Γοργόνες ξεσκονίζουν είπε ο Ρενέ Μαλτέτε... Mermaids dust themselves off, said René Maltête...

Ο René Maltête (1930-2000) ήταν Γάλλος φωτογράφος και ποιητής. Γεννήθηκε στις 8 Μαίου, 1930 στο Lamballe (Côtes d’Armor, Γαλλία). 

René Maltête From Lachende

Άρχισε να τραβά φωτογραφίες από τα 16 του.  Το 1951 πήγε στο Παρίσι για να γίνει βοηθός σκηνοθέτη και το 1952, αρχίζει να δουλεύει με τον Jacques Tati και Claude Barma. Το 1958 άρχισε να εργάζεται για το διάσημο πρακτορείο Rapho.  Το 1960, εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο «Παρίσι des rues et des chansons», με κείμενα των Jacques Prévert, Boris Vian , Brassens, Charles Trenet, Pierre Mac Orlan. Θα ακολουθήσουν και άλλα βιβλία. 

Φωτογράφος, ποιητής, ευθυμογράφος, “πρώιμος” οικολόγος, ο René Maltête είχε το ταλέντο να συλλάβει αστείες καταστάσεις της καθημερινής ζωής. Αστεία και ποιήματά και φωτογραφίες του έχουν δημοσιευθεί σε πολλά περιοδικά, σε όλο τον κόσμο όπως “Stern”, “Life”, “Epoca”, και πολλές εκθέσεις και καρτ-ποστάλ συνέβαλαν στο να διαδώθει το έργο του René Maltête πέθανε στις 8 Νοεμβρίου 2000. 

Οι φωτογραφίες του βασίζονται κυρίως στη δυσαρμονία και την έκπληξη, το χιούμορ είναι πανταχού παρών, αλλά αυτό που παρατηρούμε κυρίως, πέρα από την εικόνα, είναι μια φιλοσοφική διάσταση.

René Maltête (1930-2000) was a French photographer and poet. He was born on May 8, 1930 in Lamballe (Côtes d’Armor, France).

He began taking photographs at the age of 16. In 1951, he went to Paris to become an assistant director and in 1952, he began working with Jacques Tati and Claude Barma. In 1958, he began working for the famous Rapho agency. In 1960, he published his first book, “Paris des rues et des chansons”, with texts by Jacques Prévert, Boris Vian, Brassens, Charles Trenet, Pierre Mac Orlan. Other books would follow.

Photographer, poet, humorist, “early” ecologist, René Maltête had the talent to capture funny situations of everyday life. His jokes and poems and photographs have been published in many magazines, all over the world such as “Stern”, “Life”, “Epoca”, and many exhibitions and postcards have contributed to the dissemination of his work.  

In 1973 Maltête moved to Dreux, where he and friends organized “Art en Dreux”; seven years later he would also found a poetry festival there.

In 1979 and 1980 Maltête was invited to the Rencontres d’Arles. René Maltête died on November 8, 2000.

His photographs are mainly based on disharmony and surprise, humor is omnipresent, but what we mainly observe, beyond the image, is a philosophical dimension.

 

Πηγή: https://antikleidi.com/2014/09/09/rene-maltete/

 

Ο χορός του Πολικού Σέλαος. Dancing Polar Auroras Captured by Thierry Legault

Aurora over Komagfjord, Norway (northern end of Scandinavia, 70°N). Credit and Copyright: Thierry Legault. 

Aurora and clouds over Komagfjord in Norway, December 2012. Credit and Copyright: Thierry Legault.

Stunning aurora Komagfjord in Norway, December 2012. Credit and copyright: Thierry Legault. 

Fisheye view of the aurora in Norway, December 2012. Credit and copyright: Thierry Legault.

Komagfjord at midday (no sunrise in December). Credit and copyright: Thierry Legault.

Στο βίντεο που ακολουθεί βλέπουμε το βόρειο σέλας στον ουρανό του Komagfjord, στη Νορβηγία (βόρειο άκρο Σκανδιναβίας), όπως το συνέλαβε ο φακός του Γάλλου αστροφωτογράφου Thierry Legault. Οι φωτογραφίες λήφθηκαν στις 14 και 15 Δεκεμβρίου 2012.

Auroras over Komagfjord, Norway (northern end of Scandinavia, 70°N) on December 14th and 15th 2012 with Canon 5D mark II, 8mm fisheye (full sky circular view) and 14mm lenses.

Πηγή: https://www.universetoday.com/articles/dancing-polar-auroras-captured-by-thierry-legault

 

Welcome 2013 Art Blues

Αποχαιρετούμε το 2012 και καλωσορίζουμε το 2013 με αρχαϊκό μειδίαμα...

This roman statue is one of a set from one of the big gardens in Rome (afraid I didn't take a note of which gardens it was from). It's on the first floor of the Palazzo dei Conservatori in Rome. She is carved in the archaic style, with its characteristic enigmatic smile.

Etruscan temple decoration.The roofs of Etruscan temples were covered with flat and curving terracotta tiles. The lowermost curving tiles were closed off with a vertical relief plate, a so-called antefix. This specimen represents a woman's face. Her diadem, earrings and necklace are painted in pleasant colours. Judging from the subtle 'archaic smile' and the shape of the eyes, the antefix can be dated to the second half of the sixth century B.C.

AN ARCHAIC GREEK VOTIVE TERRA COTTA GODDESS. c. 5th century BC. The Korai style figure with long braided hair and wearing a polos on her head. 3 x 3 inches. Good example with good detail and remains of white pigment. Fine archaic smile!

AN ARCHAIC GODDESS, ca. 6th century BC. The terra cotta goddess wearing long robes and high polos, two long braids falling over her breasts, she sits on her throne with hands on her knees and bare feet emerging from undr the hem of her robes. 2.4 x 3.25 x 7 inches. A couple of flakes, otherwise in choice intact condition with marvelous detail especially in the face with its wonderful archaic smile.

Κεφαλή κούρου. Αρχαϊκή περίοδος, 6ος αι π.Χ.

Αντιπροσωπευτικό έργο της αρχαϊκής πλαστικής αποτελεί το κεφάλι μικρού κούρου, που το συνολικό του ύψος δεν ξεπερνούσε τα 0,40 μ. Το έργο διατηρείται σε θαυμάσια κατάσταση, μάλιστα, ανάμεσα στα μαλλιά σώζεται αμυδρά ελάχιστο από το κόκκινο χρώμα, που το διακοσμούσε. Το πρόσωπο είναι μάλλον πλατύ και λιπόσαρκο και οι λεπτομέρειές του αποδίδονται με λάξευση. Τα μάτια είναι στενά, λοξά και αμυγδαλωτά με βολβό που εξέχει, τα φρύδια ανεπαίσθητα και καλοσχεδιασμένα, η μύτη ελαφρά αποκεκρουμένη, ενώ στο στόμα με τα πολύ στενά χείλη διακρίνεται το αρχαϊκό μειδίαμα. Τα μαλλιά του μετώπου, τα αυτιά, και γενικά το πρόσθιο μέρος του κεφαλιού δηλώνονται με λεπτομέρειες και χαρακτηρίζονται από έντονο ρεαλισμό. Αντίθετα, η πλαστική διαμόρφωση του κρανίου και του οπίσθιου μέρους των μαλλιών του τραχήλου γίνεται με ενιαία και τελείως αδιακόσμητη και λεία επιφάνεια, γεγονός που δικαιολογείται μόνο αν υποτεθεί ότι ο κούρος ήταν κάπου στημένος και το πίσω μέρος του δεν ήταν ορατό.

Το μειδίαμα του Σπαρτιάτη.

Η ταινία έχει ως θέμα τη γυναικεία απεικόνιση στην αρχαία ελληνική γλυπτική, είτε πρόκειται για θεές, είτε για κοινές θνητές. Η ματιά του θεατή ταυτίζεται με τη ματιά μιας ομάδας σπουδαστών που προσπαθούν να αποτυπώσουν ζωγραφίζοντας τα μυστικά και τις λεπτομέρειες της γυναικείας μορφής σε όλη τη διάρκεια της Ελληνικής Αρχαιότητας.