Αrcade Fire - Reflektor

Πριν από μερικούς μήνες κυκλοφόρησε το νέο άλμπουμ των Αrcade Fire, με τίτλο Reflektor, που γνωρίζει μεγάλη επιτυχία.

Ο χαρακτηρισμός “reflection age” εμφανίζεται  στο έργο του Kierkegaard , “The Present Age“. Εκεί περιγράφει την σύγχρονη  εποχή του, ως μια εποχή που στερείται πάθους, όπου κυριαρχεί ο κούφιος ενθουσιασμός, που μετατρέπεται αμέσως σε νωθρότητα, μιας εποχής στην οποία ο άνθρωπος έχει μεταβληθεί σε φερέφωνο της “κοινής γνώμης”.

Unfinished sketch of Søren Kierkegaard by Niels Christian Kierkegaard, c. 1840.

Σύμφωνα με τον Kierkegaard όπως απουσιάζει ο κίνδυνος για κάποιον που κολυμπάει στα ρηχά, έτσι απουσιάζουν η δράση και το πάθος από την σημερινή εποχή. Εάν ένα πολύτιμο κόσμημα επιθυμητό από όλους, βρίσκονταν σε μια παγωμένη λίμνη, όπου όμως ο πάγος ήταν επικίνδυνα λεπτός, και ο θάνατος θα απειλούσε αυτόν που θα επιχειρούσε να το πιάσει, σε μια εποχή πάθους τα πλήθη θα ενθάρρυναν αυτόν που θα επιχειρούσε να πλησιάσει το κόσμημα. Θα ανησυχούσαν γι αυτόν και θα ένιωθαν τον φόβο του κατά την διάρκεια της παράτολμης πράξης του. Θα λυπόντουσαν αν έσπαγε ο πάγος και θα τον θεωρούσαν θεϊκό αν επέστρεφε με το κόσμημα.

Σήμερα, σ’ αυτή την «ανακλαστική» εποχή της απάθειας, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Οι άνθρωποι θα θεωρούσαν τους εαυτούς τους πολύ έξυπνους ώστε να πραγματοποιήσουν μια τέτοια “ανώφελη” ανοησία, διαστρέφοντας την παθιασμένη τόλμη σε μια επίδειξη δεξιοτήτων.

Πλήθος ανθρώπων και ειδικών, θα παρατηρούσαν από απόσταση ασφαλείας, κρίνοντας αυστηρά τον επιδέξιο σκιέρ που θα έφτανε σχεδόν στο όριο (δηλαδή στο έσχατο σημείο ασφαλείας του πάγου, αλλά ποτέ πιο πέρα) και μετά θα γύριζε πίσω.

Οι πιο επιδέξιοι σκιέρ θα πήγαιναν όσο το δυνατόν μακρύτερα, διακινδυνεύοντας στο μέγιστο βαθμό, προκειμένου να κάνουν τα πλήθη να αναφωνήσουν: «για το θεό, είναι τρελός, θα σκοτωθεί!». Αλλά με την τόσο τελειοποιημένη δεξιότητά τους, την κατάλληλη στιγμή θα κάνουν αναστροφή, στο σημείο που ο πάγος είναι ακόμα ασφαλής και η ζωή τους δεν απειλείται…

Oι Arcade Fire θεωρούν (www.rollingstone.com) πως η ”Σύγχρονη Εποχή” του Kierkegaard εμφανίζει πολλά κοινά με την δική μας εποχή ….

Στη συνέχεια ακούμε το πρώτο κομμάτι του άλμπουμ των Arcade Fire με τίτλο “Reflektor”:

Trapped in a prism, in a prism of light

Alone in the darkness, darkness of white

We fell in love, alone on a stage

In the reflective age

Entre la nuit, la nuit et l’aurore.

Entre les royaumes, des vivants et des morts.

If this is heaven

I don’t know what it’s for

If I can’t find you there

I don’t care

I thought, I found a way to enter

It’s just a reflektor (It’s just a reflektor)

I thought, I found the connector

It’s just a reflektor (It’s just a reflektor)

Now, the signals we send, are deflected again

We’re still connected, but are we even friends?

We fell in love when I was nineteen

And I was staring at a screen

Entre la nuit, la nuit et l’aurore.

Entre les voyants, les vivants et les morts.

If this is heaven

I need something more

Just a place to be alone

‘Cause you’re my home

I thought, I found a way to enter

It’s just a reflektor (It’s just a reflektor)

I thought, I found the connector

It’s just a reflektor (It’s just a reflektor) Just a reflektor

It’s just a reflektor (It’s just a reflektor)

It’s just a reflektor (It’s just a reflektor)

It’s just a reflektor (It’s just a reflektor)

reflektor (Just a reflektor)

(Just a reflektor) just a reflektor

(Just a reflektor) just a reflektor (reflektor)

(Just a reflektor)

(Just a reflektor)

(Just a reflektor, just a reflektor)

(Just a reflektor, just a reflektor)

Just a reflection, of a reflection

Of a reflection, of a reflection, of a reflection

Will I see you on the other side? (Just a reflektor)

We all got things to hide (Just a reflektor)

It’s just a reflection of a reflection

Of a reflection, of a reflection, of a reflection

Will I see you on the other side? (Just a reflektor)

We all got things to hide (Just a reflektor)

Alright, let’s go back

Our song escapes, on little silver discs

Our love is plastic, we’ll break it to bits

I want to break free, but will they break me?

Down, down, down, don’t mess around

I thought, I found a way to enter

It’s just a reflektor (It’s just a reflektor)

I thought, I found the connector

It’s just a reflektor (It’s just a reflektor)

It’s just a reflektor

It’s just a reflektor (It’s just a reflektor)

It’s just a reflektor (It’s just a reflektor)

It’s just a reflektor (It’s just a reflektor)

Thought you would bring me to the resurrector

Turns out it was just a reflektor (It’s just a reflektor)

Thought you would bring to me the resurrector

Turns out it was just a reflektor (It’s just a reflektor)

Thought you would bring to me the resurrector

Turns out you were just a reflektor

It’s just a reflektor (It’s just a reflektor)

(It’s just a reflektor) Just a reflektor

Just a reflektor

Just a reflektor

Just a reflektor

Will I see you on the other side?

It’s just a reflektor

Will I see you on the other side? (reflektor)

We all got things to hide (reflektor)

Just a reflektor

Will I see you on the other side?

Ker-Xavier Roussel (1867–1944), Eurydice and the Serpent (1915), pastel on paper, 24 x 31.7 cm, Private collection. The Athenaeum.

Τι να πρωτοπεί κανείς για αυτό το απίθανο κομμάτι; Θυμίζω ότι, σύμφωνα με το μύθο, όταν ο Ορφέας -«ο πατέρας των τραγουδιών» κατά τον Πίνδαρο- έχασε την αγαπημένη του Ευρυδίκη από δάγκωμα φιδιού, έπαιξε τόσο σπαρακτικά τραγούδια και ερμήνευσε με τόσο θρήνο, που όλοι οι Θεοί δάκρυσαν. Έτσι, κατέβηκε στον Κάτω Κόσμο και με τη μουσική και το τραγούδι του έγινε ο μοναδικός που κατάφερε να απαλύνει την καρδιά του Άδη και της Περσεφόνης.  Αυτοί συμφώνησαν να αφήσουν την Ευρυδίκη να επιστρέψει μαζί του στη Γη, υπό τον όρο ότι μέχρι να ανέβουν στον Άνω Κόσμο, ο Ορφέας θα περπάταγε μπροστά της χωρίς να την κοιτάξει. Ωστόσο, εκείνος από την αγάπη, τη χαρά και την προσμονή του αθέτησε την υπόσχεσή του και η Ευρυδίκη επέστρεψε στον Άδη.

Η αναπαραγωγή της σκοτεινής ατμόσφαιρας είναι συγκλονιστική και τη ζήλεψε ακόμη κι ο Bowie, ο οποίος συμμετέχει στο κομμάτι. Το 90s house πιανάκι στο τέλος και η Régine κλέβουν την παράσταση «μεταξύ της νύχτας και της αυγής, ανάμεσα στα βασίλεια των ζωντανών και των νεκρών»:

Henri Regnault (1843–1871), Orpheus in the Underworld (1865), oil on canvas, dimensions not known, Musée des Beaux-Arts et de la Dentelle, Calais, France. By VladoubidoOo, via Wikimedia Commons.

«Entre la nuit, la nuit et l'aurore
Entre le royaume des vivants et des morts»

Σε μια αλληγορία του ανθρώπου που περνάει τη μέρα του μπροστά σε οθόνες, οι Arcade Fire κοιτάζονται στον καθρέφτη, περνούν στην αντίπερα όχθη («see you on the other side»), γίνονται η αντανάκλαση τους και βλέπουν το είδωλο του εαυτού τους μέσα από τις κόρες των ματιών τους. Παραφράζοντας τα λόγια των Massive Attack από το "Safe From Harm", θα μπορούσαμε να γράψουμε: «I was looking back to see if myself was looking back at me to see me looking back at him». Ένα απίθανο σχόλιο πάνω στη «reflective age» της ελλειμματικής προσοχής, όπου η πληθώρα των ερεθισμάτων προκαλεί διάθλαση της πληροφορίας σαν το φως που εκτρέπεται χτυπώντας στη disco μπάλα.

Πηγές: https://physicsgg.me/2014/01/19/ - https://www.rocking.gr/reviews/album/Arcade-Fire---Reflektor/5138/