Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2013

Τάσος Λειβαδίτης, 25η ραψωδία της Οδύσσειας. Tassos Leivaditis, 25th rhapsody of the Odyssey

Guiseppe Bottani, Η Αθηνά αποκαλύπτει  στον Οδυσσέα την Ιθάκη, Athena revealing Ithaca to Ulysses, (1717-1784), oil on canvas, 47x72 cm.

«Διογενς Λαερτιάδη, πολυμήχαν᾿ δυσσε,
σχεο, παε δ νεκος μοιί̈ου πολέμοιο,
μή πως τοι Κρονίδης κεχολώσεται ερύοπα Ζεύς»
ς φάτ᾿ θηναίη, δ᾿ πείθετο, χαρε δ θυμ.
ρκια δ᾿ α κατόπισθε μετ᾿ μφοτέροισιν θηκεν
Παλλς θηναίη, κούρη Δις αγιόχοιο,
Μέντορι εδομένη μν δέμας δ κα αδήν.
Ομήρου Οδύσσεια, ω

Edvard Munch, The Flower of Pain, 1897

Αηδίες—ο χρόνος έγινε για να κυλάει,
οι έρωτες για να τελειώνουν,
η ζωή για να πηγαίνει στο διάολο
κι εγώ για να διασχίζω το Άπειρο με το μεγάλο διασκελισμό ενός μαθηματικού υπολογισμού,
μονάχα όποιος τα διψάει όλα
……………………μπορεί να με προφτάσει,
ό,τι ζήσαμε
…………χάνεται,
γκρεμίζεται μέσα στο σάπιο οισοφάγο του χρόνου
και μόνο καμμιά φορά,
……………………τις νύχτες,
θλιβερό γερασμένο μηρυκαστικό τ’ αναμασάει η ξεδοντιασμένη μνήμη,
…………όσα δε ζήσαμε
……………………αυτά μας ανήκουν…

Τάσος Λειβαδίτης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου