Τετάρτη, 8 Απριλίου 2015

Γιώργος Σαραντάρης, Δύο τραγούδια της Άνοιξης

Ι

Μο φαίνεται, πς νοιξη
Σν κελαηδ μ τρέμει
Μν τς ζητήσω να σκοπ
Ν δώσει το ρωτά μου
Μν τς ζητήσω να φιλ
Ν σο φιλήσω τν καρδι
Ν σο χαρίσω δυ φτερ
Κα ν σ δ δικιά μου

Harold Gilman, Nude on a bed, circa 1914.

ΙΙ

λα ν δες τν νοιξη πο περπατάει
Πο μ τ σύννεφα γκαλι μς χαιρετάει
λα ν δες τν κόρη μου πς γινε μεγάλη
Κα τραγουδάει μ μι φων πο δν ταν δικιά της

Κα τραγουδάει μ᾿ να παλμ πο εναι το κόσμου λου
Σν ν βρέχει τ χείλια της στ βρύση τ᾿ ορανο
Σν ν πετάει καρδούλα της μ κάθε χελιδόνι
Κα ν μν ξέρει νοιξη ν εν᾿ δικιά της κόρη!

Φωτογραφίες: © Κωνσταντίνος Βακουφτσής

Γιώργος Σαραντάρης, «Δύο τραγούδια της Άνοιξης», Ι, [1939]. Ποιήματα. Βιβλιοπωλείον της «Εστίας», 1961. 89.