Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2014

Eίδαν την καρδιά ενός σουπερνόβα. Astronomers dissect the aftermath of a supernova

Στην καρδιά του υπερκαινοφανούς αστέρα 1987Α βρίσκεται πιθανότατα ένα άστρο νετρονίου. This artist's illustration of Supernova 1987A is based on real data and reveals the cold, inner regions of the exploded star's remnants (in red) where tremendous amounts of dust were detected and imaged by ALMA. This inner region is contrasted with the outer ring (lacy white and blue circles), where the blast wave from the supernova is colliding with the envelope of gas ejected from the star prior to its powerful detonation. This ring was initially lit up by the ultraviolet flash from the original explosion, but over the past few years the ring material has brightened considerably as it collides with the expanding shockwave. Credits: ALMA (ESO/NAOJ/NRAO)/Alexandra Angelich (NRAO/AUI/NSF)

Το φως του έφτασε στη Γη το 1987Α από το Μεγάλο Μαγγελανικό Νέφος και οι επιστήμονες του έδωσαν το όνομα 1987Α. Πρόκειται για έναν από τους πιο ενδιαφέροντες υπερκαινοφανείς αστέρες που αποτελεί μόνιμο στόχο έρευνας των επιστημόνων. Ομάδα αστρονόμων χρησιμοποιώντας επίγεια ραδιοτηλεσκόπια κατάφεραν να διεισδύσουν βαθιά στο εσωτερικό του συγκεκριμένου υπερκαινοφανούς και να κάνουν πολύ ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τις συστοιχίες τηλεσκοπίων ATCA και ALMA και εντόπισαν τα ίχνη της παρουσίας ενός αστέρα νετρονίου στην καρδιά του υπερκαινοφανούς. Η παρουσία ενός αστέρα νετρονίου (ή πάλσαρ) σε ένα υπερκαινοφανή αστέρα έχει διατυπωθεί εδώ και καιρό από τους ειδικούς αλλά μέχρι σήμερα δεν είχαν υπάρξει αποδείξεις ή έστω κάποιες ενδείξεις που να την επιβεβαιώνουν. Οι ερευνητές εντόπισαν κάτι που είτε είναι ένα νεφέλωμα που έχει σχηματιστεί στο εσωτερικό του 1987Α από την δραστηριότητα ενός πάλσαρ είτε είναι το ίδιο το πάλσαρ. Η ανακάλυψη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Astrophysical Journal».

Εργοστάσιο σκόνης

Εντυπωσιακές παρατηρήσεις στο εσωτερικό ενός «δημοφιλούς» υπερκαινοφανούς αστέρα. Astronomers have used radio telescopes in Australia and Chile to see inside the remains of a supernova. The supernova, known as SN1987A, was first seen by observers in the Southern Hemisphere in 1987 when a giant star suddenly exploded at the edge of a nearby dwarf galaxy called the Large Magellanic Cloud. In the two and a half decades since then the remnant of Supernova 1987A has continued to be a focus for researchers the world over, providing a wealth of information about one of the Universe's most extreme events. An outline of the equatorial ring and inner debris, as seen with the Hubble Space Telescope (green/blue contours), on top of ALMA observations of the remnant at 345 GHz (red/orange, with rendering). Credit: G. Zanardo, ICRAR-UWA

Προηγούμενες παρατηρήσεις έχουν δείξει ότι στο εσωτερικό του 1987Α βρίσκονται τεράστιες ποσότητες κοσμικής σκόνης. Οι επιστήμονες υποψιάζονταν ότι η έκρηξη σουπερνόβα παράγει κοσμική σκόνη. Όμως δεν ήταν βέβαιοι αν παράγονται πολύ μεγάλες ποσότητες, ικανές για παράδειγμα να γεμίσουν με κοσμική σκόνη το Σύμπαν, όταν αυτό ήταν σε βρεφική ηλικία, και να ξεκινήσει ο σχηματισμός γαλαξιών.

Image Above: Left Panel: SNR1987A as seen by the Hubble Space Telescope in 2010. Middle Panel: SNR1987A as seen by the Australia Telescope Compact Array (ATCA) in New South Wales and the Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA) in Chile. Right Panel: A computer generated visualization of the remnant showing the possible location of a Pulsar. Credit: ATCA & ALMA Observations & data – G. Zanardo et al. / HST Image: NASA, ESA, K. France (University of Colorado, Boulder), P. Challis and R. Kirshner (Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics).

Μελετώντας δεδομένα από τα διαστημικά τηλεσκόπια Hubble και Chandra και τα ραδιοτηλεσκόπια του αστεροσκοπείου ALMA στη Χιλή ερευνητές από τις ΗΠΑ διαπίστωσαν ότι ο 1987Α αποτέλεσε ένα πραγματικό εργοστάσιο παραγωγής κοσμικής σκόνης, μεγάλο μέρος της οποίας εξακολουθεί να βρίσκεται εγκλωβισμένο στο εσωτερικό του. Η ανακάλυψη έρχεται να στηρίξει τη θεωρία για τον κρίσιμο ρόλο των υπερκαινοφανών αστέρων στη λειτουργία και εξέλιξη του Σύμπαντος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου