Άαρον Σίσκιντ: Απολαύσεις και Τρόμοι. Aaron Siskind: Pleasures and Terrors

Γεννήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1903 στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ και πέθανε σε ηλικία 87 ετών. Ήταν καθηγητής αγγλικών σε ένα δημοτικό σχολείο στο New York Public School System και το 1929 παντρεύτηκε τη Sidonie Glaller. Στη βιογραφία του αναφέρεται ότι ασχολήθηκε με την φωτογραφία, όταν έλαβε μια φωτογραφική μηχανή για δώρο γάμου οπότε άρχισε να τραβά φωτογραφίες στο μήνα του μέλιτός του.

Την περίοδο 1947-1949 δίδαξε φωτογραφία στο Trenton Junior College, Trenton, New Jersey, ενώ το 1951 δίδαξε με τον Harry Callahan κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού στο Black Mountain College.

Ασχολήθηκε με την αφηρημένη εξπρεσιονιστική φωτογραφία και ήταν μέλος του New York Photo League. Το έργο του Siskind επικεντρώνεται στις λεπτομέρειες της φύσης και της αρχιτεκτονικής που τις παρουσιάζει ως επίπεδες επιφάνειες για τη δημιουργία μιας νέας εικόνας έξω από αυτές και οι οποίες στέκονται ανεξάρτητα από το αρχικό θέμα.

Aaron Siskind (1903-1991) was an acclaimed photographer and teacher who sought to develop a new pictorial language for photography. Best known for his remarkable abstract images, Siskind sought inspiration for his phtoographs in music, poetry and painting. Siskind's aptitude for teaching led him to become one of the most important photography teachers in America in the 20th century, influencing generations of photographers at the Chicago Institute of Design and the Rhode Island School of Design over a 40-year period.

Ο Aaron Siskind καθιερώθηκε ως abstract φωτογράφος και, πράγματι, πολλές από τις φωτογραφίες του παρουσιάζουν θέματα που δεν είναι εύκολα αναγνωρίσιμα. Η φωτογραφία του, ωστόσο, δεν είναι καθαρά αφηρημένη. Αντίθετα, ο Siskind φωτογράφισε αναγνωρίσιμα μέρη και πράγματα με τρόπους που δημιούργησαν ένα νέο μέσο επικοινωνίας ιδεών, συναισθημάτων και προοπτικών για τη ζωή και την ιστορία. Η καινοτομία του κέρδισε έναν σημαντικό ρόλο στην ιστορία της φωτογραφίας.

Ο Siskind σπούδασε λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Πόλης της Νέας Υόρκης και είχε βλέψεις να γίνει ποιητής. Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, σε διάρκεια διακοπών από τη δουλειά του ως καθηγητής Αγγλικών στο δημοτικό σχολείο, άρχισε να φωτογραφίζει με κάμερα που του δόθηκε δώρο από τον πατέρα του για να καταγράψει τα αξιοθέατα του μήνα του μέλιτος του. Ένας κόσμος ανοίχθηκε για αυτόν, και έγινε ένας «άπληστος» και καλλιτεχνικά φιλόδοξος φωτογράφος

Ο Siskind, στη συνέχεια, ως μέλος του Photo League ξεκίνησε να ασχολείται σοβαρά με τη φωτογραφία κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης, όταν πολλοί καλλιτέχνες απεικόνιζαν τη φτώχεια και την κοινωνική δυστυχία και αποσκοπούσαν στην τεκμηρίωση της ζωής της γειτονιάς κατά τη διάρκεια της Depression Era. Εκείνη την εποχή ο Siskind παρήγαγε το “Harlem Document”, το πιο διάσημο ντοκιμαντέρ του, το οποίο εστίασε το ανθρώπινο ενδιαφέρον στις κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές συνθήκες του Χάρλεμ και των κατοίκων του.

Στη δεκαετία του 1940, τα φωτογραφικά ενδιαφέροντα του Siskind μετατοπίστηκαν. Αρχίζει να γίνεται πιο αφηρημένος φωτογράφος. Το αφηρημένο έργο για το οποίο έγινε γνωστός ο Siskind εξελίχθηκε από την προσπάθειά του να εκφράσει τις δικές του καταστάσεις σκέψης στη φωτογραφία, αντί να καταγράφει απλώς θέμα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1940 άρχισε να φωτογραφίζει πρότυπα και υφές εγκόσμιων θεμάτων, όπως συρματόσχοινα, αποτυπώματα σε άμμο και θαλάσσια φύκια.

Στο έργο του αργότερα επικεντρώθηκε σε φυσικούς σχηματισμούς – κορμούς δέντρων και πεδία λάβας – όπου απομόνωσε εκφραστικές μορφολογικές μορφές. Ασχολήθηκε με τις αφηρημένες ιδιότητες των δισδιάστατων επιφανειών όπως το πεζοδρόμιο, οι πινακίδες και οι τοίχοι, ειδικά εκείνες που μεταμορφώθηκαν από τις καιρικές συνθήκες και τη φθορά. Ο Siskind ήταν εξερευνητής περισσότερο ενός πιο λεπτομερειακού οπτικού κόσμου.

Το πρώιμο αφηρημένο έργο του Siskind δεν έγινε άμεσα δεκτό από άλλους φωτογράφους, αλλά ήταν ευρέως αποδεκτό από ζωγράφους όπως ο Willem de Kooning και ο Franz Kline, οι οποίοι συσχετίστηκαν με τον Abstract Expressionism. Όμως η δουλειά του προσέφερε ένα σημαντικό υπόδειγμα για άλλους φωτογράφους που ήθελαν να επικοινωνήσουν με προσωπικές ιδέες, κατασκευάζοντας συνθέσεις από τον γύρω τους κόσμο.

Μαζί με τους Ansel Adams, τον Wynn Bullock, τον Harry Callahan και τον Frederick Sommer, ο Siskind ήταν ένας από τους ιδρυτές του Κέντρου Δημιουργικής Φωτογραφίας το 1975.

“Όταν κάνω μια φωτογραφία, θέλω να είναι ένα εντελώς νέο αντικείμενο, πλήρες και αυτοτελές, του οποίου η βασική προϋπόθεση είναι η τάξη.” -Aaron Siskind

"Σε οποιαδήποτε τέχνη, δεν ξέρετε εκ των προτέρων τι θέλετε να πείτε. Αυτό σας αποκαλύπτεται, στη συνέχεια, όπως το λέτε … Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ της τέχνης και της απεικόνισης”. - Aaron Siskind

“Η επιχείρηση μιας φωτογραφίας μπορεί να λεχθεί με απλά λόγια ότι αποτελείται από τρία στοιχεία: τον αντικειμενικό κόσμο (του οποίου η μόνιμη κατάσταση είναι η αλλαγή και η διαταραχή), το φύλλο χαρτιού στο οποίο θα πραγματοποιηθεί η εικόνα και η εμπειρία που τα φέρνει μαζί.” -Aaron Siskind

Πηγή: https://www.photologio.gr/megaloi-fotografoi/aaron-siskind/

 

Μετά τον «Μεγάλο» Επιταχυντή Αδρονίων, ο «Πολύ Μεγάλος». Physicists plan to build a bigger LHC

Discoveries at the Large Hadron Collider, now being upgraded, will inform designs for the next accelerator. ANNA PANTELIA/CERN

Έπειτα από την περυσινή ανακάλυψη του περίφημου μποζονίου του Χιγκς στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων του CERN, η σωματιδιακή φυσική προετοιμάζεται για το επόμενο βήμα. Αμερικανοί ερευνητές παρουσίασαν το όραμά τους για τον «Πολύ Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων», ο οποίος θα απαιτούσε μια κυκλική σήραγγα τέσσερις φορές μακρύτερη και θα προσέφερε επτά φορές υψηλότερη ενέργεια στις συγκρούσεις σωματιδίων.

Απλά...γιγάντιο

Δεδομένου του κόστους και της περιπλοκότητας των σύγχρονων επιταχυντών, οι φυσικοί πρέπει να προγραμματίζουν τέτοιου είδους πειράματα δεκαετίες πριν από την έναρξή τους, επισημαίνει στο δικτυακό τόπο της επιθεώρησης «Nature» ο Μάικλ Πέσκιν, θεωρητικός φυσικός του αμερικανικού Εθνικού Εργαστηρίου Επιταχυντών στο Μένλο Παρκ της Καλιφόρνια.

Στις 2 Νοεμβρίου, ο Πέσκιν παρουσίασε ένα γενικό σχέδιο για τον Πολύ Μεγάλο Επιταχυντή (VLHC) σε συμβουλευτική επιτροπή της αμερικανικής κυβέρνησης.  Οι σωματιδιακοί φυσικοί απαιτούν από το γιγάντιο μηχάνημα να είναι σε θέση να προκαλεί συγκρούσεις πρωτονίων με ενέργεια 100 TeV. Συγκριτικά, ο LHC του CERN προσέφερε μέχρι σήμερα ενέργειες 7 ΤeV και τώρα βρίσκεται εκτός λειτουργίας για εργασίες αναβάθμισης που θα ανεβάσουν το νούμερο στα 14 TeV.

H σήραγγα του LHC στο CERN. Το υπόγειο τούνελ του VLHC θα ήταν τέσσερις φορές μακρύτερο.

Σε γενικές γραμμές, όσο υψηλότερη είναι η ενέργεια των συγκρούσεων τόσο πιο κοντά μπορούν να πλησιάσουν τα πειράματα τη στιγμή της Μεγάλης Έκρηξης που γέννησε το Σύμπαν. Ο VLHC θα μπορούσε έτσι να προσφέρει απαντήσεις για ορισμένα ερωτήματα που αδυνατεί να αντιμετωπίσει ο LHC. Θα μπορούσε για παράδειγμα να εξηγήσει γιατί το μποζόνιο του Χιγκς, το οποίο εμπλέκεται στο μηχανισμό που δίνει στην ύλη τη μάζα της, έχει το ίδιο τόσο μεγάλη μάζα. Άλλα καυτά ερωτήματα είναι η σύσταση της μυστηριώδους σκοτεινής ύλης που γεμίζει το Σύμπαν καθώς και η υπερσυμμετρία, μια αναπόδεικτη θεωρία σύμφωνα με την οποία κάθε γνωστό σωματίδιο αντιστοιχεί και και ένα «υπερσυμμετρικό» σωματίδιο μεγαλύτερης μάζας.

Οι διαστάσεις

Η απαίτηση για τόσο υψηλές ενέργειες αυξάνει και τις διαστάσεις που απαιτείται να έχει ο VLHC. Ο επιταχυντής θα χρειαζόταν μια υπόγεια κυκλική σήραγγα μήκους 100 χιλιομέτρων, συγκριτικά με τα 27 χιλιόμετρα στη σήραγγα του προκατόχου του. Η υλοποίηση ενός τόσο φιλόδοξου έργου θα απαιτούσε επίσης προόδους σε τεχνικό επίπεδο, όπως η ανάπτυξη υπεραγώγιμων μαγνητών που λειτουργούν σε πολύ ισχυρότερα μαγνητικά πεδία.

Σίγουρα θα περάσουν χρόνια μέχρι να εξασφαλιστεί χρηματοδότηση και να επιλεγεί τοποθεσία για τον VHLC, εφόσον βέβαια λάβει το πράσινο φως η κατασκευή του. Στο μεταξύ, το CERN σχεδιάζει έναν επιταχυντή ανάλογης ισχύος ο οποίος θα μπορούσε να ξεκινήσει να κατασκευάζεται τη δεκαετία του 2020 κάτω από τη Λίμνη της Γενεύης.

Πηγή: https://www.nature.com/articles/503177a

 

 

Μαθητές-πειραματόζωα. Greek students as medical guinea pigs

Περίπου 75.000 μαθητές κάνουν ήδη τα πρώτα τους βήματα στο νέο Γενικό Λύκειο καθώς φοιτούν περίπου 2 μήνες στην Α΄ τάξη του η οποία αποτελεί τάξη αποκλειστικά γενικής παιδείας, σε αντίθεση με τη Β΄ και τη Γ΄ τάξη Λυκείου που ακολουθούν. Παρουσιάζουμε σήμερα όλα όσα πρέπει να γνωρίζουν οι μαθητές και οι γονείς τους για τη φυσιογνωμία του Γενικού Λυκείου, τους τρόπους αξιολόγησης και την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Οι περίπου 75.000 μαθητές που φέτος παρακολουθούν την Α” τάξη Λυκείου είναι αυτοί που θα εγκαινιάσουν το 2016 το νέο σύστημα εισαγωγής στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα. Θα εξεταστούν τον Μάιο του 2014 σε εξετάσεις στις οποίες το 50% των θεμάτων θα προέρχεται από τράπεζα θεμάτων και το άλλο 50% θα είναι θέματα που θα βάλουν οι καθηγητές που διδάσκουν το μάθημα. Το ίδιο θα γίνει και στις επόμενες τάξεις του Λυκείου (Β΄ και Γ΄ τάξη). Όσοι από τους μαθητές «επιβιώσουν σχολικά» και πάρουν το απολυτήριό τους το 2016 μπορούν, αν θέλουν, να δώσουν πανελλαδικές εξετάσεις σε τέσσερα μαθήματα που θα αντιστοιχούν στο επιστημονικό πεδίο που έχουν επιλέξει, διεκδικώντας μια θέση στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ.

Οι εξετάσεις για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση διεξάγονται μετά την απόλυση του μαθητή από το Λύκειο, σε πανελλαδικό επίπεδο, με θέματα από την εξεταστέα ύλη της τάξης αυτής, τα οποία προκύπτουν: α) κατά ποσοστό 50% με κλήρωση από τράπεζα θεμάτων διαβαθμισμένης δυσκολίας και β) κατά ποσοστό 50% από κεντρική επιτροπή εξετάσεων.

Το σύνολο των εξεταζόμενων μαθημάτων από την Α” Λυκείου μέχρι τις πανελλαδικές εξετάσεις ανέρχεται σε 43, ενώ ακόμη είναι άγνωστο με ποιους όρους θα λειτουργήσει η τράπεζα θεμάτων που, σύμφωνα με τη νομοθεσία, θα εγκαινιαστεί από φέτος και θα καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τον δείκτη επιτυχίας σε κάθε τάξη.

Οφείλουμε να επισημάνουμε πως αν και δεν είναι υποχρεωτικό για όσους μαθητές ολοκληρώνουν τις σπουδές τους στο Λύκειο να πάρουν μέρος στις πανελλαδικές εξετάσεις, ωστόσο η διάρθρωση των εκπαιδευτικών προγραμμάτων του Νέου Λυκείου έχει σχεδιαστεί μόνο για όσους επιθυμούν να συνεχίσουν τις σπουδές τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Καμία πρόβλεψη δεν υπάρχει για όσους θέλουν μόνο να αποφοιτήσουν από το Λύκειο, καθώς για παράδειγμα η Γ” Λυκείου είναι, τυπικά και ουσιαστικά, τάξη προετοιμασίας για τις πανελλαδικές εξετάσεις. Και αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι από τις 34 ώρες διδασκαλίας, οι 20 ώρες αφιερώνονται σε μαθήματα κατεύθυνσης!

Η αξιολόγηση των μαθητών

Ας δούμε, όμως, 2 βασικές αλλαγές που έχουν να αντιμετωπίσουν οι μαθητές της Α΄ τάξης του Λυκείου.

Πρώτον οι γραπτές προαγωγικές εξετάσεις στην Α΄ τάξη του Γενικού Λυκείου διεξάγονται ενδοσχολικά και περιλαμβάνουν όλα τα διδασκόμενα μαθήματα εκτός των μαθημάτων της Ερευνητικής Εργασίας και της Φυσικής Αγωγής, με κοινά θέματα για όλα τα τμήματα του ίδιου σχολείου, που ορίζονται ως εξής: α) κατά ποσοστό 50% με κλήρωση από τράπεζα θεμάτων διαβαθμισμένης δυσκολίας και β) κατά ποσοστό 50% από τον διδάσκοντα ή τους διδάσκοντες. Τα γραπτά διορθώνονται από τον καθηγητή που κάνει το μάθημα.

Όσοι έχουν ασχοληθεί με την εκπαιδευτική διαδικασία και τις λειτουργίες της γνωρίζουν καλά ότι αν οι εκπαιδευτικές ανισότητες μεταξύ των μαθητών αποτελούσαν στο σύστημα των πανελλαδικών εξετάσεων την εκπαιδευτική τους ιστορία, στο Νέο Λύκειο θα είναι το ζωντανό τους παρόν. Παράλληλα όλοι γνωρίζουν ότι η κρυφή ενσωμάτωση του συστήματος επιλογής στην καρδιά της Λυκειακής Βαθμίδας με τις πανελλαδικού χαρακτήρα εξετάσεις από την Α΄ τάξη μπορεί να απλώσει τη «σκιά του» στην ημερήσια διάταξη της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Επίσης δεν υπάρχει καλύτερο έδαφος για να βαθύνει ακόμη περισσότερο τις ρίζες της η εκπαίδευση της ακριβοπληρωμένης αμάθειας, δεν υπάρχει καλύτερη λωρίδα ταχείας κυκλοφορίας για να τρέξουν ακόμη πιο γρήγορα οι εργολάβοι των εξετάσεων, τα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα! Χέρι χέρι, ο πάλαι ποτέ «Μέγας Εξισωτής» όχι μόνο δεν θα ελαφρώνει αλλά θα επικυρώνει και θα νομιμοποιεί με τον πιο «αντικειμενικό» τρόπο το στένεμα των διόδων!

Η δεύτερη αλλαγή αφορά τις προϋποθέσεις για την προαγωγή του μαθητή οι οποίες είναι: α) η επίτευξη γενικού βαθμού ίσου ή ανώτερου του δέκα (10) και β) Μ.Ο. προφορικής και γραπτής βαθμολογίας κατά διακριτό γνωστικό αντικείμενο των μαθημάτων: Ελληνικής γλώσσας, Μαθηματικών τουλάχιστον δέκα (10) και τουλάχιστον οκτώ (8) σε καθένα από τα υπόλοιπα μαθήματα. Όταν μαθητής δεν πληροί τις προϋποθέσεις α” και β” επαναλαμβάνει τη φοίτηση, ενώ όταν δεν πληροί την προϋπόθεση β΄ κατά διακριτό ή διακριτά γνωστικά αντικείμενα μαθημάτων ή στα υπόλοιπα μαθήματα, παραπέμπεται σε επανεξέταση σε αυτό ή σε αυτά.

Είναι φανερό ότι οι προϋποθέσεις προαγωγής και απόλυσης δυσκολεύουν πολύ καθώς η προαγωγή στην επόμενη τάξη είναι πια πολύ δυσκολότερη. Είναι εξίσου φανερό ότι μέσα σε λιγότερο από μία πενταετία λειτουργίας του Γενικού Λυκείου αυτό θα έχει χάσει περίπου 50.000 μαθητές από τους 200.000 που φοιτούν σήμερα.

«Πρώτα ο μαθητής» ή «πρώτα η ύλη»;

Μείωση της διδακτέας ύλης των Αρχαίων Ελληνικών, της Α′ τάξης Γενικού Λυκείου κατά 40% ζητούν σχολικοί σύμβουλοι των φιλολόγων με υπόμνημα προς τον υπουργό Παιδείας. Οι σχολικοί σύμβουλοι εκτιμούν ότι η αποσταλείσα διδακτέα ύλη είναι αδύνατο να καλυφθεί διδακτικά, έστω και στοιχειωδώς, και επισημαίνουν: «Κατόπιν υπολογισμού των υπαρκτών και διαθέσιμων ωρών διδασκαλίας του μαθήματος των Αρχαίων Ελληνικών της Α’ τάξης ΓΕΛ, καταλήξαμε ότι οι πραγματικές ώρες ανέρχονται περίπου στις 84, στην πιο αισιόδοξη εκτίμησή τους. Συγκρίνοντάς τες με τις 142 απαιτούμενες ώρες για την κάλυψη της διδακτέας ύλης, σύμφωνα με την με αριθμ. πρωτ. 139610/Γ2 /01-10-2013 εγκύκλιο του υπουργείου, παρατηρούμε ότι προκύπτει μεγάλη διαφορά, άνω του 40% του διαθέσιμου χρόνου. Επιπροσθέτως, αν συνεκτιμηθεί και ο χρόνος των όποιων περιπάτων, αργιών και απεργιών, ο χρόνος των 84 ωρών που υπολογίσαμε μειώνεται κι άλλο. Ακόμη, στον πραγματικά αναγκαίο χρόνο υλοποίησης της διδακτέας ύλης θα πρέπει να ληφθούν υπόψη και οι κατά περιπτώσεις επιβραδύνσεις του ρυθμού διδασκαλίας, λόγω δυσκολιών ανταπόκρισης των μαθητών. Με βάση τα παραπάνω, προτείνουμε το υπουργείο Παιδείας άμεσα να αναθεωρήσει τη διδακτέα ύλη, προσαρμόζοντάς την στον πραγματικό διδακτικό χρόνο. Μια ρεαλιστική λύση, κατά τη γνώμη μας, θα ήταν η ύλη να περικοπεί κατά 40%».

Δεν χρειάζεται να καταναλώσουμε πολύ στατιστική για να αποδείξουμε ότι το επιχειρούμενο «ρεκτιφιέ» της λυκειακής δημόσιας εκπαίδευσης περνάει όχι μέσα από τη βελτίωση των όρων λειτουργίας της για όλους τους μαθητές, αλλά μέσα από τη νομιμοποίηση της «έξωσης» χιλιάδων μαθητών οι οποίοι αντιμετωπίζονται ως «πλεονάζον προσωπικό» σε επιχείρηση που «εξυγιαίνεται».

Οι παραλήπτες του «μηνύματος», που προβάλλεται σαν το τέλος της «εποχής χάριτος», δεν θα περιοριστούν, βεβαίως, στους «αποτυχόντες» της νέας σχολικής χρονιάς. Στήνεται ήδη ένας ολοκληρωμένος και «θωρακισμένος μηχανισμός αναχαίτισης» όσων ετοιμάζονται στο μέλλον να χτυπήσουν τις πόρτες του Νέου Λυκείου.

Του Χρήστου Κάτσικα

Πηγή: Η Εφημερίδα των Συντακτών