ώστε να τοποθετηθούν στη σωστή θέση τους.

Συνεχή αντίγραφα

Οι ερευνητές παραδέχονται ότι εξεπλάγησαν όταν διαπίστωσαν ότι η ημι-συνθετική E.coli αναπαραγόταν με ικανοποιητική ταχύτητα δημιουργώντας συνεχώς αντίγραφα του ασυνήθιστου γενετικού υλικού τους. Το περίεργο ήταν μάλιστα ότι η παρέμβαση στο γενετικό κώδικα δεν έδειχνε να επηρεάζει την υγεία των καλλιεργειών.

Στη σημερινή του μορφή, το νέο βακτήριο δεν μπορεί να παραγάγει πρωτεΐνες με βάση τις πληροφορίες που περιέχουν γονίδια με τις νέες βάσεις. Οι ερευνητές πιστεύουν πάντως ότι θα ανακαλύψουν κάπου στη φύση τα ένζυμα που απαιτούνται για αυτό.

Και οι προοπτικές που θα άνοιγε ένα τέτοιο επίτευγμα φαντάζουν πραγματικά τεράστιες: Σε αντίθεση με τους φυσικούς ζωντανούς οργανισμούς, οι οποίοι παράγουν πρωτεΐνες από συνδυασμούς 20 διαφορετικών αμινοξέων, το ημι-συνθετικό βακτήριο θα μπορούσε να αξιοποιεί ως πρώτες ύλες 172 διαφορετικά αμινοξέα.

Φαίνεται λοιπόν ότι η τροποποίηση του γενετικού κώδικα θα μπορούσε να αποδειχθεί βασικό εργαλείο για τη βιομηχανία βιοτεχνολογίας.

Αυτό όμως θα οδηγούσε στο ερώτημα του εάν θα μπορούσαν αυτές οι τεχνητές μορφές ζωής να αποδράσουν από το εργαστήριο και ίσως να καταλάβουν τον πλανήτη.

Οι ερευνητές της τελευταίας  μελέτης διαβεβαιώνουν ότι αυτό δεν θα μπορούσε να συμβεί: το ημι-συνθετικό βακτήριό του βασίζεται σε πρώτες ύλες που του προσέφεραν οι ερευνητές, οι οποίες δεν υπάρχουν στη φύση.

Όπως μάλιστα έδειξε το πείραμα, η στέρηση αυτών των πρώτων υλών οδήγησε σε μια θεαματική μεταβολή: το βακτήριο απέρριψε τις νέες βάσεις και τις αντικατέστησε με τις φυσικές.

Όπως φαίνεται, οι γενετικοί μηχανισμοί που διαμόρφωσε η Εξέλιξη δεν είναι τόσο πρόθυμοι να αλλάξουν.