Ο Lucien Clergue γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου του 1934 στην πόλη Arles στη Γαλλία και πέθανε σε μια άλλη γαλλική πόλη την Nιμ στις 15 Νοεμβρίου του 2014. Ένας ορφανός πιτσιρίκος από μια λαϊκή οικογένεια που εξελίχθηκε στην πιο σημαντική προσωπικότητα της φωτογραφίας στην Γαλλία και το λέω μετά λόγου γνώσεως μιας και στην Γαλλία είχαμε αρκετούς από τους πρωτοπόρους της φωτογραφίας. Με την φωτογραφία άρχισε να ασχολείται στα 15 του το 1949 χάρη στην μητέρα του που του χάρισε μια φωτογραφική μηχανή, η φωτογραφία άρχισε να τον απασχολεί παράλληλα με τα μαθήματα στο βιολί. Είχε την τύχη σε μικρή ηλικία να γνωρίσει σπουδαίους ανθρώπους που αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για τον Lucien.
Lucien Clergue made his name in the 1950s when, as a young photographer, he became close to both Jean Cocteau and Pablo Picasso both of whom supported him early in his career. He went on the establish himself as one of the most idiosyncratic and influential French photographers, combining a subtle artistic sensibility with the heat and sensuality of his native Provence. Clergue's archive contains a vast array of imagery, but there are three strong themes that emerge female nudes, bullfighting, and Picasso and his circle. While the nudes have become iconic in the history of photography, all three subject matters are of significant, recurrent interest to Clergue, allowing him to express himself and his world.
Ένας
από αυτούς ήταν ο Pablo Picasso που γνωρίστηκαν στην Αρένα της Arles το 1953. Ο
ήδη διάσημος Picasso έκανε κριτική στη δουλειά του νεαρού φωτογράφου που του
άρεσε και τον κάλεσε να τον επισκεφτεί στο σπίτι του σε ένα χρόνο να του δείξει
ότι καινούργιο θα αποφάσιζε να κάνει. Ο Lucien Clergue επηρεασμένος από το έργο
του Picasso δημιούργησε στα ερείπια της Arles τους “Σαλτιμπάγκους” (Les
Saltimbanques). Αυτή τη δουλειά έδειξε στον Picasso στο σπίτι του στις Κάννες
σε ενάμιση και όχι σε ένα χρόνο το 1955. Αυτό ήταν το ξεκίνημα μιας θερμής
φιλίας που κράτησε μέχρι το θάνατο του μεγάλου ζωγράφου το 1973. Τόσο στενής
που ο Picasso βάπτισε την δεύτερη κόρη του Lucien Clergue.
Σαν να τον άγγιξε ένα μαγικό ραβδάκι από εκεί και πέρα η φωτογραφική καριέρα του ήταν ανοδική και εντελώς ξεχωριστή. Το 1955 ξεκινάει την σειρά με τα νεκρά πουλιά και ζώα.
Οι
Τσιγγάνοι που ζούσαν στη Νότια Γαλλία του άλλαξαν τη ζωή. Το τραγούδι και η
μουσική τους του έδωσαν το έναυσμα για να χτίσει μία όμορφη φωτογραφική
μαρτυρία της καθημερινότητάς τους, των φεστιβάλ και των πανηγυριών τους. Τον
δέχτηκαν σαν δικό τους άνθρωπο, έγινε μάνατζερ του διάσημου κιθαριστή Μανίτας
ντε Πλάτα, τον έστειλε σε συναυλίες ακόμη και τόσο μακριά όσο η Νέα Υόρκη. Οι
φωτογραφίες του ενέπνευσαν τον πολυπράγμονα φίλο του Ζαν Κοκτώ να πει
για τους Τσιγγάνους: «Τραγουδούν, χορεύουν, σχηματίζουν έναν κύκλο που κανείς
δεν μπορεί να διαπεράσει, εκτός κι αν έχει το ίδιο αβαρές αίμα που ρέει στις
φλέβες τους».
Το
1956 γνωρίζει τον Jean Cocteau σπουδαίο φίλο και πηγή έμπνευσης, ενώ ξεκινάει
την φωτογράφιση των πρώτων γυμνών στις παραλίες της Camargue. Εκδίδει το πρώτο
βιβλίο με φωτογραφίες και κάνει την πρώτη του έκθεση στο Kunstgewerbemuseum στη
Ζυρίχη. Γνωρίζει τον Edward Steichen που του αγοράζει μερικές φωτογραφίες για
το MoMA και αργότερα τον προσκαλεί να συμμετάσχει σε ομαδική έκθεση με τους
Bill Brandt και Yasuhiro Ishimoto. Το 1962 ταξιδεύει στην Μπραζίλια της
Βραζιλίας μετά από πρόσκληση του μεγάλου μοντερνιστή αρχιτέκτονα Oscar
Niemeyer.
Ο
Πικάσο είναι μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της τέχνης και ξέρουμε
πόσα πολλά του χρωστάμε. Όμως ανάμεσα στα υπόλοιπα που του χρωστάμε για την
προσφορά του στην σύγχρονη τέχνη του χρωστάμε και ότι ενέπνευσε και έσπρωξε
στην δημιουργία έναν πολύ σημαντικό Γάλλο φωτογράφο τον Lucien Clergue. Ο
Πικάσο υπήρξε μέντορας και φίλος του Clergue από την πρώτη στιγμή που τον
γνώρισε το 1953. Όταν πρωτοσυναντήθηκαν ο Πικάσο ήταν ήδη 72 χρόνων, ενώ ο
Lucien Clergue 19.
Δημοσιεύει
τα γυμνά Naissances d’Aphrodite, έργο για το οποίο ο Cocteau είπε ότι ο Lucien
Clergue είναι ο μοναδικός μάρτυρας στη γέννηση της Αφροδίτης. Το 1969 γίνεται
καλλιτεχνικός διευθυντής στο φεστιβάλ της Arles και το 1970 μαζί με τους
Jean-Maurice Rouquette και Michel Tournier δημιουργεί το σπουδαιότερο φεστιβάλ
της Φωτογραφίας το Rencontres Internationales de la Photographie στην αγαπημένη
του πόλη. Το 1971 για τις ανάγκες του φεστιβάλ ταξιδεύει σε 55 μέρες σχεδόν σε
όλο τον κόσμο με σκοπό να γνωρίσει από κοντά σπουδαίους φωτογράφους και να τους
προσκαλέσει στο φεστιβάλ. Γνωρίζει και γίνεται φίλος με όλους τους σπουδαίους
φωτογράφους του καιρού του.
Το
1975 ξεκινάει τα περίφημα αστικά γυμνά του ανάμεσα τους και τα zebra nudes.
Παίρνει αλλεπάλληλα βραβεία και τιμάται όσο λίγοι φωτογράφοι εν ζωή. Παίζει
σπουδαίο ρόλο στην ίδρυση εξαιρετικών σχολών φωτογραφίας στην Γαλλία ενώ τον
καλούν να διδάξει σε πάμπολλα ξένα πανεπιστήμια σε όλο τον κόσμο. Το 2013
γίνεται πρόεδρος της Γαλλικής Ακαδημίας Τεχνών. Μια γεμάτη ζωή και μια καριέρα
στην φωτογραφία που έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο. Ένας άνθρωπος και φωτογράφος
που αποτέλεσε ο ίδιος και το έργο του πηγή έμπνευσης και άνοιξε το δρόμο σε
πάρα πολλούς νέους φωτογράφους, ενώ φρόντισε να τιμηθούν όπως τους άξιζε
αρκετοί από τους παλιούς.
Ο
Λουσιέν Κλεργκ πέθανε στη πόλη Νιμ της Νότιας Γαλλίας στις 15 Νοεμβρίου 2014,
σε ηλικία 80 ετών.



















































































Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου