Το ιστολόγιο "Τέχνης Σύμπαν και Φιλολογία" είναι ένας διαδικτυακός τόπος που αφιερώνεται στην προώθηση και ανάδειξη της τέχνης, της επιστήμης και της φιλολογίας. Ο συντάκτης του ιστολογίου, Κωνσταντίνος Βακουφτσής, μοιράζεται με τους αναγνώστες του τις σκέψεις του, τις αναλύσεις του και την αγάπη του για τον πολιτισμό, το σύμπαν και τη λογοτεχνία.
Arts Universe and Philology
The blog "Art, Universe, and Philology" is an online platform dedicated to the promotion and exploration of art, science, and philology. Its owner, Konstantinos Vakouftsis, shares his thoughts, analyses, and passion for culture, the universe, and literature with his readers.
The quark wing of
the particle zoo includes (a) quark pairs called mesons, (b) quark triplets
called baryons, and possibly (c) four-quark combinations that may explain the
Zc(3900) observations. APS/Alan Stonebraker
Δύο
μεγάλες ανεξάρτητες επιστημονικές ομάδες, μία στην Ιαπωνία και μία στην Κίνα,
ανακοίνωσαν ότι για πρώτη φορά ανίχνευσαν στους επιταχυντές τους σαφείς
ενδείξεις για ένα υποατομικό σωματίδιο που αποτελείται από τέσσερα κουάρκ. Το
εν λόγω σωματίδιο, που ονομάστηκε Zc(3900), είναι πιθανό ότι υπήρχε από τις
πρώτες στιγμές μετά τη δημιουργία του σύμπαντος με την «Μεγάλη Έκρηξη».
Τα
κουάρκ (και τα αντι-κουάρκ που αποτελούν την αντιύλη) είναι τα πιο θεμελιώδη
σωματίδια της ύλης και δεν μπορούν να διαιρεθούν περαιτέρω. Συγκροτούν τα
μεγαλύτερα στοιχειώδη σωματίδια, τα πρωτόνια και νετρόνια, τα οποία, με τη
σειρά τους, απαρτίζουν τα άτομα. Μέχρι σήμερα, οι φυσικοί θεωρούσαν ότι τα
υποατομικά σωματίδια περιέχουν είτε τρία κουάρκ (όπως τα πρωτόνια και
νετρόνια), είτε δύο (όπως τα πιόνια και τα καόνια που υπάρχουν στην κοσμική
ακτινοβολία).
Diagram of
Different Quark Flavors The different sizes of the quarks represent their
masses. A proton and electron are shown at the bottom left corner, for
comparison. Incnis Mrsi on Wikimedia Commons
Κανείς
νόμος της Φυσικής δεν απαγορεύει να υπάρχουν περισσότερα κουάρκ μέσα σε ένα
σωματίδιο. Η -για πρώτη φορά- πειραματική ανακάλυψη ενός «κουαρτέτου» κουάρκ
ανοίγει πιθανώς το δρόμο για την ανακάλυψη και άλλων μορφών «εξωτικής» ύλης.
The Belle detector
in Japan. O3/Wikimedia
Οι
ανακαλύψεις από το ιαπωνικό εργαστήριο Belle (στον επιταχυντή High Energy
Accelerator Research Organization της Tsukuba) και το κινεζικό BESIII (Beijing
Electron Positron Collider), που παρουσιάστηκαν στο περιοδικό φυσικής «Physical
Review Letters», σύμφωνα με το «Nature», ήρθαν ως αποτέλεσμα ερευνών στο
σωματίδιο Υ(4260), που είχε ανακαλυφθεί το 2005 μετά τη σύγκρουση ηλεκτρονίων
και ποζιτρονίων (δηλαδή ύλης και αντιύλης) στους επιταχυντές.
The data bump from
Belle and BESIII. Physical
Review Letters.
Αυτή
τη φορά, οι επιστήμονες βρήκαν ενδείξεις για ένα νέο σωματίδιο με ενέργεια
περίπου 3,9 γιγαηλεκτρονιοβόλτ (σχεδόν τετραπλάσια από το βάρος του πρωτονίου),
το οποίο φαίνεται να έχει τέσσερα κουάρκ, ένα ζεύγος κουάρκ και ένα ζεύγος
αντικουάρκ. Οι κατοπινές αναλύσεις ενισχύουν την πεποίθηση ότι το νέο σωματίδιο
Zc(3900), που έχει ηλεκτρικό φορτίο, είναι μια άγνωστη έως τώρα μορφή ύλης.
The BESIII detector
in China is one of two experiments to detect four-quark particles. IHEP
«Η
ανακάλυψη του σωματιδίου αποτέλεσε μεγάλη έκπληξη», δήλωσε ο φυσικός Ζιτσίνγκ
Λίου του Ινστιτούτου Φυσικής Υψηλών Ενεργειών του Πεκίνου, μέλος του πειράματος
Belle. Σύμφωνα με τους επιστήμονες του ιαπωνικού πειράματος, που ανίχνευσαν 159
σωματίδια Zc(3900), η πιθανότητα στατιστικού λάθους στους υπολογισμούς τους
είναι μικρότερη από μία στα 3,5 εκατομμύρια. Εξάλλου και το κινεζικό πείραμα
BESIII εντόπισε 307 παρόμοια σωματίδια, οπότε η πιθανότητα λάθους απομακρύνεται
κι άλλο.
Πάντως,
οι ίδιες ερευνητικές ομάδες, καθώς και άλλες ανά τον κόσμο, θα κάνουν περαιτέρω
έρευνες για να επιβεβαιώσουν τα ευρήματά αυτά και να αποκλείσουν άλλες πιο
συμβατικές πιθανότητες. Η κυριότερη εναλλακτική λύση είναι ότι το Zc(3900) δεν
είναι ένα σωματίδιο με ένα «κουαρτέτο» κουάρκ, αλλά στην πραγματικότητα
πρόκειται για δύο ζεύγη σωματιδίων (συγκεκριμένα μεσονίων, που το καθένα έχει
ένα κουάρκ και ένα αντικουάρκ), ενωμένων μεταξύ τους σε μια δομή σαν μόριο.
Ένας
νέος ισχυρότερος επιταχυντής σωματιδίων που θα είναι έτοιμος στο πείραμα Belle
έως το 2015, αναμένεται να φωτίσει περαιτέρω το ζήτημα.
Το
LoneSignal θέλει να μας φέρει σε επαφή με εξωγήινους.
The Lone Signal project, will mark humanitys first-ever attempt to send
continuous messaging to extraterrestrial intelligence.
Ένα
νέο πρόγραμμα φιλοδοξεί να αποτελέσει την γέφυρα επικοινωνίας ανάμεσα στους
ανθρώπους και τους… εξωγήινους.
The Jamesburg Earth
Station radio dish in Carmel, California will be used to send the Lone Signal
messages to space. Image via Lone Signal.
Το πρόγραμμα ονομάζεται LoneSignal και στην ιστοσελίδα του (http://www.lonesignal.com/) μπορεί όποιος
το επιθυμεί να καταγράψει το μήνυμά του και οι υπεύθυνοι του προγράμματος θα
φροντίσουν το μήνυμα να ταξιδέψει στο Διάστημα.
Το
πρώτο μήνυμα
Strength of various
signals from Earth. Graph courtesy of Dr. Haqq-Misra.
Ο
διάσημος συγγραφέας και μελλοντολόγος Ρέι Κουρτσβάιλ ήταν από τους πρώτους που
έσπευσαν να στείλουν μήνυμα και μάλιστα το μήνυμά του κατευθύνεται στο άστρο Gliese 526.
Καλλιτεχνική
απεικόνιση του συστήματος Gliese 526 στο οποίο στέλνουμε μηνύματα επικοινωνίας.
Πρόκειται
για έναν κόκκινο νάνο που βρίσκεται σε απόσταση 17.6 ετών φωτός από τη Γη.
«Χαιρετισμούς στο Gliese
526 από το Πανεπιστήμιο Singularity.
Λαμβάνοντας αυτό το μήνυμα πρέπει να γνωρίζετε ότι οι υπολογιστές που
διαθέτουμε μας έχουν κάνει πιο έξυπνους ώστε να κατανοήσουμε καλύτερα εσάς αλλά
και τη σοφία του Σύμπαντος» αναφέρει στο μήνυμά του ο Κουρτσβάιλ.
Το
μήνυμα υπολογίζεται ότι θα χρειαστεί 18 χρόνια για να φτάσει στον προορισμό του
και σε περίπτωση που υπάρξει… απάντηση θα τη γνωρίζουμε κάπου στο 2050. Η
επιστημονική κοινότητα πάντως είναι επιφυλακτική για το αν ήταν ορθή η επιλογή
του συγκεκριμένου άστρου αφού μέχρι σήμερα δεν έχει επιβεβαιωθεί η ύπαρξη
πλανητών εκεί. Όμως τα στελέχη του LoneSignal πιστεύουν ότι το Gliese 526 όχι μόνο διαθέτει πλανήτες αλλά σε κάποιους από αυτούς
υπάρχει ζωή.
Η
live streaming μετάδοση του προγράμματος πραγματοποιείται πάντα μέσω ενός βαν
της EBU, το οποίο βρίσκεται στον προαύλιο χώρο του Ραδιομεγάρου. Από εκεί οι εργαζόμενοι στέλνουν εικόνα και ήχο σε δορυφόρο που έχει παραχωρήσει η EBU, η οποία στηρίζει τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων, προκειμένου να τη λαμβάνουν τηλεθεατές σε όλο τον κόσμο.
Σημειώνεται
ότι η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) ενημέρωσε τους εργαζόμενους ότι
προσφέρει την υπηρεσία Eurovision News Exchange που έχει έδρα τη Γενεύη
προκειμένου να μεταδίδει το live streaming της μαραθώνιας ζωντανής ενημερωτικής
εκπομπής που παράγουν οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ που βρίσκονται στο κτίριο για μια
ακόμα ημέρα, παρά την απόφαση της κυβέρνησης να προχωρήσει στο κλείσιμο της
εταιρείας.
ΕΡΤ3
ERT staff are
continuing to broadcast from their studios and broadcasting via streaming which
can be monitored on the homepage of the EBU website.
The EBU has been
accessing the stream and retransmitting it via satellite to give Europe's
public service media access to ERT's news content.
The Diolkos (Δίολκος, from the Greek διά, dia
"across" and ὁλκός, holkos
"portage machine" was a paved trackway near Corinth in Ancient Greece
which enabled boats to be moved overland across the Isthmus of Corinth. The
shortcut allowed ancient vessels to avoid the long and dangerous
circumnavigation of the Peloponnese peninsula. The phrase "as fast as a
Corinthian", penned by the comic playwright Aristophanes, indicates that
the trackway was common knowledge and had acquired a reputation for swiftness. The
main function of the Diolkos was the transfer of goods, although in times of
war it also became a preferred means of speeding up naval campaigns. The 6 km
(3.7 mi) to 8.5 km (5.3 mi) long roadway was a rudimentary form of railway, and
operated from c. 600 BC until the middle of the 1st century AD. The scale on
which the Diolkos combined the two principles of the railway and the overland
transport of ships remained unique in antiquity.
Ο
«Δίολκος των νεών» υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα έργα της μηχανικής των
αρχαίων Ελλήνων, ο οποίος ένωνε τα δύο μεγάλα λιμάνια που υπήρχαν κατά την
αρχαιότητα, αντί του Ισθμού της Κορίνθου. Τα λιμάνια αυτά ήταν οι Κεχρεές
(Σαρωνικός κόλπος) και το Λέχαιον (Κορινθιακός κόλπος).
Image of a ship on
Attic black-figure pottery (c. 520 BC). This is the sort of boat that the Diolkos
may have transported in Periander's time. Coupe aux bateaux, détail de
l'intérieur montrant une frise de cinq bateaux en course. Coupe attique à
figures noires, v. 520 av. J.-C. Provenance : Cerveteri. Argile fine recouverte
d'un vernis rouge orangé, figures peintes au vernis noir, avec rehauts rouges
et blancs.
Ο
Δίολκος κατασκευάστηκε για να αποφεύγουν τα πλοία τον περίπλου της Πελοποννήσου
και την επικινδυνότητα που αντιμετώπιζαν οι ναυτικοί στον μανιασμένο κάβο
Μαλέα.
The Isthmus with
the Canal of Corinth close to which the diolkos ran.
Η
κατασκευή του Δίολκου ήταν το αποτέλεσμα αρκετών αποτυχημένων αποπειρών
δημιουργίας ισθμού, ο οποίος θα ένωνε τους δύο κόλπους, αλλά ένα τέτοιο
τεράστιο έργο ήταν φυσικό να μην ολοκληρωθεί ποτέ λόγω των δυνατοτήτων της
εποχής.
ΗΠροτομήτουΠερίανδρου. Bust of Periander
bearing the inscription “Periander, son of Cypselus, Corinthian”. Marble, Roman
copy after a Greek original from the 4th century.
Ο
πρώτος που είχε την ιδέα διάνοιξης διώρυγας στον Ισθμό ήταν ο γνωστός τύραννος
της Κορίνθου, Περίανδρος (6ος αιώνας π.χ. ) και τον ακολούθησαν οι Δημήτριος ο
Πολιορκητής, Ιούλιος Καίσαρας, αυτοκράτορες Γάιος και Αδριανός, Γάιος
Καλιγούλας και ο Νέρωνας. Ο τελευταίος μάλιστα, το 67 μ.χ. πραγματοποίησε τα
εγκαίνια της διάνοιξης σκάβοντας με μια χρυσή αξίνα και μεταφέροντας μια χούφτα
χώμα, υπό τη συνοδεία της μπάντας.
Σε
σχεδιάγραμμα του Γερμανού ερευνητή Walter Werner, η διαπιστωμένη διαδρομή του
Δίολκου.
Η
κάθε αποτυχημένη απόπειρα επιδείκνυε στους επίδοξους κατασκευαστές του ισθμού
την χρησιμότητα του Διολκού. Ενός λιθόστρωτου δρόμου που κατασκευάστηκε επί
τυραννίας του Περίανδρου κι ένωνε τα δύο μεγάλα λιμάνια της Μεσογείου θάλασσας.
Εμφανή
ίχνη από ρόδες, στο κομμάτι του Δίολκου που βρίσκεται στην Στερεά, στο έδαφος
της Σχολής Μηχανικού.
Ο
Δίολκος ήταν ένας δρόμος φάρδους 3,5 - 5 μέτρων, στη μέση του οποίου υπήρχαν
αυλακώσεις που πάνω τους κυλούσαν οι πλατφόρμες, οι οποίες μετέφεραν τις
τριήρεις και άλλα σκάφη. Οι αυλακώσεις αυτές (λούκια) ήταν δύο και ονομάζονταν
«ολκοί» και σκοπός τους ήταν να μην εκτροχιάζονται οι πλατφόρμες με τα πλοία,
ειδικά στις στροφές, καθώς η διαδρομή ήταν μεγάλη και ο δρόμος ελισσόταν
ανάμεσα από λόφους. Από τα αυλάκια πήρε και το όνομά της η οδός Δίολκος.
Δυστυχώς
κατά τις ανασκαφές που έγιναν δεν βρέθηκε παρά μόνο ένα μικρό τμήμα της οδού
και μέχρι στιγμής δεν έχουν βρεθεί τα ίχνη των μηχανισμών που χρησίμευαν για να
έλκουν οι δούλοι τις πλατφόρμες με τα σκάφη. Οι όγκοι των χωμάτων από τη
διάνοιξη του Ισθμού, έχουν θάψει τα πάντα. Την ύπαρξη μηχανισμών γνωρίζουμε από
τη μαρτυρία του Θουκυδίδη που αναφέρει ότι οι «πρώτοι που έφτασαν στον Ισθμό
ήταν οι Λακεδαιμόνιοι και άρχισαν να κατασκευάζουν μηχανές για να σύρουν τα
καράβια».
The
story takes place near the famous Ancient Corinth (around the mid-4th century
BCE), referring to its two harbors (named Lechaion and Kenchreae). Several
ships, avoiding the dangerous travel around the whole of Peloponnese, were
transferred from the Corinth Golf to the Golf of Saronikos, on top of an
eight-wheel vehicle dragged along a stone-paved road (the "Diolkos"),
almost parallel to the actual Corinth-Canal. The film describes several
technical details of the whole operation, as well as various events such as the
visits of the sailors to an ancient Greek Temple and to a tavern, where a
hypothetically available Hydraulis (water organ) was played, or to a public
fountain encountered along the Diolkos.
Μια
ταινία 22 λεπτών, δημιουργημένη με το σύστημα του animation (εικονοκινητική
τεχνική) αναπαριστά με μοναδικό τρόπο το εξαιρετικό μνημείο τεχνικού πολιτισμού
της αρχαίας Ελλάδας, τον Δίολκο: μια οδό από ξηράς για την μεταφορά πλοίων
ανάμεσα στον Σαρωνικό και τον Κορινθιακό κόλπο κατά μήκος του Ισθμού της
Κορίνθου, τότε που δεν υπήρχε ο πορθμός.
Η
ταινία παρουσιάζει κι άλλες τεχνολογικές λεπτομέρειες, αλλά και σκηνές της ζωής
των ναυτικών εκείνης της μακρινής εποχής: ναύτες που παίζουν ένα ένα τυχερό
παιχνίδι μέσα στο πλοίο, επίσκεψη στον ναό του Ποσειδώνα, γλέντι σε καπηλειό
όπου η ύδραυλις παίζει μουσική (πρόκειται για αυθεντικό κομμάτι αρχαίας
ελληνικής μουσικής με τίτλο “να χαίρεσαι όσο ζεις”!), καθώς και μια
συναισθηματική συντυχία.
Πρόκειται
για ένα έργο-συμβολή στην μελέτη της αρχαίας ελληνικής Τεχνολογίας, μια
παραγωγή του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας σε συνεργασία με την Εταιρεία
Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας.
Δημιουργοί
της ταινίας είναι οι Θ. Π.Τάσιος, Ν. Μήκας, Γ. Πολύζος, οι οποίοι έχουν λάβει
ως τώρα δύο βραβεία: Καλύτερης ταινίας αναφερόμενης στην αρχαιότητα στο 5ο
Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου στην Κύπρο (Νοέμβριος 2009) και Καλύτερης
εκπαιδευτικής ταινίας στην 8η Διεθνή Συνάντηση Αρχαιολογικής Ταινίας του
Μεσογειακού Χώρου στην Αθήνα (Μάιος 2010).
Μια
βραβευμένη ταινία animation αναπαριστά με μοναδικό τρόπο το εξαιρετικό μνημείο
τεχνικού πολιτισμού της αρχαίας Ελλάδας, τον Δίολκο.
“Η
δημοκρατία είναι ένα άθλημα παρατήρησης. Είναι μια συμμετοχική διοργάνωση, στην
όποια ο καθένας μας καλείται να συμμετάσχει. Αν δεν συμβαίνει αυτό και δεν
συμμετάσχουμε, αδυνατεί να είναι δημοκρατία.” Michael Moore
Ο
Αμερικανός σκηνοθέτης Μάικλ Μουρ, μετά την κατά μέτωπο επίθεση στον Μπους με το
Fahrenheit 9/11 κι αφού ξεγύμνωσε το
σύστημα υγείας των ΗΠΑ στο Sicko,
αποφάσισε, όπως είπε, ότι έφτασε ο καιρός να κάνει «μία ρομαντική ταινία με
ζήτημα τις σχέσεις».
Έτσι,
το Capitalism: a Love Story (Καπιταλισμός:
μια ιστορία αγάπης) έχει τα πάντα: πόθο, πάθος, ρομάντζο και 14.000 θέσεις
εργασίας να εξαλείφονται καθημερινά.
«Είναι
μία απαγορευμένη αγάπη, είναι ο καπιταλισμός», δηλώνει. Πιο επίκαιρος από ποτέ
και με αφορμή τη συγκυρία της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης που ξεκίνησε από
την πατρίδα του, επικεντρώνεται στους κολοσσούς του χρηματοοικονομικού
συστήματος, που η απληστία τους να γίνουν ακόμη πιο πλούσιοι, οδήγησε στη
σημερινή κατάσταση. Παράλληλα, ασκεί κριτική στην οικονομική πολιτική της
Αμερικής λίγο πριν και κατά τη διάρκεια της ανόδου του Ομπάμα στην κυβέρνηση.
Όντας πάλι άμεσος και πιστός στην πραγματικότητα ζητά από εργαζόμενους της
Γουόλ Στριτ να τον βοηθήσουν και να μοιραστούν μαζί του τις γνώσεις και την
εμπειρία τους σχετικά με την κατάρρευση της αμερικανικής οικονομίας.
Στο
Capitalism: a Love Story, o Μάικλ
Μουρ συνεχίζει να ξεγυμνώνει τα κακώς κείμενα των ΗΠΑ και να διεκδικεί έτσι τα
πρωτεία στη «Μαύρη Λίστα» των Αμερικανών.
Η
ταινία προβλήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2009, ημερομηνία που σηματοδοτεί όχι μόνο τα
20 χρόνια από τότε που Μουρ έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο αλλά και την
ημέρα που πριν από έναν χρόνο εγκρίθηκε η πρώτη ένεση 700 δισεκατομμυρίων
δολαρίων της αμερικανικής κυβέρνησης προς τις χρεοκοπημένες τράπεζες.
Capitalism:
A Love Story examines the impact of corporate dominance on the everyday lives
of Americans (and by default, the rest of the world). The film moves from
Middle America, to the halls of power in Washington, to the global financial
epicenter in Manhattan. With both humor and outrage, the film explores the
question: What is the price that America pays for its love of capitalism?
Families pay the price with their jobs, their homes and their savings. Moore
goes into the homes of ordinary people whose lives have been turned upside
down; and he goes looking for explanations in Washington, DC and elsewhere.
What he finds are the all-too-familiar symptoms of a love affair gone astray:
lies, abuse, betrayal...and 14,000 jobs being lost every day. Capitalism: A
Love Story also presents what a more hopeful future could look like. Who are we
and why do we behave the way that we do? Written by Overture Films Director:
Michael Moore Writer: Michael Moore
Το ντοκιμαντέρ περιγράφει τις καταστροφικές συνέπειες που έχουν στις ζωές των πολιτών ο καπιταλισμός, η επαγγελματική κυριαρχία και τα ανεξέλεγκτα κίνητρα για κέρδος. Θα ταξιδέψει τον θεατή στην πραγματικότητα του αμερικανικού καπιταλιστικού συστήματος όπου το μεγαλύτερο μέρος του δημόσιου πλούτου ελέγχεται από μια μικρή μερίδα του πληθυσμού. Ερώτημα που τίθεται είναι αν ο BarackObama μπορεί να πάρει τα αναγκαία κοινωνικά μέτρα ώστε να εδραιώσει ένα κοινωνικά πιο δίκαιο οικονομικό σύστημα. Σίγουρα κάθε αλλαγή χρειάζεται τον χρόνο της και ένα σύστημα πολλών δεκαετιών δεν ανατρέπεται σε λίγους μήνες.
Δεν
είναι όλα μαύρα ή λευκά αλλά λίγο ως πολύ ένα μείγμα. Οι ισορροπίες, ακόμα και
μιας παγκόσμιας οικονομικό- πολιτικής δύναμης όπως οι ΗΠΑ, δύσκολα κρατιούνται,
όπως αποδεικνύει και η παγκόσμια οικονομική κρίση. Ο Moore γνωρίζει καλά ότι διαθέτει την ικανότητα
να προκαλέσει στον βαθμό που προκαλεί. Έχει αντιληφθεί την δύναμη της φωνής του
και σε κάθε του ταινία καλεί τον θεατή να συνειδητοποιήσει τους συσχετισμούς
δυνάμεων στο σύστημα αλλά και τον ίδιο του τον ρόλο στο σύστημα. Η δύναμη και ο
έλεγχος του συστήματος είναι υπόθεση όλων μας.
Eupalinos (Ancient
Greek: Εὐπαλῖνος) or Eupalinus of
Megara was an ancient Greek engineer who built the Tunnel of Eupalinos on Samos
Island in the 6th century BC. The tunnel, presumably completed between 550 and
530 BC, is the second known tunnel in history which was excavated from both
ends and the first with a methodical approach in doing so. Being also the
longest tunnel of its time, the Tunnel of Eupalinos is regarded as a major feat
of ancient engineering. It was constructed for the tyrant Polycrates of Samos,
and was a remarkable 1,036 meters (3,399 ft) long. It brought water to the
city, passing through limestone at the base of a hill; this tunnel still
exists.
Ο
Ευπαλίνος (6ος αιώνας π.Χ.) ήταν Μεγαρίτης αρχιτέκτονας. Το σπουδαιότεο έργο
του ήταν το Ευπαλίνειον όρυγμα στη Σάμο, μια σήραγγα μήκους περίπου 1 χλμ. και διατομής
περίπου 1,75 x 1,75 μ.
Κατά
μήκος της σήραγγας ο Ευπαλίνος κατασκεύασε έναν αγωγό, ο οποίος μετέφερε το
νερό στην πόλη.
Tunnel
of Eupalinos.
Το
έργο αυτό ένα από τα σπουδαιότερα τεχνικά έργα της αρχαιότητας, αν αναλογιστεί
κανείς πως η κατασκευή του άρχισε συγχρόνως και από τα δύο άκρα του και οι
σήραγγες που διανοίγονταν με αυτόν τον τρόπο, συναντήθηκαν στη μέση και
αποτέλεσαν ενιαίο όρυγμα.
Η
πραγματοποίηση του έργου προϋπέθετε την ορθή επίλυση του σχετικού γεωμετρικού
προβλήματος και την ακριβέστατη χάραξη πάνω στο έδαφος, με την επιπλέον χρήση
των γνώσεων της Τοπογραφίας, της Γεωδαισίας και της Οπτικής που κατείχαν οι
αρχαίοι Έλληνες από τον 6ο αιώνα π.Χ.
Το
έργο αυτό το ανέθεσε στον Ευπαλίνο ο τύραννος Πολυκράτης γιατί τον θεωρούσε
έναν από τους σπουδαιότερους αρχιτέκτονες της εποχής του.
Αυτό
που το κάνει να ξεχωρίζει αιώνες μετά την κατασκευή του είναι το γεγονός ότι η
σήραγγα ανοίχθηκε ταυτόχρονα και από τα 2 άκρα της.
Η
συνάντηση των σηράγγων έγινε κάτω από την κορυφή του βουνού με τεράστια
μαθηματική ακρίβεια, παρότι οι γεωλογικές συνθήκες ανάγκασαν τον Ευπαλίνο να
εκτραπεί πολλές φορές από την προσχεδιασμένη ευθυγράμμιση.
Χωρίς
την αναφορά του Ηρόδοτου που είναι η μοναδική από την αρχαιότητα, το όρυγμα θα
παρέμενε άγνωστο.
Ενώ
θα μπορούσαν να αποφύγουν την κατασκευή σήραγγας, και απλά να παρακάμψουν το
βουνό και να υδροδοτήσουν την πόλη, σύμφωνα με τον ακαδημαϊκό Θεοδόση Τάσιο,
ίσως ο μόνος πιθανός λόγος κατασκευής του Ευπαλίνειου ορύγματος, ήταν η επίδειξη της τεχνολογικής ικανότητας
των κατοίκων της Σάμου.
Το
animation δημιούργησαν οι Θεοδόσης Τάσιος, ο Ν. Μήκας και ο Γ.
Πολύζος της Εταιρείας Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας (ΕΜΑΕΤ).
Η
βασική δομή του γαλαξία μας πιστεύεται ότι περιλαμβάνει ένα νέο βραχίονα που
δεν μπορούμε να δούμε (το γκρι χρώμα δείχνει τμήματα που δεν έχουν
προσδιοριστεί ακόμη). Για περισσότερη σαφήνεια από την εικόνα έχουν παραληφθεί
γνωστά τμήματα σπειροειδών βραχιόνων. The Milky Way's basic structure is
believed to involve two main spiral arms emanating from opposite ends of an
elongated central bar. But only parts of the arms can be seen - gray segments
indicate portions not yet detected. Other known spiral arm segments--including
the Sun's own spur--are omitted for clarity. Credit: T. Dame
Επειδή
ο Γαλαξίας μας περιέχει μεγάλες ποσότητας σκόνης είναι δύσκολο να παρατηρηθεί
διεξοδικά με οπτικά τηλεσκόπια.
Έτσι
οι λεπτομέρειες των σπειροειδών βραχιόνων του είναι λιγότερο γνωστές σε σχέση
με την δομή των βραχιόνων του γαλαξία της Ανδρομέδας, που ναι μεν βρίσκεται
μερικά εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, δεν επισκιάζεται όμως από την μεσοαστρική
σκόνη.
Ευτυχώς
τα ραδιοφωνικά κύματα μπορούν να περάσουν μέσα από την σκόνη. Ραδιοφωνική
ακτινοβολία εκπέμπουν τα μόρια του μονοξειδίου του άνθρακα που περιέχονται
στους «αόρατους» βραχίονες και μπορούν να αποκαλύψουν με ακρίβεια την δομή
τους.
Οι
αστρονόμοι του Cambridge Tom Dame και Pat Thaddeus χρησιμοποιώντας την εκπομπή
του μονοξειδίου του άνθρακα από τα πιο απομακρυσμένα μέρη του γαλαξία,
ανακάλυψαν ένα νέο μεγάλο σπειροειδή βραχίονα με πυκνή συγκέντρωση μονοξειδίου.
Milky Way Map
Courtesy of NASA.
Οι
επιστήμονες εκτιμούν ότι η νέα σπείρα είναι προέκταση του βραχίονα
Ασπίδας-Κενταύρου, έναν από τους δύο κύριους σπειροειδείς βραχίονες του γαλαξία
μας (βλέπε σχήμα). Εάν η πρότασή τους επιβεβαιωθεί, θα αποδειχθεί ότι ο
Γαλαξίας μας έχει μια εντυπωσιακή συμμετρία, με το νέο βραχίονα να είναι
συμμετρικός του βραχίονα του Περσέα.