Το ιστολόγιο "Τέχνης Σύμπαν και Φιλολογία" είναι ένας διαδικτυακός τόπος που αφιερώνεται στην προώθηση και ανάδειξη της τέχνης, της επιστήμης και της φιλολογίας. Ο συντάκτης του ιστολογίου, Κωνσταντίνος Βακουφτσής, μοιράζεται με τους αναγνώστες του τις σκέψεις του, τις αναλύσεις του και την αγάπη του για τον πολιτισμό, το σύμπαν και τη λογοτεχνία.
Arts Universe and Philology
Ετικέτες
Πέμπτη 27 Δεκεμβρίου 2012
Gerardo Chavez-Lopez
Τετάρτη 26 Δεκεμβρίου 2012
Ορυχεία πάνω απ’ τη Γη! Mining asteroids could boost space exploration
Μας λείπουν τα... καύσιμα!
Μπιλ Όουενς | Φωτογραφίες. Bill Owens | Photographs
Λειτουργεί
ως «οπτικός ανθρωπολόγος», δημιουργώντας ένα «φρέσκο» της αμερικανικής
κοινωνίας μέσα από τα σλόγκαν, τις διαδηλώσεις και τις καθημερινές
τελετουργίες.
Το
στυλ του χαρακτηρίζεται από μια εσκεμμένη ηρεμία και διακριτική ομορφιά,
αποφεύγοντας τις τότε κυρίαρχες τάσεις της δραματικής φωτογραφίας.
Owens' first book Suburbia (Straight Arrow Books, 1972) was a fascinating catalog of many of the individuals that the artist met while his camera was trained on the various yard sales, PTA meetings, church socials, and other social phenomena of his neighborhood. In Suburbia, the artist paired photographs of these plain folks with short, descriptive statements in their own words or paraphrased from interviews. The photographs have a compelling presence by themselves, but the combination of word and image runs the gamut from amusing humor to touching pathos.
Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου, «Όλες οι παραμονές Χριστουγέννων ένα αμύγδαλο πικρό». Maria Kendrou-Agathopoulou, "Every Christmas Eve Is a Bitter Almond"
Ευτυχώς
σκοτεινιάζει κι απόψε
Το μωσαϊκό της
κουζίνας μου
Δείχνει κιόλας
μεσάνυχτα
Μ' εκείνο το
ένδοξο άσπρο-μαύρο
Μου πέφτει ένα
αμύγδαλο
Το ψάχνω πάνω στο
άσπρο-μαύρο
(Πάντα προς το
μαύρο κλείνει η αφή των πραγμάτων)
Τα πόδια μου στο
δόκανο
Να σε δω να
υποφέρεις αληθινά
Ακόμα έχεις απάνω
σου ένα κλάμα ψυχρό
Ένα χαμόγελο
ψεύτικο
Κάθισε κοντά μου
και πες μου τι βλέπεις
Μες στον παλιό
καθρέφτη
Όλες οι καμπάνες
σημαίνουν Χριστούγεννα
Κι εγώ δεν έχω
τίποτε άλλο να ζήσω
Πάρεξ τη γεύση
ενός αίματος που αρνούμαι να πιω
Αν μη τι άλλο εγώ
πέταξα το σώμα μου
Μες στην αγάπη
όπου σαπίζει τώρα
Με λογική και
σύνεση με θεία παραδοχή
Την τρέλα τη
μαθαίνει κανείς μέσα σε μια στιγμή
Από τη συλλογή
"Σαλκίμ", εκδ. Νεφέλη, 2001.
Γεννήθηκε
το 1930 στη Θεσσαλονίκη, όπου και ζει, από γονείς Μικρασιάτες. Στην ίδια πόλη
έκανε τις εγκύκλιες σπουδές της. Ως ποιήτρια εμφανίστηκε στα γράμματα το 1961
με την ποιητική συλλογή "Ψυχή και τέχνη". Ακολουθούν από τότε άλλες
δώδεκα, με τελευταία την ποιητική συλλογή "Σαλκίμ". Είναι μέλος της
Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης και της Εταιρείας Συγγραφέων. Συνεργάστηκε με
πολλά λογοτεχνικά περιοδικά. Εκτός από ποίηση, δημοσιεύει σε περιοδικά κριτικά
δοκίμια, για ποιητικά κατ' εξοχήν βιβλία. Παράλληλα με την ποίηση γράφει και
διηγήματα. Ποιήματά της έχουν περιληφθεί σε πολλές ελληνικές και ξένες
ανθολογίες κι έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά,
πολωνικά, ρουμανικά, ισπανικά και σερβικά. Διηγήματά της βρίσκονται σε
γερμανικές ανθολογίες.
Η
κριτική διακρίνει δύο φάσεις στη δημιουργική πορεία της Μαρίας
Κέντρου-Αγαθοπούλου, μία πρώτη, στην οποία ανιχνεύει τις υπαρξιακές δομές της
ανθρώπινης φύσης (1965-1975), και μία δεύτερη, ξεκινώντας με τη μεταιχμιακή
συλλογή Τα επακόλουθα , στην οποία οι τόνοι χαμηλώνουν και
εμφανίζονται στα ποιήματά της εικόνες και στιγμιότυπα της καθημερινής ζωής.
Την
ποίηση της Μαρίας Κέντρου-Αγαθοπούλου κεντρίζουν τόσο ζητήματα υπαρξιακά, όσο
και ερωτικά∙ το γήρας, οικείων και δικό της, και ο παρεπόμενος θάνατος, η
βραχύτητα του βίου, ακραίες καταστάσεις της ανθρώπινης ζωής, όπως η απόλυτη
μοναξιά, συμπλέκονται με τις σχέσεις των δύο φύλων, τις αρχέτυπες μετωνυμίες
τους, το αλγεινό υπόβαθρο της ερωτικής μνήμης, με τη γραφή της να πραγματοποιεί
μία κίνηση εκκρεμούς με τα δύο της άκρα στον έρωτα και τον θάνατο. Σταθερά
μοτίβα θα επανέρχονται στα ποιήματά της, οριοθετώντας την περιοχή εκείνη που
την απασχόλησε περισσότερο, με συχνότερα μοτίβα: το σπίτι, το δέντρο, την πέτρα
και το νερό.
Πηγές:
Βικιπαίδεια, Ε.ΚΕ.ΒΙ.


































