Το ιστολόγιο "Τέχνης Σύμπαν και Φιλολογία" είναι ένας διαδικτυακός τόπος που αφιερώνεται στην προώθηση και ανάδειξη της τέχνης, της επιστήμης και της φιλολογίας. Ο συντάκτης του ιστολογίου, Κωνσταντίνος Βακουφτσής, μοιράζεται με τους αναγνώστες του τις σκέψεις του, τις αναλύσεις του και την αγάπη του για τον πολιτισμό, το σύμπαν και τη λογοτεχνία.
Arts Universe and Philology
Ετικέτες
Τρίτη 21 Ιανουαρίου 2014
Φωτίζοντας τον αέρινο σκελετό του Σύμπαντος, Distant Quasar Illuminates a Filament of the Cosmic Web
Δεν υπάρχει η έκτη αίσθηση, The sixth sense DEBUNKED: Psychic powers don't exist and are just a trick of the brain, claims study
Η αστερόσκονη έκρυβε νερό! Water found in stardust suggests life is universal
Δευτέρα 20 Ιανουαρίου 2014
Υπάρχει σφαιρικός κεραυνός! Scientists Observe Ball Lightning In Nature For The First Time Ever
Αrcade Fire - Reflektor
Σύμφωνα με τον Kierkegaard όπως απουσιάζει ο κίνδυνος για κάποιον που κολυμπάει στα ρηχά, έτσι απουσιάζουν η δράση και το πάθος από την σημερινή εποχή. Εάν ένα πολύτιμο κόσμημα επιθυμητό από όλους, βρίσκονταν σε μια παγωμένη λίμνη, όπου όμως ο πάγος ήταν επικίνδυνα λεπτός, και ο θάνατος θα απειλούσε αυτόν που θα επιχειρούσε να το πιάσει, σε μια εποχή πάθους τα πλήθη θα ενθάρρυναν αυτόν που θα επιχειρούσε να πλησιάσει το κόσμημα. Θα ανησυχούσαν γι αυτόν και θα ένιωθαν τον φόβο του κατά την διάρκεια της παράτολμης πράξης του. Θα λυπόντουσαν αν έσπαγε ο πάγος και θα τον θεωρούσαν θεϊκό αν επέστρεφε με το κόσμημα.
Ker-Xavier
Roussel (1867–1944), Eurydice and the Serpent
(1915), pastel on paper, 24 x 31.7 cm, Private collection. The Athenaeum.
Τι
να πρωτοπεί κανείς για αυτό το απίθανο κομμάτι; Θυμίζω ότι, σύμφωνα με το μύθο,
όταν ο Ορφέας -«ο πατέρας των τραγουδιών» κατά τον Πίνδαρο- έχασε την αγαπημένη
του Ευρυδίκη από δάγκωμα φιδιού, έπαιξε τόσο σπαρακτικά τραγούδια και ερμήνευσε
με τόσο θρήνο, που όλοι οι Θεοί δάκρυσαν. Έτσι, κατέβηκε στον Κάτω Κόσμο και με
τη μουσική και το τραγούδι του έγινε ο μοναδικός που κατάφερε να απαλύνει την
καρδιά του Άδη και της Περσεφόνης. Αυτοί συμφώνησαν να αφήσουν την
Ευρυδίκη να επιστρέψει μαζί του στη Γη, υπό τον όρο ότι μέχρι να ανέβουν στον
Άνω Κόσμο, ο Ορφέας θα περπάταγε μπροστά της χωρίς να την κοιτάξει. Ωστόσο,
εκείνος από την αγάπη, τη χαρά και την προσμονή του αθέτησε την υπόσχεσή του
και η Ευρυδίκη επέστρεψε στον Άδη.
Η
αναπαραγωγή της σκοτεινής ατμόσφαιρας είναι συγκλονιστική και τη ζήλεψε ακόμη
κι ο Bowie, ο οποίος συμμετέχει στο κομμάτι. Το 90s house πιανάκι στο τέλος και
η Régine κλέβουν την παράσταση «μεταξύ της νύχτας και της αυγής, ανάμεσα στα
βασίλεια των ζωντανών και των νεκρών»:
Henri
Regnault (1843–1871), Orpheus in the
Underworld (1865), oil on canvas, dimensions not known, Musée des
Beaux-Arts et de la Dentelle, Calais, France. By VladoubidoOo, via Wikimedia
Commons.
«Entre la nuit, la
nuit et l'aurore
Entre le royaume des vivants et des morts»
Σε
μια αλληγορία του ανθρώπου που περνάει τη μέρα του μπροστά σε οθόνες, οι Arcade
Fire κοιτάζονται στον καθρέφτη, περνούν στην αντίπερα όχθη («see you on the
other side»), γίνονται η αντανάκλαση τους και βλέπουν το είδωλο του εαυτού τους
μέσα από τις κόρες των ματιών τους. Παραφράζοντας τα λόγια των Massive Attack από
το "Safe From Harm", θα μπορούσαμε να γράψουμε: «I was looking back
to see if myself was looking back at me to see me looking back at him». Ένα
απίθανο σχόλιο πάνω στη «reflective age» της ελλειμματικής προσοχής, όπου η
πληθώρα των ερεθισμάτων προκαλεί διάθλαση της πληροφορίας σαν το φως που
εκτρέπεται χτυπώντας στη disco μπάλα.
Πηγές:
https://physicsgg.me/2014/01/19/ - https://www.rocking.gr/reviews/album/Arcade-Fire---Reflektor/5138/


.jpg)




.jpg)


















